Codzienne życie na Baker Street zaczyna się zmieniać, tak jak relacja między wspaniałym detektywem i jego bloggerem. A wszystko przez te głupie koszmary sprzed lat. Pierwsza część czegoś większego. Mam nadzieję że czytając będziecie się tak dobrze bawić jak ja podczas pisania ;3 Specjalne podziękowanie dla Mushu-βtestera

Z prochu powstałem i w proch was obrócę. Nie mam innego wyjścia. --- Od czterech lat nikt w Wodogrzmotach Małych nie wspomina o Dziwnogeddonie, demonie i naukowcu, którego rodzina ocaliła miasto. Ani o dziennikach, które zawierały największe tajemnice regionu. One jednak nie dają o sobie tak szybko zapomnieć. Dziwna anomalia sprawia, że powracają w nowej ludzkiej formie. Teraz kiedy mają duszę, uczucia i własną wolę są jeszcze bardziej niebezpieczne... i zagubione. Arty, którymi się inspirowałam są własnością Elentori.

Typowy, schematyczny Billdip, w którym Dipper bezmyślnie podpisuje pakt z Billem, a demon później go gwa... ZARAZ, ZARAZ! STOP, CIĘCIE! Owszem, kiedyś JZT było takie. Ba! Właściwie zaczęło modę na tego typu opowiadania na polskim Wattpadzie. Starzy czytelnicy pewnie pamiętają czasy, kiedy „Trójkąty" miały ponad trzysta tysięcy wyświetleń i to gównie dla nich wstawiam to opowiadanie na nowo po skasowaniu go przez Wattpada... Kiedy to było? Jakiś rok, albo dwa? O kurczę, ale ten czas leci. Niemniej, jeśli jesteś tutaj nowy/nowa, serdecznie Cię zapraszam! Nie znajdziesz tu gorących scen 18+, jednak jeśli lubisz nietuzinkowy humor (nieśmieszne żarty), luźny styl pisania i opowiadania, które skupiają się na akcji ( i monotonnych opisach pomieszczeń oraz otoczenia), fabule i powoli rozwijającej się relacji pomiędzy bohaterami, a przede wszystkim BillDipa... Miłego czytania! UWAGA! OKŁADKA ORAZ ZAMIESZCZONA NA NIEJ GRAFIKA SĄ MOJĄ WŁASNOŚCIĄ.

"Potwór to pojęcie względne. Dla kanarka na przykład jest nim kot. My po prostu przyzwyczailiśmy się do bycia kotem." Kiedy z pozoru przyjemny wyjazd zmienia się w brutalną walkę o przetrwanie. Kiedy zostajesz zmuszona do wzięcia udziału w polowaniu, w którym to Ty okazujesz się być zwierzyną. Co będziesz w stanie poświęcić, aby przeżyć? Zasada jest tylko jedna: nie daj się złapać. Ponieważ wtedy nawet najbliżsi nie będą w stanie ci pomóc.

"Kochać to stracić. Jeśli pokochasz, stracisz wszystko. Miłość jest dla ludzi głupich. Zapamiętaj to, Adrienie." Życie każdego przeciętnego nastolatka to długi spacer po polu minowym. Jednego dnia ktoś złamie ci serce, drugiego los pokaże ci środkowy palec, a trzeciego Chloe Bourgeois podstawi ci nogę na korytarzu. Krótko mówiąc: bycie licealistą nie jest proste. Szczególnie, jeśli po godzinach biegasz w masce po dachach, sprzątasz bałagan po nemezis spod ciemnej gwiazdy i, co najgorsze, znosisz kiepskie żarty kolesia w gumowych uszach. Ladybug potrafi uratować każdego. Każdego, prócz siebie samej. Marinette i Adrien już dawno pogodzili się z niezwykłą rzeczywistością i każdego dnia znikają pod maskami, by kolejny raz ocalić Paryż. Okazuje się, że trudniejsze od uratowania świata jest zdefiniowanie własnych uczuć, które nasilają się coraz bardziej. Z biegiem czasu tajemnice skrywane pod skrzydłami Miasta Miłości wychodzą na światło dzienne. Przeszłość opuszcza Dom Cieni i kawałek po kawałku ujawnia historię, o której Gabriel za wszelką cenę próbował zapomnieć. *** "Twoje opowiadanie jest wspaniałe. Wielokrotnie na przemian płakałam i się śmiałam. Niewiele książek potrafi coś takiego zdziałać." "Ta książka wycisnęła ze mnie tyle łez, że mogłabyś porównać to do deszczu w lasach równikowych." "Jest w tej opowieści coś, co mnie do niej z niesamowitą siłą przyciąga. Nie wiem, czy to cudowne poczucie humoru, czy idealnie oddane uczucia, czy cokolwiek innego, czy wszystko razem." "Traktuje to opowiadanie inaczej niż jakieś randomowe ff w internetach. Jest wyjątkowe i niepowtarzalne - to jego największy minus, bo nie przeżyje takich wrażeń i nie doświadczę tych samych uczuć drugi raz przy żadnym innym... " "Dla mnie to największy skarb na wattpadzie, który każdy musi odkopać."