Ηταν αρχές Νοέμβρη όταν ο κόσμος της 17χρονης Σμαράγδας γκρεμίστηκε σε μερικές λέξεις. Ο αδερφός της, ιπτάμενος της πολεμικής αεροπορίας, υπέγραψε αιώνια τιμή με τον θάνατο εν ώρα υπηρεσίας, αφήνοντας της κληρονομιά το όνειρο να ακολουθήσει την πορεία του. Πέντε χρόνια μετά, η Σμαράγδα μάχεται στο 3ο έτος της Σχολής Ικάρων για την αρχηγεία, καταφέρνοντας όσα ο αδερφός της είχε ήδη χαράξει. Και όλα φαίνονταν στρωτά μέχρι που μια νέα μετάθεση στην σχολή έρχεται και υπόσχεται μονάχα αναταράξεις. //Σμαράγδα και Αντώνης// (2022-)

Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, εκείνος ήταν πάντα παρών μα εκτός ορίων: ο κολλητός του αδερφού της, ο παίκτης που προπονούσε ο πατέρας της, ο γιος του καλύτερου μπασκετμπολίστα που γνώρισε η Ελλάδα και το αγόρι που ανήκε στο σπίτι τους χωρίς ποτέ να της ανήκει πραγματικά. Για χρόνια, τη βλέπει μόνο ως τη μικρή αδερφή του φίλου του, κρατώντας σκόπιμα αποστάσεις, ακόμη κι όταν η σιωπηλή έλξη ανάμεσά τους γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να αγνοηθεί. Μια στιγμή αλήθειας, ένα βράδυ που δεν έπρεπε να συμβεί, τους δένει με έναν έρωτα που δεν προλαβαίνει καν να γεννηθεί, μόνο να τους στοιχειώσει. Ανάμεσα σε ανείπωτα συναισθήματα, επαγγελματικά όρια και σκιές του παρελθόντος, ο έρωτας που δεν γεννήθηκε ποτέ, καλείται να εξαγνιστεί. Γιατί κάποια παιχνίδια δεν κρίνονται στο σκορ, αλλά στο θάρρος να αντικρίσεις την αλήθεια και να διεκδικήσεις αυτό που πάντα σου ανήκε. Ακόμη και αν όλος ο κόσμος φωνάζει το αντίθετο.

« Για σένα εγεννήθηκε στον κόσμο το κορμί μου .» Ολα ξεκίνησαν πριν δώδεκα χρόνια , όταν η δεκατετράχρονη Αρετουσα αντίκρισε τον νεαρό Ερωτόκριτο της . Δύο νέα παιδιά που ερωτεύτηκαν σε μια παραλία στα Ανώγεια , όμως υπήρχε ένα εμπόδιο που τους χώρισε . Ενας βιασμός . Ο βιασμός , της Αρετούσας . Η Αρετουσα μεγάλωσε και πλέον η Ερατω Αγγελοπουλου είναι δημοσιογράφος στην Αθήνα , κουβαλάει ένα βαρύ παρελθόν χωρίς να έχει μιλήσει σε κανέναν . Η δουλειά της , θα της αναθέσει να πάει σε ένα νησί να καλύψει τα ήθη και έθιμα των Χριστουγέννων, δυστυχώς για εκείνη θα είναι η Κρήτη πιο συγκεκριμένα τα Ανώγεια . Εκεί θα συναντήσει τον λυράρη Σηφη Αγγελακη που θα της φέρει πίσω το φως . Ένα φως που το έχει κλέψει ο βιαστής της , κάπου εκεί είναι καλά κρυμμένος ο λύκος . Εκείνα τα Χριστούγεννα στην Κρήτη θα είναι διαφορετικά μα θα αποτελέσουν την καταστροφή ή τη σωτηρία της ; Ενας έρωτας θα γεννηθεί . Άραγε θα καταφέρει να επιβιώσει από το παρελθόν ή ο λύκος θα την καταστρέψει ; « Φυλάκισε το και κράτησε το φως Ερατω .» θα της τραγουδήσει ο λυράρης .

