Vol to kraina, w której mają prawo żyć tylko trzy ludzkie istoty. Reszta społeczeństwa to Volerianie: budową przypominają człowieka, jednak skóra mężczyzn jest zielona, a kobiet żółta. Ponadto posiadają kocie oczy i niesamowity węch, dzięki czemu mężczyźni są wspaniałymi wojownikami. Kraina rządzi się własnymi prawami, a na jej czele stoi szanowany Król Otton. Jednak... co się stanie, jeśli nie wiadomo skąd, nie wiadomo jak w Vol pojawi kolejny człowiek? ~ Okładkę oraz banner przy rozdziałach to dzieło @Tea-Amo ღ.

Tony Stark nienawidził rodzinnych świąt. Nie tylko Halloween. Bożego Narodzenia również. Nie bez powodu jednak został tu użyty czas przeszły. Wszystko przez pewnego przystojniaka w idiotycznym kostiumie superbohatera. Żeby nie było wątpliwości: to alternatywne uniwersum, powiedzmy 4547. Zdjęcie z okładki pochodzi z sesji zdjęciowej RDJ i Chrisa Evansa.

Historia o tym, jak ważne i trudne są początki. Zwłaszcza jeśli chodzi o początki grup uderzeniowych złożonych z pozornie absolutnie do siebie nie pasujących indywidualności. A raczej o tym, jak Tony Stark dostał super rodzinę w pakiecie z najlepszą kawą, jaką pił w całym swoim życiu. Oficjalnie jest to dowód na moje absolutne oddanie sprawie Avengersów. Natomiast nieoficjalnie przejaw tego, że powoli zaczyna mi odbijać. Tak czy inaczej, jeśli ktokolwiek z Was przy czytaniu tego mózgoporonienia będzie miał choć w połowie tyle radości, co ja przy jego tworzeniu, będzie to oznaczało ni mniej ni więcej tylko tyle, że nie jestem osamotniona w moim fanfirlowaniu. Jakby co - zostaliście właśnie ostrzeżeni. Autorką ilustracji z okładki jest Lynbay Songla. Możecie ją znaleźć tutaj: http://j000000.tumblr.com/post/173774364721/that-met-gala-thing-i-finally-realize-that-i-love Kwiatki pochodzą z unsplash.com

#1 w kategorii paranormalne Jestem Annabell - popularną nastolatką w gimnazjum. Miałam brata, który, niestety, popełnił samobójstwo. Mówił, że widzi duchy, ale nikt mu nie wierzył. Po jego śmierci ja uwierzyłam. Zaczęłam widzieć dziwne rzeczy, istoty... duchy. Nie powiedziałam tego mamie, bo pewnie wysłałaby mnie do psychiatryka, tak jak zrobiła to z Davidem. Ojciec uciekł od nas, gdy dowiedział się, że mama jest ze mną w ciąży. Podła świnia! Jednak wszystko wskazuje na to, że jest kimś więcej. Kimś innym. Kimś nadprzyrodzonym. I ja także...