Harry po raz kolejny wnika do świadomości Lorda Voldemorta, lecz tym razem Dumbledore nie zamierza stać bezczynnie. Przenosi Wybrańca do Slytheriunu, gdzie nie nikt inny jak Draco Malfoy musi ćwiczyć z Potterem oklumencję, sztukę, która ma zapobiec wielu problemom. Co się stanie, gdy ich relacja ulegnie zmianie i jeden z chłopców zacznie pragnąć czegoś więcej, a drugi będzie chciał go chronić za wszelką cenę? Co zrobić, gdy, aby uchronić ukochaną osobę, kogoś z kim chcesz spędzać każdą wolną chwilę, kogoś przy kim czujesz się bezpieczny i szczęśliwy, musisz odepchnąć? Czy naprawdę jedynym wyjściem jest zranienie kogoś, kogo kochasz, aby uchronić go od wszelkiego zła? "Przecież nie muszę być z nim w związku, żebym był szczęśliwy. Wystarczy mi, że będzie bezpieczny" Przekonywał się chłopak, ale czy na pewno w to wierzy? -------------------------------------------------------- ZAKOŃCZONE (DRUGĄ CZĘŚĆ ZNAJDZIECIE NA MOIM PROFILU POD TYTUŁEM "COŚ ICH DO SIEBIE CIĄGNIE") ~ Akcja ma ma miejsce jakiś czas po ataku węża na Artura Weasleya. ~ Umbridge nie ma! OPCM uczy Remus Lupin. ~ Boy x boy ~Zdjęcie na okładce zostało zaczerpnięte z Pintresta Miłego czytania ❤ #2 w harryxdraco - 17.08.2020 #1 w drarry - 09.10.2020 #2 w harrypotter - 02.11.2020 #15 w miłość - 22.02.22

Ostatni pył opadł, przykrywając ciała poległych, a ich krew na zawsze zakrzepła. Wrogowie zostali pokonani i pojmani. Wojna się skończyła. Wydawać by się mogło, że Harry Potter wreszcie śpi spokojnie. On jednak jeszcze nie zakończył walki. Walki z poszarpaną psychiką, własnymi lękami i ciągle powracającym pytaniem: Kto uratował mu życie? *** Opowiadanie zostało wznowione po latach! Nareszcie zostało ukończone! Rekord: 1 w fanfiction - 02.02.2025 Poprzednie rekordy: 31 w fanfiction - 03.02.2018 50 w fanfiction - 29.01.2018 81 w fanfiction - 11.07.2017 241 w fanfiction - 06.01.2017 Okładkę wykonała @KasiaWierczyska

Harry nie może spać przez dręczące go koszmary, więc udaje się do sali eliksirów, wykraść eliksir nasenny. Niespodziewanie spotyka tam Malfoy'a i jak to zwykle bywa, kończą rzucając się sobie do gardeł, lecz tym razem ich bójka ma większe konsekwencje niż rozbity nos i szlaban. 85096 słów #1 w drarry-21.10.2018 #1 w harrypotter-19.10.2019 #1 w boyxboy-20.11.2019 #1 w fanfiction-07.02.2020 Opowiadanie zawiera relacje boyxboy Fanart na okładce należy do:UptheHill Slowburn Crack głównie w sumie

Draco przybywa do Hogwartu wraz z uczniami Durmstrangu, by wziąć udział w Turnieju Trójmagicznym. Jego uwagę przykuwają zielone oczy, więc zrobi wszystko, by zdobyć serce tego, do kogo one należą.

Co się stanie, gdy pewien zgorzkniały Ślizgon - przez własną brawurę i nieuwagę - zyska dar widzenia więcej, niż powinien? Gdy w zwykłym spojrzeniu dostrzegać zacznie emocje, myśli i ukryte aury innych ludzi? Czy będzie to cenny dar od losu, szansa na zrozumienie jego małego świata, którego tak bardzo nienawidził - czy może przekleństwo, które na zawsze pozbawi go spokoju i pokaże jak wiele może jeszcze stracić? [POCZĄTEK KSIĄŻKI JEST NIEDOPRACOWANY I BĘDZIE PODLEGAŁ KOREKCIE]

