İHANET Yıllar önce kendisini bir başkasıyla aldatan eski karısının yeniden İstanbul'a döndüğünü tesadüfen öğrenen ünlü iş adamı Ali Haznedar, büyük bir öfkeyle onun peşine düşer. Bu defa onu bırakmayacaktır ve intikamını almaya kararlıdır.

🌺... .. Kitap kapağı bana aittir. 2020.01.29. Saat: 23:25

DEVAM EDIYOR... Tesadüf diye bir şey yoktur. Herşeyin ve hayatına giren herkesin bırakacağı dersler ve izler vardır. +18 içerir

"'Yayımlanma tarihi 21 Aralık 2020" +18 sahneler vardır. Şiddet içerir! -Kesit " Yusuf bey" Gözlerime bakıp ellerini yakama götürdü. " nabıyorsunuz" geriye adımladım fakat tekrar kendine çekti! Elindeki ufak çatal iğneyi görmem ile nefeslendim. Ne yapacaktı onu! " düzgün dur" kalbim yerinden çıkabilirdi. Kopan düğmemin yerine çatal iğneyi taktı. Ne yani sırf bunun için mi gelmişti yanıma! Bu adam neydi böyle. Peki çatal iğneyi nerden bulmuştu.? Şaşkınlıkla yüzüne baktım. Yakamı düzeltti " dikkat et" demiş arkasını döndüğü gibi uzaklaşmıştı..

Orası Mardindi Yürekleri Kanatır Acılı Feryatlar Dökerdi İnsanların Ağızlarından Aylin Güzelliğiyle Dillere Destan Olmuş Bir Kadındı Kızıl Saçları Kahve Köpüğü Gözleriyle Gören Bir Daha Bakıyordu Ama O Çocukluğundan Bu Yana Dayısının Oğlu Miraç Ağaya Sevdalıydı Üç Yıl Önce Evlenmişlerdi Miraç Ağa Bir Kere Sevgiyle Bakmamıştı Genç Kadına Hep Anlamsız Bir Öfkeyle Doluydu Genç Kadının Çocuğu Olmuyordu Genç Adam Artık Genç Kadının Yüzüne Bakmıyordu Bile O Miraç Ağaydı Aylinle Çocuk İçin Evlenmişti Acımasızdı Herkes Korkardı Ondan Kız Kardeşine Bile Acımamıştı O Mardin Onun Öfkesinden Ölesiye Korkardı Karısıyla Evlendikten Bir Yıl Sonra Kömür Karası Saçlarıyla Kömür Karası Gözleriyle Mihribanı Görmüştü Genç Kızın Peşindeydi O Zamandan Beri Çıkmazdı Aklından Kömür Karası Gözlü Mihriban Bilmezdi Ki Mihribanın Gönlü Kuzeni Selimdedir Bilse Yaşatırmıydı Genç Ağa İkiliyi Genç Ağa Kararlıydı Kuma Alacaktı Mihribanı Karısı Feryatlar Etsede Duymazdı Ki O Miraç Ağaydı Acımasızdı "Biliyor musun?" "Neyi?" "Neden senin için bu kadar mücadele ettiğimi sorguluyorsun hep kendi kendine ama bilmediğin bir şey var ben hiç bir şeyi beni sev diye yapmadım." Şaşkınlığını yosun yeşili gözlerinden görebiliyordum.Şaşkınlığı bile öylesine tatlıydı ki "Seni seviyorum diye yaptım Miraç " İki Kadının Acı Dolu Feryatlarının Kanayan Yüreklerinin Hikayesi Bu İki Kadını Yakan Bir Ağanın Hikayesi

Tanışmaları değişik olmuştu biraz.Adamın düşmanının kendisine yaptığı saldırı sonucunda,sıyrılan kurşunun biri denk gelmişti genç kıza. Yan komşuları,yeni belalar,yeni olaylar ve yeni duygular getirmişti yanlarında. Birbirine kardeş kadar yakın dört kız,yoktu aileleri.İçlerinden birinin babası vardı sadece. Bekliyorlardı küçüklüklerinden beri,geleceklerdi diye. Onlar için yalan kelimesi farklı bir anlam taşıyordu. Gelmeyeceklerini bildikleri halde inanmışlardı ailelerinin geleceklerine. Umut etmişlerdi... Onlar için yalan kelimesinin anlamı umuttu. Geçmişlerinin tozlu ve karanlık sayfalarına rağmen hala ayakta ve hala güler yüzlüydü onlar. Çılgınlardı biraz,biraz manyak ve mükemmeliyet kelimesinin vücut bulmuş hali kadar da güzel... Dört yakışıklı genç. Geçmişlerinin tozlu ve karanlık sayfaları peşlerini bırakmamıştı,hala karanlık ve tozlu sayfalardan ibaretti hayatları. Bu sekiz kişi birbirini tamamlayan yapboz parçaları olacaklar mıydı? Geçmişinin tozlu ve karanlık sayfalarını atlatmış kızlar,hala karanlık olan bu dört kişiyi o karanlıktan kurtarabilecekler miydi? Her şeyi zaman gösterecekti. Sadece zaman,belki biraz da aşk...? Kapak tasarımı için theillegalturuncu'ya çok teşekkürler. *Küfür İçerir* 08.05.2018 Genç Kız Edebiyatı #3 24.04.2018 Genç Kız Edebiyatı #4 18.04.2018 Genç Kız Edebiyatı #5 ❗️TAMAMLANDI❗️

