Sen hiç bir kitap karakterine âşık oldun mu? O, oldu. Asıl tuhaf olan ise... Kitap karakteri de ona âşık olmuştu. "O gece bir kitapla tanıştım. Kaderime giden yolda bana rehber olacak bir kitapla." (DÜZENLENİYOR.) © Tüm Hakları Saklıdır! ©

Hiçbir günah kefaretini unutmaz. Hiçbir kirli sır gecenin nezaretinde tutuklanamaz. Geleceği ellerinden tek gecede koparılan bir adam, öleceğini bilse dahi sessizliğin kanatlarına sığınmaz. İki karanlık gecenin iki büyük suça gebe kaldığı ve iki yabancı ruhun birbirine körkütük düğümlendiği acı bir hikâyenin içindeyim. O iki yabancı ruhtan biri benim. Ve ben bir zamanlar, yolunda giden bir hayata sahiptim. Bir gün o çıkageldi ve içinde sadece doğruların olduğu dünyamı yanlışlarıyla altüst etti. Gözlerime bir kez bakması bile beni düşürmeye, düştüğüm yerde darmadağın etmeye yetti. Beni tehditlerle örülü bir kafese hapsetti, o kafesin kilidini ve anahtarını elime verdi. Gitmek de, kalmak da senin seçimin dedi. Ama ne kalabildim ne gidebildim. Yalnızca bekledim. Benim de onu düşüreceğim bir gün elbet gelecekti ve ben intikam almayı severdim. O gün geldi. Bir leyl vaktinde, ay gecenin koynunda dalgalanırken, hakikati sırtından vurdu kirli parmakları. Artık bu saçma hikâyemizde bizden başkaları da vardı. Zaman aktı... Kendiliğinden kırıldı hapsolduğum kafesin kapakları. Dışarıya adım attığım an hislerim pervasızca tökezledi. Zira sevdayı puslu gecelerde yüreğime kazıyan adamın ruhu artık içime işlemişti. "Haklıymışsın," dedi beni öldürmek ister gibi. "Senin hikâyenin esas adamı ben değilmişim."

Onu ilk kez çiçekli pijamalarıyla görmüştüm. Hayır.. Uykudan yeni kalkmış gibi bir hali yoktu. Daha çok sinirden çıldırmış ve hayatındaki tüm olumsuzluklara rağmen hala ayakta olduğunu gösterir gibiydi. Yüzünün ferahlığı ve çekiciliği bir yana sarı saçları ona ayrı bir masumluk katıyordu. Onun yanındayken kendim gibi davranamıyordum. Sanki her an yanı başımdan çekip gidecek gibiydi. Ah, bugüne kadar gördüğüm en güzel kız neden benim üvey kardeşim olmuştu ki? ✔ Bu muhteşem kitap kapağı için @kolpaciyazar ' a çok teşekkür ederim.. ✔ Tüm hakları saklıdır.©

Mavi gözlerim yeşil gözlerine kenetlendiğinde orada az olsa bir duygu kırıntısı görmeyi umdum ama hiçbir şey yoktu. Hiçbir duygu barındırmıyordu Orman yeşili gözleri... Cehennemi andırıyordu... Beni yakmaya ant içmiş cehennemi... 19.12.2016 tarihinde yayımlandı.

Mizah#1 Romantizm#2 "Balın ne uyduruk isim, anlamı ne?" Demek ismim ilgisini çekmişti ama aslında utangaç bir adam olduğu için beğenisini böyle dile getiriyordu. Kıyamam. "Bal işte, baldan türemiş." "Bal... Çok severim." O an kafamdaki her şey yerli yerine oturmuş ve zihnimi aydınlatan koca bir ampul yanmıştı. Hep hissettiğim o tanıdıklık hissi... Bitmeyen öfke, doymayan mide, sempatik bir canavarlık ve bal aşkı. "Kim olduğunu sonunda buldum! Sen Bal Porsuğusun!" ** Romantik Komedi'nin en tatlı en tutkulu hali olan Bal Porsuğu'na hoşgeldiniz. ** © Tüm hakları saklıdır! "BAL PORSUĞU'NUN KURGUSU TAMAMIYLA BİZE YANİ CİDDİKEDİLER'E AİTTİR. İNTİHALDE BULUNANLAR VE FİKİR HIRSIZLIĞI YAPANLAR HAKKINDA HER TÜRLÜ HUKUKİ YOLA BAŞVURULACAKTIR."

Hayatım, fotoğraf kareleri gibi gözümün önünden geçerken duygularım bir ip misali birbirlerine karışmıştı. Sessizlik, yanımda var olan tek şeydi. Gözlerimi karşılayan büyük beyaz ışık beni hayallerimin, duygularımın içinden çekip almak istercesine parlıyordu. Daha fazla direnemediğimi hissettiğimde göz kapaklarımı isyan edercesine araladım. Işıkla karşı karşıya geldiğimde iç çektim, yine aynı yerdeydim. Hiç bir değişiklik yoktu. Başımı mavi örtü kaplı sedyeden kaldırıp küçük beyaz odaya baktım '' Bu günlük bu kadar yeter mi?'' ayaklarımı yere sarkıttım. Her zaman ki, her gün ki gibi soluk ve beyaz tenim karşıladı gözlerimi. Üstümdeki beyaz elbiseyi bacaklarımı örtmek umudu ile çekiştirdim. Sarkıttığım ayaklarımı yere kenetledim ve sedyeye yaslandım. Beyaz odanın içinde kaybolan kapı aralandı. Gelen Semih'di, yanıma yaklaşırken gülümsedi, gülümsedim '' Nasıldım? '' Kafasını salladı ve ellerini kaldırdı ''Her zamankinden çok daha iyi'' Ellerini kafamdaki iğnelere yöneltti tek tek çekerken devam etti ''Nasıl hissediyorsun?'' Dudaklarımı büzdüm ''Bilmiyorum, nasıl hissetmeliyim?'' Elbisemin omuzlarını düzeltti ''Daha iyi hissetmelisin, git gide iyileşiyorsun'' Yüzüme minik bir gülücük taktım, ''Sevindim''

