İki kuzenin aşk hikayesi Boyxboy kitabıdır!

Ölümün sıcak nefesi ensesini okşarken günahın harlanan ezgisi balçıkla sıvanmıştı. Babasının gölgesi ve esareti altında yaşama tutunan, sol yanındaki acılarıyla perçinlenip, kozasındaki duvarları tırnaklarıyla kazıyan bir kız. Avuçlarında kırık kanatları, ruhuna satır satır işlenen bir aşk. Tüm hayatının çetrefilli yollarında düşe kalka yaşarken, lisenin ona getireceklerinden habersizdi. Nefretin soylu nefsi yaşamın içinden kopup gelen vaveylaydı. Ruhunun dibini günahlarıya boyamış, cehennem azabıyla yanmıştı. Kaçınılmaz sonun şafağında öfkesini ve nefretini harlarken planlarında olmayan tek şey ruhu yaralı bir kızın pençelerindeki tutkuyla bezenmiş ihtirastı. "Ruhumu ruhuna diktim. Bir daha ne sen çözebildin o ilmikleri ne de ben."

4 yıldan beri yüzü gülmeyen GECE... İstanbuldan gelen 2 kardeş..... Gece umutsuzlukları arasında gelen bu iki yabancıya ne tepki verecek? Hayatına alacak mı ? yoksa hiç gelmemişler gibi devam mı edecek? En ufak bile derdi olmayan MERT ... Hayata bu kadar donukken.... Geceye kayıtsız kalabilecek mi ? ''Yağmur... Belki yağmur bizi birbirimize getirdi ha '' dedi yüzünün her zerresini ezberlediğim bana bakan kahverengi gözlerin sahibi olan adam . Hırkama biraz daha sarılırken değen kollarımızı yok saymaya çalışıyordum. ''Seviyorum Gece.'' ona şaşkınca bakarken güldü ah o gülüş... ''Yani yağmuru.'' dedi ben hala ona bakarken ''Bende seviyorum.'' dedim gülüşü solarken bana baktı. ''Yani yağmuru.''dedim ona katılarak biz neydik ne olurduk bilmiyorum ama biz çok güzel olurduk.

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.