Veda Caddesi'nin devamıdır.

*Nefret, aşka dönüşebilen güçlü bir duygudur* Annesinin tayini dolayısıyla İstanbul'a taşınmak zorunda kalan Öykü, burada daha önce hiç karşılaşmadığı bir şeyle karşılaşır. Bir çeteyle. Bu durum ilk başta pek hoşuna gitmese de daha sonra onları terk edip giden babasından intikam almak için bu çetenin içinde olmak ister. Fakat bilmediği çok şey vardır. Bu çeteye girmek öyle zannettiği kadar kolay değildir. Çetenin lideri olan BARLAS KARAMAN'ın koyduğu bazı zorlu görevleri yerine getirmek zorundadır. Ve bu görevlerin hiçbiri de öyle herkesin yapabileceği kadar basit görevler değildir. Öykü'nün de öyle. Tüm hakları bana aittir©

"can açsam artık gözlerimi " dedim sesli bir kahkaha attı ve "gözlerini açabilirsin güzelim " dedi . derin bir nefes aldım ve gözlerimi açtım ... Gördüğüm şeyle şok oldum resmen . Denizin üstünde tam gün batımının ışıkları vururken sahile benim ismim yazılmış ve etrafında not kağıtları vardı arkamı dönüp "can!" dedim sadece . Tebessüm ederek yere çöktü ve "güzelim hatırlıyomusun ... kuzenini istemeye geldiklerinde bizde oradaydık ablam arayıp dayı olacağımı söylemişti ve ben sana bana o haberi vereceğin günü iple çekiyorum demiştim... işte simde o güne biraz daha yaklaşmak istiyorum bu yolda benimle beraber o ipi çekmeme yardım eder misin ??" dedi .. Şaşkınlıkla canı izliyordum elinden tutup ayağa kaldırdım ve kollarımı boynuna doladım sıkıca sarılırken "sen yanımdaysan o yola o ipi çekmeye varım" dedim . Geri çekilip anlamı öptü arkamı döndüğümde gökyüzünde havai fişekler patlamaya başladı bile ... Sen hep yanımda ol güzel adam hep benim kalbimde yaşa kalbimdeki mührünü kimsenin kırmasına izin verme hiç çıkma hayatımdan ölsem bile kalbimde ol ... Sabah gözümü yeni güne açtığımda yanımda sen ol, gece kollarının arasında kapatayım gözlerimi ... Kokunda huzur bulayım ... senin yanında öleyim senin yanında yaşayayım.. Nefesim sen ol ; kalbim , nabzım , herşeyim sen ol...

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.