James i Lily Potter nie żyją. Voldemort, podczas próby zabicia małego Harry'ego, sam umiera. Harry trafia pod opiekę dwójki najlepszych przyjaciół swojego ojca. Syriusz Black nigdy nie trafił do Azkabanu. Nigdy nie ruszył w pościg za Peterem. Dzięki Remusowi, który go powstrzymał, mógł cieszyć się w miarę spokojnym życiem i swoim chrześniakiem. Oczywiście dopiero po rozprawie, w której zeznał, że to nie on zdradził Potterów. Od tego momentu wychowywał Harry'ego jak na Huncwota przystało. Z drobną pomocą Remusa, oczywiście. Dzięki temu, młody Potter miał cudowne dzieciństwo. Miał własny pokój, zamiast mieszkać w komórce pod schodami. Wiedział o czarodziejskim świecie. Nauczył się latać na miotle o wiele wcześniej. I, co najważniejsze, miał przyjaciół. Już od dziecka przyjaźnił się z Ronem Weasley'em. Nie ominęły go przykre sytuacje z lat w Hogwarcie. Voldemort się odradza, jednak Harry ma najbliższych przy sobie. Ma Syriusza i Remusa, którzy dali mu najlepsze dzieciństwo, jakie mógł sobie wymarzyć. Ma najlepszego przyjaciela z dzieciństwa, Rona. Ma najlepszą przyjaciółkę, Hermionę. A co najważniejsze, ma przy sobie swojego ukochanego, Draco Malfoy'a. Ku zgrozie Syriusza.

#442 miejsce- 23.12.2017 #339 miejsce- 08.01.2018 #317 miejsce- 11.01.2018 #250 miejsce- 14.01.2018 #21 miejsce- 13.05.2018 #2 miejsce- 26.06.2020

Opowieść nie należy do mnie ja tylko rozpowszechniam Autorka:dracosoftie Tłumacz:Daiquiri Okłatka: _MZSH_

Lord Voldemort nie żyje, Hogwart wrócił do funkcjonowania, a świat czarodziei może odetchnąć. Tylko, że wiele się zmieniło, ludzie umarli, zostawiając za sobą nie tylko wspomnienia, ale i rodziny. Harry Potter musiał nauczyć się nie tylko być dorosłym, ale również jak być ojcem, ponieważ to na niego spadł obowiązek opieki nad małym Edwardem "Teddy'm" Lupinem, gdy chłopiec miał trzy latka i jego prawna opiekunka (matka Tonks) zmarła. Jak sobie poradzić samemu z takim żywym srebrem? Największy problem pojawia się w momencie, gdy dociera do Harry'ego że jego syn ma problemy z mówieniem. Dobrze, że w Mungu jest jeden znajomy uzdrowiciel, szkoda za to, że Harry wolałby sam skończyć medycynę niż się do niego zwrócić. Opowiadanie zawiera sceny erotyczne oraz wulgaryzmy. Dozwolone tylko dla osób powyżej 18 roku życia. Opowiadanie z gatunku BL (boys love) zostałeś ostrzeżony - nie chcesz nie czytaj. Pozostałych zapraszam do lektury, mam nadzieje ze będzie się podobać. Postaci oraz świat, należą do J.K. Rowling Autorem obrazka na okładce jest upthehillart. Polecam jej Instagrama :) Zdjęcie zostało skopiowane ze strony: https://pl.pinterest.com/pin/544794886169722526/ The author of cover is upthehillart. Go and see her/his Instagram :) I copied it from https://pl.pinterest.com/pin/544794886169722526/

"Czyli... Nadziana para szuka kucharza, który przygotuje dania zaspokajające wybredny żołądek ich syna - Ambrożego. " Że tak powiem, ludzie z zewnątrz nazywają go "rozpuszczonym księciem". Mieszka w bogatym domu, nie uczęszcza do szkoły. Od małego uczył się indywidualnie, więc nie jest istotą społeczną. Zimnym spojrzeniem obdarowywał każdego intruza, który miał czelność zagościć w posiadłości. Najczęściej byli to kucharze, którzy, przyciągnięci przez wzmiankę o niemałym wynagrodzeniu, lgneli, aby spróbować swych sił w pokaźnych rozmiarów, godnej rodziny królewskiej, kuchni. I tak oto, zwabiony przez pieniądze, znalazłem lepszą nagrodę za gotowanie dla rozpuszczonego księcia. Skończyłem nagi, przykryty jedynie pościelą, w jego ultrawygodnym łóżku!