17. yaş gününde Melisa, ailesi hakkında öğrendiği gerçekle ne yapacağını bilemez ve bir süreliğine İstanbul'dan İzmir'e giderek ablasıyla yaşamaya karar verir. Her şeyin daha iyi olacağını sanan genç kız, okulda karşılaştığı zorluklar karşısında ne yapacaktır? Genç Kız Edebiyatı #1 Genç Kız Edebiyatı #2 Genç Kız Edebiyatı #3 Her gün bir mücadeledir. ~31.08.2017 🥀 Bu kitap, 12.yaşıma ithaf edilmiştir. Kapak Tasarımı: @csnaber

Asya eve dönüş yolunda babası ile yaptığı bir trafik kazası sonucunda kör olmuştu ve bu kazada babası hayatını kaybetmişti. Hayatındaki her şey bu kazadan sonra değişmeye başladı. Bir üvey abisi ve başkasına ait olan gözlere sahip olmuştu. Ama sahip olduğu gözler ona bambaşka hayatların kayıplarını göstermeye başlamasıyla üvey abisi ile kendisini bu olayların ortasında bulmuştu. Tüm bu karmaşanın içinde yasak bir aşk filizlendi.

Bu hikaye yaşanmış bir olaydan yola çıkılarak kurgulanmıştır.Kötü bir şekilde karşılaşan iki kişiyi ve bu kişilerin karşılaştığı akılalmaz sürprizleri konu edinmektedir.Aksiyon sevenler için uygun bir kitaptır.İçerisinde kafa karıştırıcı sorular barındıran bu eser aynı zamanda önemli mesajlar da vermektedir.Kısacası macera sevenler,şaşırmaktan,sürprizlerden hoşlananlar için;basit bir sevginin hayatı bir cehenneme dönüştürebileceğini,aslında birçok şeyin göründüğü gibi olmadığını görmek isteyenler için son derece sürükleyici,gereksiz detaylardan arındırılmış,okunurken keyif alınabilecek bir eserdir.Keyifli okumalar...

Arkadaşlar hikayeyi yeniden yazmaya başladım. Bölümleri tamamen düzenliyorum. Uzun bir süre yeni bölüm gelmeyecektir. Bilgisayar başında insanların fotoğraflarına photoshop yaparken, patronum geldi. Beni yine o halde görünce, pek şaşırmamıştı sanki.. Zaten beni hala neden kovmuyor onuda anlamış değilim ya neyse.. Müşteriler kahve istiyorlarmış. Bilgisayar başından ağır çekimde kalkarak, mutfağa yöneldim. Sanki benden başka çalışan yok! Bu adam hep benden istiyor. Bende inadına nescafe götürmeyi düşündüm. Güzelce poşetinden çıkardım ve bardağın içine döktüm. Tamamen el emeği haa küçümsemeyin.. İtinayla suyunu da ekledim .. Güzelce tepsiye koydum ve salona doğru yöneldim... Yok artık cidden mi ya! Of lanet müşteri olarak iki tane polis, ben benim şansıma tüküreyim! Korkak adımlarla adamların yanına yaklaştım bu sefer kesin kovulacaktım.. Adamlarda yakışıklıymış ha..

Melek küçük yaşta anne ve babasını kaybettiğini biliyor.Tam 15 senedir birlikte olduğu arkadaşıyla yaşıyor.Yakın bir arkadaşının ailesi onu evlerine aldı.Bu yüzden beraber yaşıyorlar.Liseye geçecek.Bakalım en yakın arkadaşı Beyzayla nasıl maceralar yaşayacak...Yeni Dostlar,Yeni Düşmanlar...

Hazal, babasının ölümünden sonra annesi ve abisiyle birlikte İzmir'e taşınır. Orada gideceği kolejin sahibinin oğlunun gazabına uğrayacak yeni kişidir. Batu ve Hazal'ın birbirlerine olan nefreti ne zaman aşka yol açacak? Aşk ilk hangisini yakalayacak?

''Şimdi beni dinleyin. Evet bugün burda ayrılıyoruz. Ama tam beş yıl sonra bugün hepimiz bu parkta bir araya geleceğiz. Ben burda olacağıma söz veriyorum.'' Hepimiz anlamsızca Anıl'a baktık. ''Eminim siz de söz veriyorsunuz.'' dediğinde herkes başını olumlu anlamda salladı. Bugün burda bir daha görüşmemek üzere vedalaşıp ayrılacaktık. 6 değil 6000 parçaya bölünecekti kalbimiz. Nasıl dayanabilecektik peki buna? ''Anlaşıldı mı?'' Anıl'ın sert sesine karşılık hepimiz teker teker evet deyip sustuk. Ve herkes yavaşça yerinden kalkıp uzaklaştı. Şimdi hepimiz farklı hayatlara yelken açmıştık. Oysa hayatımızın sonuna kadar birlikte olacağımza ölesiye söz vermiştik. Peki buna dayanabilecekmiydik? 5 yıl sözümüzü tutabiecekmiydik?

Tek bir lambanın aydınlattığı odada gezdirdiğim yaşlı gözlerimi karşımdaki insanlara çevirdim. Ben bunları yaşamak için ne yapmıştım bilmiyordum. Henüz yaşım 12'ydi. Benim yaşıtımdakiler alacağı notları, derslerini, oynayacağı oyunları düşünürken ben ailemi bulmaya çalışıyordum ama her taraf karanlıktı. Sonucum:Koca bir boşluk. Bakışlarımı karşımda oturan abime çevirdim. Onu tanıyordum. Birbirimizle bağı olmayan iki insanken kardeş olduğumuzu öğrenmiştik. Onlar benim öldüğümü sanıyorlardı. Ölmemiştim, karşılarındaydım. Sonunda annem ve babamı gördüğümde başımı iki yana salladım. Bana yalan söylemişlerdi.Bütün her şeyi bilmelerine rağmen saklamışlardı. Bunu haketmemiştim. Oturduğum yerden kalkıp abimin yanına ilerledim. Bu aileden bir tek onu kabullenmiştim. Onu tanıdığım için en çok güvendiğim ve alıştığım kişi de o olmuştu. Yanına oturup minik kollarımı boynuna sardım. Güçlü kollar belimi sararken fısıltı gibi çıktı o sözcük ağzımdan;"Abim."

O bir dövüşçü, O bir kahraman, O yirmi birinci yüzyılın Robin Hood'u O Deren AYMAZ... Gardınızı alın.Çünkü Sokak Prensesi sizi de dövebilir.