▪︎TAMAMLANDI▪︎ MARDİN'DE IMKANSIZ BIR AŞKIN HIKAYESI ... Şimdi düşünün ya da empati kurun derim.. Bir kadın var ama yaralı, eksik. Tüm sevdiklerini kaybetmiş ve bunun sonucunda herkesin gözünde 'uğursuz' olarak tanımlanmış.. Şimdi de bir adam düşünün; sevdiği kadına kavuşabilmek için tam 4 yıl beklemiş, kavuştum derken bir anda dengeleri alt üst olmuş ve kavuştum dediği kadını bir avuç toprakla birlikte gömmüş yüreğine.. Adam Mardin'in ağası, kadın bir ırgatın yeğeni.. Düşündünüz mü? Şimdi şunu da düşünün; bu ikisi birlikte olabilir miydi? Yaralarını birlikte sarabilir miydi? Kadın ürkekti, adam zalimdi oysaki... Birlikte görelim mi? IMERA FERAM KITABININ BASKA KARAKTER VE KURGUSUNDAN ESINLENMISTIR. Argo kelimler ve yetişkin içerik bulunmaktadır. Rahatsız olacaklar okumasın!

Manevi ailesini kaybeden ve bundan dolayı manevi kardeşiyle arası açılan Berra Derin duyduğu hakaretlere, gördüğü dışlanmaya daha fazla dayanamayıp soluğu İstanbul'da alır. Kendine yeni bir yol çizmeye karar verirken hesapta olmadığı bir şey olur. Kaan Erdinç ile yolları kesişir. Kaan Erdinç'in geçmişi açığa çıkmasıyla beraber Berra kendini siyah beyaz dünyasında bulur. Bu dünyadan kendini uzaklaştırmak isterken Kaan'ın eli Berra'nın hep üstünde olur. ALINTI "Gideceksin dedim!" Dudağının arasından tısladı. Sinirli hali beni korkutuyordu. Fakat gitmemi istiyordu. Burasının benim için tehlikeli olduğunu söylüyordu. Beni mi düşünüyordu? Sanırım bu son soruyu bin defada tekrarlasam usanmayacaktım. Çünkü söz konusu bendim. "Benim hakkımda hiç bir şeye karar veremezsin anladın mı?" Yüzüne avazım çıktığı kadar bağırdım. İki ellerimle omzuna bastırdım. "Hiç bir yere gitmiyorum, bunu o taş kafana sok!" Kaan'ı omzundan iterek odadan koşar adımlarla çıktım. Arkamdan "Berra!" Diye kükredi. Asansörün kapısı açılınca '0' düğmesine bastım. Kapının hızlı kapanması için düğmeyi zorladım. Kapı yavaş yavaş kapanırken gözlerimi kapattım. Rahat bir nefes verip gözlerimi açtım. Asansör kapısının arasında el görünce çığlık attım. Tek eliyle asansörü durdurdu! "Sen manyaksın!" Yüz ifadesi beni çok ürkütüyordu. Üstüme doğru gelince kendimi kapana sıkışmış gibi hissettim. Hızlı bir hareketle herhangi bir asansör düğmesine bastı. Asansör ani bir çekimle durdu. Işıkların sönmesiyle gözlerimi kapattım. "Kes şunu!" Soğuk ve güçlü elini çenemde hissettim. Çenemi sıktığında acıyla inledim. Refleks olarak iki elimle, çenemi sıktığı elini tuttum. İtmeye çalışıyordum fakat gücüne karşı gelemiyordum. Ne yaptığını idrak etmeye çalışırken nefesini tenimde hissettim.

"Hepimizin bir mucizeye ihtiyacı vardı. Fakat en çok benim. Yıllardır ondan haber alamamak nefes almamı zor kılsa da hayatıma devam ediyordum. Bundan sonra geleceğini sanmıyordum. 6 yıldır gelmeyen biri bu saatten sonra zaten gelmez. İnsanlar böyledir. Bir kez alıştımı gitmeye, gitse de gelmez olur. Hani bir söz vardır, yolcudur Abbas bağlasan durmaz. Burak'ta öyleydi. Gelse bile hep bir misafir olarak kalacaktı. Çünkü o bir defa gitmişti. Ve emin olun ki bir defa giden bir insan defalarca gelse de defalarca gider. Çünkü insanlar böyle. Hep gitmeye, bırakmaya meraklı. Geride bıraktıkları enkazları bilmeden. " Yorum yapacaksanız da aklınızın varlığı ile yorum yapın. Gereksiz yorumlara gerek yok!