"we are the fire we see how they run lift me higher let me look at the sun" slytherpuff stuff [PL] +completed × głównie tłumaczone z tumblra lub wymyślane przeze mnie × okładka wykonana przeze mnie, zdjęcie z pinteresta

Talks - scenariusz wymyślony z głowy, w tym przypadku dotyczący Huncwotów. Heascanon - teoria o życiu bohaterów możliwe kopiowanie, aczkolwiek staram się wymyślać sama albo tłumaczyć okładkę wykonałam ja, zdjęcie zaczerpnięte z Pinterest'a

'She looked daisy safe But smelled rose wild' 'She is a flower But she isn't soft When her petals fall They hit like bullets' Jedna wojna ich podzieliła. Gryfoni, Ślizgoni i sekrety pomiędzy. Miał nastać pokój. Nastał. Tak mówią. Ale został po niej ślad. Rose wie, że nic nigdy się nie skończyło. Jej życie jest przedłużeniem minionej wojny. Podczas, gdy rządy w Świecie Czarodziejów są niestabilne, dwa konkurencyjne domy walczą ze sobą jak nigdy. Tajemnice chowają się w każdym kącie zamku, a ona nie jest pewna, czy chce je usłyszeć. Sama skrywa sekrety. Jak choćby to, że nie jest odważna, mężna, szlachetna, a już na pewno nie szczera. Scorpius rozumie, co dzieje się wokół niego. Pamięta krzywdy, które wyrządziło mu ludzkie uprzedzenie. Jemu i jego kolegom. Chce powiedzieć dość, wystarczy. Boi się, że jest samotnym wołaniem, którego nikt nie usłyszy. Jest gotów złamać reguły, by w końcu przemówić swoim głosem. Tajemnice skrywa za rękawem eleganckiej koszuli. Nie widzi w Slytherinie ambicji, sprytu i zaradności, której szuka w sobie. Za śliczną okładkę dziękuję @NyjaXx ❤️ Podziękowania należą się również becie @cheery_love #1 w Scorose 30.01

"Śmierć będzie ostatnim wrogiem, który zostanie zniszczony". Zwykły cytat. Zwykłe słowa. Ale gdyby tak naprawdę zniszczyć Śmierć? Nie było dnia, by Harry Potter, Wybraniec, Chłopiec, Który Przeżył, nie myślał o tych, których utracił w czasie trwającej wojny. Rodziców. Przyjaciół. Znajomych. Nie było dnia, by w jakimś stopniu nie obwiniał się za to, co ich spotkało. Jednak gdy znajduje pewną książkę w gabinecie swojego dawnego mentora, Albusa Dumbledore'a, w końcu dostrzega maleńkie światełko w tunelu. Światełko zwiastujące powrót wszystkich tych, za którymi tak tęsknił. Jeden eliksir. Jedno zaklęcie. Tak wiele nadziei. Choć mogłoby to wydawać się kompletnie niemożliwe, wszystko idzie tak, jak powinno. Umarli powracają do życia, a do pierwszych szczęśliwców zaliczyć można rodziców Harry'ego i jego ojca chrzestnego. Każdy z nich stara się oswoić z nową rzeczywistością, a choć mogłoby się wydawać, że jest tak, jak być powinno, nie wszystko na to wskazuje, a czarne chmury ponownie zbierają się nad Doliną Godryka. Czy oszukanie Śmierci jest aby na pewno możliwe? Czy nie istnieją żadne konsekwencje zadzierania z siłami, których się nie rozumie? Czy aby na pewno można zbudować szczęście w świecie, który tak bardzo się zmienił? Czy można tak po prostu zapomnieć o tym, co stało się przed laty? Czy to wszystko nie było zbyt proste? Jedno jest pewne - to nie jest koniec.

Gdzie On był Jej słońcem, a Ona ciągle do Niego wracała, aż wróciła na zawsze. {forma drabble} na okładce obraz Roberta Völckera © MaryWitcher, listopad 2017 / styczeń 2018

a pansmione texting [DEMI! hermione granger & BI! pansy parkinson] modern au when hermione hurts and pansy try to get her on marina's concert