Nehirde yıkanırken kendisini izlediğinden habersiz olduğu adam onu boğulmaktan kurtarır. Fakat suni teneffüs yaptığını gören köylüler onları sevişiyor sanınca olaylar bir namus davasına dönecek şekilde karışır. ❝Bataklığın neredeyse son bulduğu bu noktada karşısına çıkan manzara onu şaşkına çevirmişti. Bu kadar tenha ve tehlikeli sayılabilecek bir yerde bir insan neden yıkanmayı seçerdi? Aklına ilk olarak suyun serinliğinin cazibesi ya da bataklığın hemen ötesindeki doğal kaynaktan gelen berrak su ihtimali gelse de mahremiyet ihtiyacı düşüncelerine hiç uğramadı. Genç kadın önce ıslaklığı sebebiyle üzerinde yalnızca ince bir tabaka gibi duran kombinezonunu ağır hareketlerle çıkarıp bir kayanın üzerine bıraktı. Ardından sütyeninin kancalarını çözüp omuzlarından kaydırdı ve onu da aynı yere bıraktı. O an suyun yansımalarıyla parlayan bembeyaz, dolgun göğüsleri gözlerinin önünde bütün çıplaklığıyla belirmişti. Bakışları istemsizce o dik ve kusursuz yuvarlaklığa kaymış, ardından ucundaki canlı pembe tomurcukları seçmişti. Bu görüntünün şimdiye dek gördüğü en baştan çıkarıcı şey olduğunu düşündü bir an.❞ ▪︎Rayiha : Hoş koku ▪︎Yaş farkı vardır. ▪︎Cinsellik ve küfür barındırmaktadır. Rahatsız olacaklar, duyar kasacaklar uğramasa çok iyi olur. Tamamen eğlenmek amaçlıdır. Kadına şiddet ve tecavüz yoktur.

.Bazı hikâyeler bir çığlıkla başlar. Bazıları bir suskunlukla. Bu hikâye ise bir sığınışla başlıyor. Yıllarca görülmeyen, duyulmayan, sevilmeyi hak ettiğini bile bilmeyen bir kızın; Seher'in hikâyesi bu. Kendi güzelliğini aynada ilk kez fark eden, bir sofrada ilk kez huzurla doyan, bir duada ilk kez kalbi titreyen bir kızın... Bazen insanın kaderi büyük mucizelerle değil, küçük merhametlerle değişir. Sıcacık bir çorba, şefkatle uzatılan bir el, "Korkma kızım" diyen bir ses... Ve en çok da kalbe usulca yerleşen bir inanç. Bu hikâyede Ramazan sadece bir zaman dilimi değil; bir dönüşüm, bir arınma, bir yeniden doğuş. Bereketli sofralar, sabırla tutulan oruçlar, gözyaşıyla edilen dualar ve kalpte büyüyen umut var satır aralarında. Nurten Hanım'ın şefkatiyle filizlenen Seher'in iç yolculuğuna tanıklık edeceksiniz. Öğrenmenin heyecanını, ibadetin huzurunu, ait olmanın verdiği güveni ve geçmiş yaraların yavaş yavaş kabuk bağlayışını hissedeceksiniz. Belki bu satırlarda kendinizden bir parça bulacaksınız. Belki bir duada, bir secdede, bir lokma ekmekte saklı olan huzuru yeniden hatırlayacaksınız. Bu hikâye, karanlıktan aydınlığa yürüyen bir kalbin hikâyesi. Bu hikâye, merhametin insanı nasıl iyileştirdiğinin hikâyesi. Bu hikâye, Ramazan'ın kalpte açtığı kapıların hikâyesi. Hoş geldiniz. Seher'in yolculuğuna birlikte yürüyelim. 🌙🤍

Güzel Zühre, derlerdi bana. Bahtın da, yüzün gibi güzel olsun. Onaltı yaşımdı. Sevdiğim gençle düğünümün arifesinde, adımı lekelerken bir adam, hayallerimi de beraberinde götürdü. Bir daha asla eskisi kadar mutlu olamayacaktım. Beni zorla alan adama hayatı zehir edip, yeniden özgürlüğüme kavuştuğumda, bunun çok da uzun sürmeyeceğini anladım. Kuma olarak gittiğim evde, kocama aşık oldum. Artık hem sığıntı, hem aşık, hem de anneydim.

