czyli krótka historia o tym, że istoty nadprzyrodzone wcale nie mają tak łatwo, jak mogłoby się wydawać

Szukasz i szukasz. Dochodzisz do wniosku, że może nigdy nie znajdziesz drogi. Opcji jest tak wiele, ale... dlaczego żadna nie jest tą właściwą? Powiem ci jedno. Pragniesz znaleźć upragnioną drogę do szczęścia. Ale może gdzieś, tuż obok ciebie, czeka tylko na sygnał twoje, własne, małe, osobiste niebo...?

Skoczyłbyś w ogień za przyjacielem? Ryzykowałbyś dla niego własnym życiem? Oddałbyś wszystko, byle tylko go uratować? Zdawało mi się, że zrobiłabym to bez wahania. No właśnie, zdawało.

kwaśna poezja. @ascactus

myśli są niekiedy tak ulotne, że trudno przyjrzeć im się uważniej, zbadać je, nim rozpadną się w barwny, wirujący pył przemyśleń. czasami uchwycone tracą swój tajemniczy urok, pozostawiając jedynie gorzki smak rozczarowania. jednak część z nich żyje własnym życiem, rozkwita i wydaje owoce nawet gdy ich nie obserwujesz. a wtedy wystarczy sięgnąć przez zasłonę rzeczywistości i po prostu zebrać plony