«Από ποτέ έχεις να κάνεις;»με ρωτάει ξεκάρφωτα και γυρίζω να τον κοιτάξω μπερδεμένη. «Τι να κάνω;»δεν καταλαβαίνω. Τι θέλει να μάθει ακριβώς μέσα από αυτή τη συζήτηση; «Σεξ ρε μαιμούδι, τι άλλο;»στο άκουσμα της λέξης γουρλώνω τα μάτια μου και σταματάω να κουνάω τα χέρια μου μέσα στο νερό. «Μη μου κάνεις τέτοιες ερωτήσεις!»του απαντάω κάπως τσιριχτά και τον ακούω να χασκογελάει. Τι βλάκας! «Έλα ρε Αγγελικούλα, απλά πες μου. Θέλω να μάθω» παλιό σεξομανή κουτσομπόλη. «Να μην σε νοιάζει, είναι κάτι προσωπικό και καλό είναι να μην κάνεις τέτοιες ερωτήσεις σε κορίτσια»τον επιπλήττω σαν να είμαι η μαμά του και το βλέμμα του σοβαρεύει στα ξαφνικά ελαφρώς. Επικρατεί λίγη σιωπή και ανακουφίζομαι κάπως αφου σκέφτομαι ότι αυτή η συζήτηση τελείωσε. Συνεχίζω αμέριμνη να κολυμπάω τριγύρω ώσπου η φωνή του με σταματάει. «Έχεις να κάνεις από το καλοκαίρι μαζί μου;» Την βάψαμε. DON'T COPY THE STORY.

Τι θα γίνει όταν η μικρή άβγαλτη απουσιολόγος αναγκαστεί να κάνει μια συμφωνία με το πιο διάσημο παιδί του σχολείου?

«Ντάρια δεν γίνεται να με φιλάς.»η φωνή του βγήκε περισσότερο βραχνή από όσο υπολόγιζε και είχε σχεδόν ανατριχιάσει. Τι στον διάολο; «Γιατί;»τα μάτια της γυάλιζαν στα δικά του, φαινόταν ικανοποιημένη. «Γιατί είπαμε ότι δεν έχουμε τέτοια σχέση. Δεν πρέπει να ξανά γίνει αυτό, εντάξει;» *** Ο Κωνσταντίνος Ιωάννου ήξερε πως ήταν η πιο απαιτητική υπόθεση που είχε αναλάβει ποτέ. Ο στόχος του ήταν να ξεσκεπάσει ένα κύκλωμα εμπορίου λευκής σαρκός και ήταν σίγουρος πως μπορούσε να δράσει καθαρά επαγγελματικά, όπως πάντα. Μέχρι να μπει στη ζωή του η Ντάρια, η κοπέλα που του δίνεται ως δώρο και θα τον κάνει να πάρει την υπόθεση πιο προσωπικά από κάθε άλλη φορά. Πρέπει να μείνει μακριά της αλλά ποτέ δεν ήταν άγιος και δε θα γινόταν σίγουρα μαζί της...

"Κατερίνα, αυτό πρέπει να σταματήσει." Τον κοίταξα έκπληκτη και έκατσα στην πολυθρόνα του δωματίου μου. "Γιατί, Δημήτρη; Πες μου γιατί." Τον κοίταξα θλιμμένα και αυτός έσφιξε τα σαρκώδη χείλη του. "Επειδή, αν το μάθει ο πατέρας σου θα.." "Ποιος θα του το πει, ρε Δημήτρη;" Σηκώθηκα απότομα από την πολυθρόνα και τον πλησίασα. "Εγώ πάντως όχι. Σταμάτα να δειλιάζεις και ζήσε αυτό που έχουμε. Είναι όμορφο.. " Τυλιξα διστακτικά τα χέρια μου στον λαιμό του και αυτός ξεφυσηξε. "Δεν νιώθεις όπως εγώ; Μήπως παρεξήγησα;" τον ρώτησα ντροπαλά και αυτός με κοίταξε με το μαύρο βλέμμα του να συγκρούεται με το μπλε δικό μου. "Πες μου, Δημήτρη. Θέλω να ξέρω." τον πίεσα και κόλλησε απότομα τα χείλη του στα δικά μου. "Ναι. Νιώθω το ίδιο, μικρή. Και θα ζήσω αυτό που έχουμε. Μέχρι το τέλος."