25.09.2021 başlangıç tarihi.. Keyifli okumalar dilerim❤️ Aslı 🎵

Eski dönem kurgusu..🕊️ Heyecanlı bir bekleyiş içindeydi güvey odasında Suna. İçindeki heyecan öyle büyüktü ki, kendini sanki bir rüyanın içindeymiş gibi hissediyordu. Kırmızı duvağın ardından avuç içine bakmış ve gülümsemişti. Kınası tutmuştu ve Suna bunun anlamını çok iyi biliyordu. Güzel başlamamışlardı ama güzel olacaklardı; Suna buna tüm kalbiyle inanıyordu. Derken, dışarıdaki davul zurnanın sesi kesilmişti; damadı güvey odasına yolcu ediyorlardı. İçindeki heyecanla yataktan kalktı. Dışarıdan gelen bağırış sesleriyle odasının kapısı açılmış ve kocası içeriye girmişti. Kalbi küt küt atarken, Yavuz Ali ona hiç bakmadan geçmiş ve odadaki koltuğun üzerine oturmuştu. Suna, ne olduğuna anlam verememişti. Az önceki heyecanından eser kalmamış, yerini korku ve hayal kırıklığı almıştı. Duyduğu cümlelerle ise az önceki rüyası kabusa dönmüştü. "Ne bekliyorsun?" dedi sert bir sesle. Cebinden tütünü çıkarıp dudaklarının arasına yerleştirdi ve metal çakmağıyla tütünü yakarken ciğerlerini derin bir dumanla doldurdu. Saliseler sonra titretmişti beyaz dumanın sardığı gözbebeklerini. "Bu gece yahut sonraki tüm geceler... Ne olacağını sanıyorsun?" En az bakışları kadar sertti ses tonu. Döktüğü her kelimede boynundaki damarlar hiddetle kabarmaktaydı. Derken bir anda öfkeyle çevirivermişti bakışlarını yatağın önünde dikilmekte olan karısına. Genç kız kocasının bakışlarında gördüğü manayı tanıyamamıştı. Kin mi, nefret miydi bu? Yoksa koskoca bir hayal kırıklığı mı? Bilememişti. Ve o an kulakları geceler boyu kalbini kor bir ateşle yakan o sözlerle çınlamıştı. "Yapmayacam Suna! Yapmayacam ! Bilesin ki bir lahza huzurun olmayacaktır bu odada. Çünkü ben emmoğlumun oynaştığı kızı değil gönlüme , yatağıma dahi almayacam !" Kitabın içeriği tamamen hayal ürünüdür

İLK YAYINLANMA TARİHİ: 14 HAZİRAN 2025 DÜZENLENME TARİHİ: 12 EYLÜL 2025 Hikayede yetişkin unsurlar bulunmaktadır. "Bazı sesler yağmurda saklıdır ve bazı kalpler, hiç tanımadan birbirini bekler..." Yıllar sonra kasabaya dönen Devran... Toprağın sesini duyan Âlâ... Birbirini hiç tanımayan iki yalnız ruh, aynı rüyada buluşursa ne olur? Küçük bir kasabanın taş sokaklarında, dedikodular fısıldarken bir aşk yavaşça yeşeriyor. Gülyazı'da her evin bir hikâyesi var - ama en çok onlarınki konuşulacak. Dedikodular yükseliyor, gözler çevriliyor, kalpler yerinden oynuyor! Kasabanın taş yollarında aşk usulca yürürken, herkesin dilinde aynı soru: "Alhanlıların Devran'ı, hangi güzeli kendine gelin edecek?" Gülyazı Kasabası; dostluğun samimiyetle kurulduğu, dayanışmanın ekmek gibi bölüşüldüğü,aşklarınsa en tutkulu hâliyle filizlendiği, cıvıl cıvıl bir köy hayatının tam kalbinde saklı bir dünya.

Her iz bir sırrı her kadın bir insanı saklar içinde. Ama bazı kadınlar.. Bazı kadınların izinin sırrı ise içinde saklayamadığı insanoğludur. Hepimiz yazgı bezinin üzerindeki birer işlemeyiz. Kimimizin işlemesi alalede olur kimimizin ki ihtişamlı kimimizin ki tamamlanmamış... Derler ki kişi adının kaderini yaşarmış. Bu isim ona ne babaannesinden kalmıştı ne de anneannesinden. Adını vücudundaki izden alan kadının hikayesi..Kafkasya da sürgünün ve sonraki sancılı acılı dönemin yaraladığı kadınlardan yalnızca biri..Beliz. İzdüşüren.

Gururun suskunluğu, geçmişin gölgesi ve konuşulamayan duyguların sığındığı bir konağın içinden geçen kadın ve adam... Feriha, genç yaşında ağır sorumluluklar yüklenmiş, sessizliğiyle konuşan bir köy kızı. Hamza Ağa, sert bakışlarının ardında geçmişten izler taşıyan, hükmetmeyi bilen ama çözülmeyi öğrenememiş bir adam. Kader onları bir konağın taş avlusunda, herkesin bakışlarından uzak ama vicdanlarının tam ortasında buluşturur. Birbirlerine karşı ne uzak durabilirler ne de yakın olmanın yükünden kaçabilirler. Yasakla masumiyetin, sessizlikle iç hesaplaşmanın, pişmanlıkla kabullenişin iç içe geçtiği bir hikâye... Nefesi nefesime, dudakları dudaklarıma değerken beni belimden daha sıkı kavradı. "Sen, sadece benimsin...Benim kadınımsın. " dedi mırıltıyla dudaklarıma doğru. Öpmek için hamlede bulunacağım sıra kendini geri çekti. "Duyguların zamansız olsa da bir kere sana kapıldım, beni bir kere daha bırakırsan..." Tehdit dolu cümlelerinin sonunu nefesim sıklaşarak bekledim. "Senden geriye hiçbir şey bırakmam." dedi ve dudaklarımız sonunda buluştu. Bu kitap eski dönemde 1975-1985 arasında ki bir yılda geçiyor. (Çaktırmayın hangi yıl yapacağıma karar veremedim.) Eski dönem işte kardeşim. (Çok açıklayıcı oldu gerçekten.) Nevşehir'in bir köyün 'de geçen bir kurgudur.