3 kız, saf ve masum. Güneş: 20 yaşında. Üniversiteye gidiyor. Annesi ve babasıyla yaşıyor. Sidal: 22 yaşında. Tıp öğrencisi. Hayata pozitif bakan saf ve masum biri. Ailesini trafik kazasında kaybetmiş, hayatın acı gerçekleriyle küçük yaşta karşılaşmış bir kız. Eslem: 23 yaşında. İşinde oldukça başarılı bir mimar. Zeki, inatçı. Ailesinden ayrı yaşıyor. 3 erkek arkadaş, sert ve acımasız. Araf: 24 yaşında acımasız bir mafya. Ailesini bir trafik kazasında kaybetti. Ailesinden ona sadece küçük kardeşi Aras kaldı. Acımasız, sert ve duygusuz. Rüzgar: 24 yaşında. Dışarıdan bakınca sert ve acımasız. Aslında iyi yürekli, naif bir mafya. Ailesiyle arası bozuk biri. Esat: 23 yaşında. Hayatı takmayan, yeri geldiğinde çapkın yeri geldiğinde acımasız bir mafya. Murat Bey'in tek varisi. ZAMANI DURDURAN MAFYALARIN AŞKINI OKUMAYA HAZIR MISINIZ?

Üniversiteli bir genç kızın hikayesi.. Eray ve Eva birbirleri için gerçekten neydi? Eva, karşılaştığı ve karşılaşacağı gerçekler karşısında direnebilir mi? Hele hele hiç tahmin edilemeyecek bir Gerçekle karşı karşıya geldiginde ? Hangisi bu kadar acitabilirdi? TESADÜF MÜ? KADER Mİ?

Tüm hakları saklıdır. @ArtemisWoman Ansızın hayatına giren gizemli bir ukala ne derece değiştirebilirdi ki ömrünü? Hailey'nin gizem dolu dünyasına davetlisiniz.. Yok olmak uğruna güneşine ilerleyen bir yağmur damlasının hikayesi bu.. Çıkabilir miydi Gökkuşağı dersiniz?

''Kitaplardan kesilmiş kızın ve gecenin oğlunun masalı?'' ''Ben gecenin oğlu değilim, karanlığın tutsağıyım.'' Keşke o konuşurken, kurumuş dudaklarını nasıl seyrettiğimi görebilseydi. ''Ben de harflerin tutsağıyım'' dedim. '' Bizimki hüzünlü bir masal.Gece masalı.'' Geceye ait mavi gözleri bana döndü. ''Tatsún'Î Dara. Kadim dilde gece masalı demek" dedi. ''Biliyorum " Kadim dili az çok biliyordum. Ama biz AP'lerin kadim dili konuşması yasaktı Forelpa Tanrı kitabına göre. Dedim ya, ben harflerin tutsağıydım. Onun görmeyen kutsal gözlerinin de bana yasak olduğunu hatırladım. Ama uzak duramıyordum. Ve onun gözlerinin imkansızlığı, harflerin vurduğu kelepçelerden daha çok canımı yakıyordu. Farklı bir evrende Morbito adlı geniş toprakları olan bir ülkede geçiyor hikaye. Teknoloji ve bilim, özellikle biyoloji gelişmiş durumda. Mistik bir dinleri ve köklü tarihleri var. Düşmanlık hariç çoğu şey geçici ama geçip gidenler fark edilmiyor bile. Yerine yenileri geliyor. İz bırakmanın zor olduğu bir yer orası. Fakat insanlar en az bizim dünyamızdaki kadar iz bırakıyor. Mesela bir kızın, farklı olduğu için nefret edilen ve sırlar saklamak zorunda olan bir kızın ruhu yaralanıyor. Yalan söylüyor etrafındakilere. Beyaz bir yalan değil, kazıdıkça altından siyah çıkan bir yalan.Heryna'nın babası Sandre'nin küçüklüğünden başlıyor bu masal.Körlerin dinlerine göre kutsal sayıldığı bu ülkede, doğuştan görme yetisi eksik doğuyor Sandre. Bu Sandre için engel ama etrafındakiler için değil. Gecenin ve karanlığın hüküm sürdüğü ruhu masallarla büyüyor.Annesinin gece masallarıyla. Daha sonra gözleri açılıyor ama ışığı kazanarak geceyi, masalları ve annesini kaybediyor. Kör bir çocuktan gelen mektupla gece masalları yeniden başlıyor. İçine Heryna'yı da alarak. Kapak: Nutellayiyenelf