Z pierwszego martewgo punktu wyciągnęła mnie krótkotrwała jasność po czym wpędziła w jeszcze strasznejszą ciemność którą rozproszył anioł dzięki któremu ciemność już nie nastała.

SKAM jest to serial opowiadający o grupce przyjaciół mieszkających w Oslo. Po 4 sezonie serial zostaje zakończony, dlatego też postanowiłam napisać tą opowieść w ramach '5 sezonu' tym razem oczami Evena.

Please note: I wrote this a long time ago when I was much younger. A lot of issues are poorly tackled. This does not reflect my current writing or views. Kara Dunbar promised herself no drama when she moved to Beacon Hills. But then her brother was turned into a werewolf and she got sucked into the world of the supernatural. Now it's senior year and she wants to focus. That means no distractions. No more crazy supernatural dramas. And definitely no boys. Well, that's until she meets Theo Raeken. [Season 5] *I do not associate with, agree with or encourage Theo's character in this story. ©redamncys 2015

Clarke Griffin jest kapitanem żeńskiej drużyny piłki nożnej w liceum Arkadia. Jej marzeniem jest doprowadzenie swojego składu do finałowych rozgrywek międzyszkolnych i zgarnięcie trofeum. Niestety marzenia te mogą się nigdy nie spełnić ze względu na ciężką kontuzję Raven Reyes, która została brutalnie sfaulowana w jednym z meczy. Clarke musi w krótkim czasie znaleźć kogoś kto zastąpiłby jej przyjaciółkę na boisku. Lexa Woods, nowa uczennica w Arkadii jest niemal idealną kandydatką. Jednak czy potrafiłaby się odnaleźć wśród drużyny?

Clarke Griffin nie spodziewała się, że pewnego dnia zostanie okradziona przez szopa, ani tym bardziej, że po całym zajściu zdecyduje się sprawować opiekę nad złodziejem. A wszystko przez pewną panią weterynarz...

Z jednej strony miłość jest nam potrzebna do życia, z drugiej zaś jest przyczyną cierpienia. Najwyższe notowania: #880 w kategorii fanfiction ~ 2.03.2017 #994 w kategorii fanfiction ~ 4.03.2017

Świat,w którym żyłam dotychczas przestał istnieć. Nie ma już internetu,telewizji i szkoły. Cywilizacja ludzka podupadła. Nastała apokalipsa. Nadal próbuję się pogodzić z tym co się stało. Wydaje się,że jeszcze wczoraj siedziałam z moim chłopakiem Mattem na rusztowaniu,malując sobie po rękach różne wzorki,a teraz po ulicach chodzą żywe trupy. Nic nie jest już takie same. Męczą mnie jakieś wspomnienia,niby znajome,ale jednak odległe. Jakbym żyła w zupełnie innym świecie. To pewnie halucynację, prawda?

Po traumatycznych przeżyciach w Sigdalu Noora wyjeżdża na studia do Oslo, stolicy, w której ma szansę zapomnieć o paradoksalnie powracających wspomnieniach. Zagubiona we własnym świecie nie orientuje się, że ktoś od pewnego czasu przygląda się jej każdemu ruchowi. Czy młoda Norweżka będzie w stanie na nowo zakochać się w potencjalnie dobrym chłopaku? Czy jednak o wszystkim da się zapomnieć?

❝Umarł król... niech żyje król.❞ Prawie sto lat temu, gdy świat spowiła wojna jądrowa, ludzkość niemal zniknęła z powierzchni Ziemi. Ci, którym udało się przetrwać zagładę, odbudowę domu wzięli we własne ręce. Ciężką pracą powoli odtwarzali to, co teoretycznie zniszczyli sami. Efekt promieniowania okazał się jednak cichym zabójcą. Kolejne istoty żywe umierały na choroby popromienne, cierpiąc w niewyobrażalnej agonii. Gatunek ludzki ponownie znalazł się na wymarciu. Niektórzy z ocalałych okazali się odporni, a słowo „życie" nabrało nowego znaczenia. O tym, co działo się na Ziemi, nie mieli pojęcia ci, którym udało się odnaleźć schronienie wśród gwiazd. Zawieszeni w bezkresnej, czarnej przestrzeni, czekali na szansę. Nadzieję. Znak. Czekali na powrót do domu, który już nie należał do nich.