Ήταν αργά το απόγευμα όταν συναντήθηκαν. Εκείνα τα λεπτά που ο ήλιος ανταμώνει για λίγο τη σελήνη. Περπατούσε αργά με τα χέρια στις τσέπες, όταν την είδε. Καθισμένη σε κάτι μαρμάρινα σκαλάκια, ανάμεσα σε μερικά αδιάφορα πρόσωπα. Τα κατακόκκινα μάτια του καρφώθηκαν πάνω της. Εκείνη, σαν από ένστικτο, γύρισε να τον κοιτάξει. Το μαύρο εγκλώβισε στα δίχτυα του το καφέ. Το ρούφηξε ως το μεδούλι και το φυλάκισε μέσα του. Ώσπου έγιναν ένα. Και η ανατολή έσμιξε με τη δύση. Και ο ήλιος αγκάλιασε το φεγγάρι. Και η Αυγή συνάντησε τον Lucas. Η άσπρη σκόνη φαινόταν τιποτένια πλέον στα μαύρα μάτια του. Και τα σκοτεινά σοκάκια της ψυχής του, φωτίστηκαν από το χαμόγελο της. Γιατί αυτό έκανε. Έδωσε όλο το φως που κρυβόταν τόσο μέσα της όσο και στο όνομα της. Και εκείνος ανταπέδωσε με το δικό του όνομα. Όσο, βέβαια, η γη, φωτίζεται απ'το φεγγάρι.

🔞 αυτή η ιστορία είναι για άνω τον 18.. εαν εισαι μικρότερη/ος την διαβάζεις με δικιά σου ευθύνη.. ευχαριστώ.🔞 Βικτώρια και Χριστίνα, αδερφές δίδυμες αλλά όχι ίδιες . Η τσαμπουκαλου και το φυτό. Η Βικτώρια ζει στην Θεσσαλονίκη με την μαμά της αλλά μετά από ένα άγριο τσακωμό θα μετακομίσει στην Αθήνα όπου εκεί ζει ο πατερας της με την διδυμη αδερφής της την Χριστινα. Η Χριστίνα ζει στην Αθήνα και πηγαίνει σε ένα ιδιωτικό σχολειο ... Η Χριστίνα δέχεται συχνά μπούλινγκ στο σχολείο από τα παιδιά. Αλλά κύριος από τον αλεξ και τον Πάνο τα δύο Bad Boy του σχολείου. Τι θα γίνει όταν η Βικτώρια θα πάρει την θέση της Χριστίνας στο σχολείο για μια εβδομάδα;;; Biktwria's pov. "Βγες εξω"φωνάζει ο Άλεξ. "Εσύ βγες εδώ είναι η γυναικείες" λέω και τότε βγήκε αλλά όχι από την τουαλέτα. Και εγώ αμέσως γυρνάω το κεφάλι μου. "Το φυτό ντράπηκε" λέει ο Άλεξ και η άλλη γελάει. "Έλα πάρε μάτι γιατί δεν θα ξανά δεις τέτοιο" μου λεει. "Και ποιος σου είπε ότι δεν έχω δει;" "Σιγά μην έχεις δει φυτό." Βγειτε έξω" τους λέω ήταν με την καρακαξα που μου έβαλε τρικλοποδιά. Με πλησιάζει η μαλακισμενη. "Να μιλάς καλύτερα...Και μακριά από τον

Περιγραφή στο πρώτο πάρτ