Dit is mijn depressieve dagboek waarin ik mijn depressieve gevoelens op een rijtje zet, dus als je niet tegen: - zelfmoord - opzettelijke zelfverwonding - schelden - pure haatgevoelens - depressiviteit - dagboeken - gevoelens - medelijden kan zou ik je vriendelijk willen bevelen op te hoepelen. Bedankt.

Dit is niet mijn verhaal Maar van een anoniem iemand... Ze heeft een brief voor haar depressie geschreven. Dit is voor de mensen met een depressie...

Zoë is het zat dat iedereen denkt dat ze niet voor zichzelf kan zorgen. Om de uitdaging aan te gaan schrijft ze zich in voor een survive Camp samen met haar beste vriendin Emma. Daar moet ze 3 maanden lang zien te overleven in de bossen. Ze denkt dat het haar allemaal makkelijk af zal gaan, maar dan ontmoet ze Sem. Hij heeft de leiding van het kamp, maar Zoë kan hem niet uitstaan.

Tijdens de Nederlands les heb ik een kort verhaaltje geschreven die mij zelf wel aansprak. Ik wil niet te veel in mijn beschrijving verklappen, dus mijn excuses daar voor. Veel plezier met lezen!

De ouders van de 14 jarige Maya hebben het heel druk, daarom moet Maya naar een internaat. Daar gebeurd iets wat ze nooit had verwacht Wil jij weten wat??

Mijn verhaal.. Echt gebeurd en zit er nu midden in! Gevoelens krijg ik moeilijk op papier dus probeer ik het zo.. Namen zijn veranderd wegens privacy!

Dit verhaal gaat over mij.. -- Ik ben een heel onzeker meisje en ik ben altijd het buitenbeentje. Ik sta altijd op de achtergrond. Dit verhaal is een deel van mijn leven, en hoe ik omga met neigingen, angst, paniekaanvallen, eetstoornissen en depressie.

|LET OP WAARGEBEURD VERHAAL| Hallo ik ben Lola en in dit boek vertel ik mijn depressie/eetstoornis varhaal. Ik ben 14 jaar en wil hier NIET VOOR AANDACHT mijn verhaal delen. In dit boek zal ik stukjes uit mijn persoonlijke dagboek delen over mijn verhaal. Dit boek is zodat je een idee krijgt wat alles nou inhoud in en dat het niet is dat je gewoon een beetje somberder bent. Hoogste in non fictie #3

Dag meisje-zonder-naam, ik ben er net achter gekomen dat ik depressief ben. Ik had het misschien moeten aan zien komen, ik zou het moeten hebben gezien aan alle blikken die iedereen mij toewerpt elke keer als ik voorbijkom. Ik zou het moeten hebben gehoord aan de gesprekken op fluistertoon die mijn moeder voortdurend houdt aan de huistelefoon. Ik had het moeten weten dat hij daarom weg is gegaan. Of misschien is het niet daarom-daarom. Maar is het gewoon 'daarom'. Het punt is, dat hij weg is. En dat ik depressief ben.