Pamiętała, gdy pierwszy raz ujrzała jego szczery uśmiech, tak wyjątkowy, niespotykany. Pamiętała, gdy pierwszy raz zobaczyła znak na jego przedramieniu, stworzony bólem i męką. Pamiętała, gdy pierwszy raz otworzył przed nią serce, nie uprzedzając, że kolejnego nie będzie. Draco Malfoy czuł, jakby stracił całe swoje życie w dniu, gdy zmuszony został pokłonić się przed Czarnym Panem. Był zagubiony, przytłoczony ciężarem, którego nie potrafił udźwignąć. Najsłabsze ogniwa wygasają najszybciej, a chłopak był tego idealnym przykładem, choć pewna dziewczyna robiła wszystko, by ten płomień podtrzymać. #1 draco - 15.05.2020 #1 ff - 30.09.2020 #1 dracomalfoy - 1.10.2020 #1 draco - 4.11.2021

Harry Potter... Tak to świetna postać.., ale czy zastanawialiście się kiedyś co mogło by się stać gdyby miał on siostrę? Nie?? W takim razie zapraszam.. _________________________________________ Najwyższe notowania:#283 w fanfiction. EDIT: CZYTACIE NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ!!!! ZA USZKODZENIA OCZU/MÓZGU I INNYCH TAKICH, NIE ODPOWIADAM!!! Poprawione rozdziały 1/46 (fabuła może się nie zgadzać)

*druga część fanfiction "Sunflower"* Czasami czekam, wpatruję się w szybę. Rozglądam się, szukam wzrokiem. Czego? Ciebie. To naiwne? Nic poza naiwnością i nadzieją mi nie pozostało, skarbie.

Wystarczył jeden Twój dotyk. Ruch. Uśmiech. Spojrzenie. To wystarczyło. Zawsze wystarczało, bym zakochiwał się w Tobie od nowa. A jeśli mnie zostawisz... Będę bał się wszystkiego.