Arkadaşlıklarını asla bozmayacağına dair birbirine söz vermiş iki büyüyememiş çocuk. İkisi de biraz korkak, ikisi de çokça aşık. Kalplerinin kapısını bir "kelebek" tek başına kapalı tutabilir mi?

..olduklarını hayal edelim.

Sevgili okuyucu,her Alselzede'nin böğrüne oturmuş olan 24.bölüm ve sonrasında olmasını istediklerimi anlatıyorum burda.Elif ve direğinin içine ettiği Ali karakterini, Alsel aşkını toplamak ana hedef.Biliyorum Alselle ilgili çok fazla keşken var senin de.Haklısın yarım,çok yarım kaldılar.Napalım biz de videolara,giflere,hikayelere,resimlere tutunuyoruz fandomca.Sen unutamıyorsun yaşananları.Ben de unutamıyorum.Unutursak kalbimiz kurusun:)

Hayat tamamen anılardan ibarettir. Nasıl büyüdünüz? Nasıl yetistiniz? Fakat kim oldugunuzu ise, o anıları paylastıgınız insanlar ile belirlersiniz. Peki ya bir gün, sizi tanımlayan, sizi olduğunuz kisi yapan ruh ikiziniz silinip yok olursa? Hayatta bir kere tecrübe edilebilecek bir aşk, ikinci bir şansa sahip olabilir mi?

ben öyle birini sevdim ki, bir nevi intihardı kirpiğine düştüğüm gün, ölümüm başladı @ScPattz

Ali Mertoğlu ve Selin Yılmaz'ın bambaşka bir hikayesi.

"Ben o günden beri deniz için yaşadım. Çünkü yaşamım kaynağını artık denizden almıştı. Onsuz bir bütün olamazdım. Korktuğumda ona koştum ben, canım yandığımda, can yaktığımda... Yalnızlığıma ortak olan, kalabalık ıssızlıklar içinden beni koparıp alan oydu. Beni tek yapan, çok yapan, beni hem hiç hem de bir şey yapan... Ben denize dönüştüm Elizya. Benim hayatım bu derin sularda. Herkes hayatını bir şeyler için harcar. Ama hiçbir harcanışın ederi bu kadar değerli olmamıştı. Dalgalarım kıyılarına vurduğunda, beni hep hatırlayacaksın." Yeni Çağ'ın kraliyet ülkesinde, karanlık ve derin sularda yolları kesişen iki genç: Elizya ve Aras. Hikayeleri iç dünyalarında sürdürdükleri hükümdarlığın yıkılışıyla başladı. Kendi kurallarıyla kendi yollarından gitmeyi denediklerinde kaybolacaklardı. Çünkü bilmedikleri bir şey vardı; aşkın rotası yoktu. Bir yol varsa ancak birlikte yürüyebilirlerdi. Peki ya nefret ve aşk arasındaki çizgi, birbirlerine çektikleri kılıçlar kadar keskin miydi? Yıkılan krallıkları beraber inşa edebilecekler miydi?