Krótkie zboczone historyjki pisane z perspektywy chłopaka

Dostępny rozdział, reszta usunięta ze względu na planowane wydanie. Rozdział w wersji surowej/przed poprawkami. Amy próbuje ułożyć sobie życie na nowo i gdy już wszystko idzie ku lepszemu, los na jej drodze znów stawia Barry'ego. Chłopak jest do niej wrogo nastawiony, choć przecież to raczej ona powinna mieć do niego żal. A co jeśli komuś bardzo zależy na tym, by wyalienowana rysowniczka i wytatuowany skater nie pałali do siebie uczuciem? Jedno jest pewne - ona i on są na siebie skazani, a podbramkowe sytuacje i tajemnice mnożą się jak ślimaki po deszczu. "Bo tak właśnie jest. To właśnie teraz robię. Ktoś musi to robić. Piekarze pieką chleb, dziwki dają dupy, a ja ratuję ślimaki. I świat się jakoś kręci." * Opowiadanie to ciąg dalszy historii Amy i Barrego. Jeśli chcesz cokolwiek z tego rozumieć, przeczytaj Destroy Me. Będzie mi bardzo miło😊 Ślimak nie zapomina. Może wybaczyć, ale nigdy nie zapomni o przeszłości. Każde draśnięcie, każda rana, zostawiają ślad na jego skorupie, która robi się coraz grubsza i grubsza. Im częściej się w niej chowasz, tym rzadziej chcesz ją opuszczać. Słońce mogłoby dla ciebie nie istnieć. Udajesz przed innymi, zgrywasz twardziela i w gruncie rzeczy, zaczynasz wmawiać sobie, że nie potrzebujesz nikogo do szczęścia. - Mogliby o mnie zapomnieć. To byłoby takie wygodne.- mruczysz do siebie, kuląc się w swojej ciemnej kryjówce. Pamiętaj tylko o jednym- ślimak zostawia za sobą śluz. Ślad. Po którym ktoś, komu na zależy, trafi i pewnego dnia zapuka do twojego ślimaczego domku. A wtedy co zrobisz? Będziesz mieć jaja żeby wyjść i zmierzyć się z przeszłością? Odwagi, oślizły przyjacielu! Przeszłość to nowy początek. OPOWIADANIE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH.

To wszystko działo się tak szybko. Za szybko. Żyletka. Krew. Mama. Las. I on. Mój najgorszy koszmar się spełnił. Dlaczego to spotkało mnie?

Veronica, uczennica 3 klasy liceum. On, nauczyciel. Nieziemsko przystojny i napalony nauczyciel.

"Kiedy czarny pan przyjdzie tu, to krzywdę zrobi ci. Powyrywa ręce! Nogi utnie w mig! Twoje ciało rzuci na pożarcie bestii. Tak się skończy marny żywot twój... Czarny pan kroczy gdzieś w ciemności. Zna każdy twój ruch. Przed nim nie schowasz się. Zgniecie, zmiażdży i rozłupie. Czaszkę, szczękę. Co się tylko da! Czarny pan skrada się. Krok w krok podąża za tobą. Słyszy twój oddech i widzi w mroku twój cień. Nie uciekniesz mu! On jest już tu! Jest tu..." Strach. Krew. Groza. Miłość. To wszystko znajdziesz w książce "Ukryj się...". Pełna napięcia atmosfera sprawi, że z każdym słowem zatopisz się w akcji zapominając o czyhającym niebezpieczeństwie. Niepozorny spokój uśpi twoją czujność, mimo wszystko serce przyśpieszy swój rytm. Trójka przyjaciół otrzymuje zaproszenia na obóz przetrwania od anonimowego nadawcy. Niby nic nadzwyczajnego ale nie mają pojęcia, że tam będą musieli naprawdę stoczyć walkę o życie. Tajemniczy morderca nie zna granic, a zabijanie sprawia mu przyjemność. Bolesne tortury będą gorsze niż śmierć, o którą jego ofiary błagają los. A Ty? Przeżyłbyś? Uwaga: Nie czytać po zmroku ... Opowiadanie zostało ukończone na wattpadzie ale nie wszystkie rozdziały zostały udostępnione do końca.

Tak jak mówi tytuł jest to następny fanfik z Jeffem the Killerem. Wakacje młodej dziewczyny zmieniają się po tym jak poznaje pewną zgraję morderców. Po krótkim czasie staje się jednąz nich. Początek książki był poprawiany przez co w pewnym momencie styl pisania jest nieco gorszy, ale potem znów jest znośny. Moja pierwsza książka więc proszę o wyrozumiałość. :3 Najlepsza nota : nr1 w #creepypasta

Książka ze strasznymi, paranormalnymi historiami, które wydarzyły się naprawdę przeróżnym osobom. Zapraszam do czytania! A może wy przeżyliście kiedykolwiek jakieś paranormalne przygody? Jeśli tak piszcie do mnie, a ja opublikuje waszą historię! ;) Okładka książki jest zapożyczona od bardzo fajnego kanału na YouTube, który bardzo polecam, kanał nazywa się tak samo jak tytuł książki, pozdrawiam :)

Nie mam co tu pisać. Przeczytajcie to się dowiecie

Cześć jestem Sarah i nigdy nie byłam normalnym dzieckiem. Jakby Ci to powiedzieć. Jestem inna niż wszyscy i to chyba niekoniecznie w ten dobry sposób. Czuję jej obecność. Jest gdzieś tutaj i czeka żeby zaatakowac. Ja, ja muszę.....