"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

Bir kız vardı bir zamanlar... Annesi onu terk etse bile onu karşılıksız seven... Her gece onun hayalini kuran... Ama yıllar geçtikçe azaldı kızın umutları, çünkü artık büyümüş ve herşeyin farkındaydı. Bu yüzden artık asla gelmeyeceğini biliyordu. Annesi onu terk ettiği günden beri babasıyla yaşamını sürdürdü. Babası daima ona destek oldu, annesinin yokluğunu hissettirmemeye özen gösterdi. Bu yüzden kızın hayatta güvendiği sadece iki kişi vardı: Babası ve en yakın arkadaşı... İnsanlara bağlanmamaya çalışıyordu. Çünkü onlarında bir gün tıpkı annesi gibi terk etmesinden korkuyordu. Bir gün babası kızına bir resim atölyesi açtı. Kız resim yapmaya bayıldığı için çok mutlu olmuştu. Bir kez daha babasının ona değer verdiğini anlamıştı. Şimdi bu kimseye kolay kolay güvenmeyen kız atölyenin sahibinin oğlu ile tanıştıktan sonra da hala güven konusundaki fikri aynı mı kalır? Biraz hüzün, biraz mizah eh birazda aşk kokan bu hikayeye bir şans vermeye ne dersiniz? ^_^

Dışarıdan normal kamp gibi görünen, içine girdiğinizde kan gölünden boğulacağınız bir yer düşünün. İnsaların çığlıklarının kulaklarınızı delerek beyninizi uyuşturduğunu... Düşündüyseniz diğer bölüme geçin ve İŞKENCE KAMPI'na hazır olun.

Aleyna'nın yaz tatili için doğduğundan beri, bir kez bile görmediği amcasının yanına gönderilmesi ve onun üvey çocuklarıyla tanışmasıyla başlayan kardeşlik, arkadaşlık ve biraz da romantizmle dolu bir hikâye...