Ailemin her zaman benden sakladığı bir şeyler vardı.Belki ileride bunların ne olduğunu öğrenebilirim umuduyla bekledim hep.Ama bir yandan içimi sarıp sarmalayan bir korku vardı.Bir yanım bu sırrı öğrenmek için deliriyorken bir yanım öğrenmemek için direniyordu.Yıllar boyunca hep bir ikilemde kaldım.Ta ki o gün gelene kadar,ailem bana sırrını açıklamak zorunda kalana kadar...

-Canın sıkıldıysa - orijinal sorular arıyorsan DOĞRU ADRESTESİN. ⚡ . A N K E T L E N D İ N . ⚡ Bir ATİLLA YILDIRIM KLASIĞİ ✋

Mektubunun son cümlesini de bitirdi ; "Biliyor musun biricik annem? Gökyüzü Bazen Ciğerime Doluyor..." Elindeki kalemi bıraktı ve yavaş adımlarla balkona çıktı. Son kez baktı gökyüzüne. "Ne güzel bir manzara." diye geçirdi içinden. Derin bir nefes aldı, vakit gelmişti. Balkonun demirlerine çıktı. İçinde hem sonsuz bir korku hemde bitmek bilmeyen bir heyecan vardı. Kollarını iki yana açıp, kendini boşluğa bıraktı... Hayatı? Mahvolmuştu. Yaşama hakkı? Zorla elinden alınmıştı. Sebebi? Gökyüzü kadar güzel olamamasıydı.