Kendime bir lakap takıyorum, Eflatun. O yüzden kitabın ismi öyle oldu. Bu kitap, çizim kitabı. Geçmişten bugüne kadar yaptığım tüm resimleri paylaşacağım. Haberim olmadan almazsanız sevinirim.

Gizem/Gerilim #1 Yirminci yaş gününün sabahında, ardında hiçbir iz bırakmadan kaybolan bir genç kız, Azra... Onu bulmayı giderek takıntı haline getiren, polis teşkilatının gördüğü en yetenekli komiserlerinden Atakan... İlk anda basit bir kayıp vakası olarak kayıtlara geçen olayın ardında, tarihin en karanlık sırlarından birine açılan kapının olması mümkün mü? Günümüz İstanbul'unda başlayan olayların uzandığı yerler, genç komiserin bu kapıyı aralamasına yetecek mi?

Hayatının anlamını yüklediği kişi tarafından aldatılan bir kız... 18 yıllık hayatında aşağılık komplekslerinin altında ezilmiş, umursanmamış, özgüvensiz, kendini ve 'Ben'liğini arayan bir genç... Her ikisinin de karşısına dikilen bir örgüt mensubu dershane öğretmeni... Olaylardan çok kişilerin iç dünyalarına çıkılacak olan gizemli bir yolculuk... Hayal-gerçek karmaşası, psikolojik bunalımlar ve halüsinasyonlar... Yaratılan bir kişilik..." #kitapyurdu #bkmkitap #kitapseç

DÜZENLENMEYE BAŞLANDI. Kitaba başlamadan önce tüm klişeleri unutun. Çünkü farklı bir dünyaya yelken açıyoruz. Mahperi'nin dünyasına. Aşık Mahperi'nin dünyasına. 🌙🌙🌙🌙🌙 Mahperi Aydoğdu, çok küçük yaşlarda bir travma yaşar. Bu travma sonucunda babasını kafasına takar. Travma yaşarken sinir hücrelerinde bir kopukluk olur, bir sendroma yakalanır. O saf kalbi öfkeyle dolar. Artık Fregoli Sendromu, Mahperi'nin kader arkadaşıydı. Mahperi, gün geçtikçe sendromunu daha ağır yaşar. Kimseyle konuşamaz, kalabalığın içinde erir adeta. Sendromu yüzünden kalabalıktaki herkesin yüzünde babasını görür. Derken bir gün metroda biriyle tanışır. İşte o an hayatı değişir, Mahperi'nin. Çünkü, karşılaştığı kişi yani Deran'ın yüzünde babasının yüzünü görmemişti. Peki, Mahperi'nin bu çocuğa yaklaşımı nasıl olacaktı? Deran, Mahperi'nin hayatına girince neler olacaktı? O halde okuyun, birlikte görelim. '' O, o benim ilk arkadaşımdı. '' '' Burnuma huzur veren o okyanus kokusu dolmuştu. Güneş'in kıskanacağı koyu sarı rengindeki saçları omzuna dökülmüştü. Gözleri... Gözleri ise kokusu gibi okyanustu. '' * Aşkın en saf hali anlatılıyordur. İçiniz rahat olsun. Tecavüz veya ensest yoktur. İyi okumalar dilerim. * Ağır dram içerebilir, haberiniz olsun. Çok etkilenecekler okumasın. kapak tasarımı: @baharaladag_

Şiirlerimi sana yazıyorum, sanıyordum. Ben bunları; Sinemanın loşluğunda gülümsediğinde, İçimde papatya tarlaları açtıran Ellerini çekinerek tuttuğumda, Simsiyah gözleriyle bakıp gülen Tek bir lafıyla, Bütün yaralarımı iyileştiren kıza yazıyormuşum. "Oysa ben o kızı; Baharda açan bir çiçek gibi, Nisan'da, Kendi mevsiminde toprağa vermiştim... Şimdi hatırladım." Yayım Tarihi: 6 Temmuz 2017

▪️Romantizm #2 - 23.07.2022 ▪️Romantizm #5 - 4.12.2019 ''Merhamet, bir erkeğe ancak bu kadar yakışabilirdi.'' ©Tüm hakları saklıdır. ⚫ Bu hikaye yaşadığı her gününe şükretmesini bilen, varlığı ve yokluğu gören, adaletli, dirayetli ve hayatın ondan aldıklarına rağmen yaşama duygusuna tutunan bir adamın hikayesi... Bu hikaye tattığı yeni duygularıyla nasıl baş edemeyeceğini bilmeyerek ateşe yürüyen bir kadının hikayesi... Bu iki hayatın oluşturduğu sagu, gözyaşları eşliğinde güzel bir serüvene yol açarak, bilinmeyen tüm gerçekleri ve duyguları ortaya çıkaracaktır. Ve şimdi, gerçek masumiyeti okumaya hazır mısınız? ⚫ Sözleri kalbime tatlı bir zehir gibi akıyor, dokunduğu her yer alev alıyordu. Ona benim istediğim gibi olmasa da, kalben bir yakınlık kurduğumu kendisinden duymak ruhumu aydınlatmıştı. Ne olursa olsun mutluydum sevdiğim adamın kollarında şuan. ''Bu da...'' dedi bende ki yumuşak bakışlarını saniyelik çekerek. Elimdeki kar küresine baktı sonrasında ve işaret parmağını içindekileri göstermek adına yuvarlak cama dokundurdu öylece durarak. ''Bizim bu yoldaki ilk anımız.'' Gözlerimin en içine bakarak gülümsediğinde söylediği ince detay kalbimi tekletmişti. Şuan onun hayatında önemli biri olduğum, onun tarafından kanıtlanmıştı. Gülümsedi tek gamzesinin bu güzel anımıza ortak olmasına izin vererek. ''İyi ki doğdun...'' dedi gözlerindeki yeşili bağrıma basa basa ve ekledi. ''Ve iyi ki buldun beni.''

|RUH SERİSİ 1| Yeni hesap: @ashozz Bir kız varmış eskiden. Gözyaşları gözlerinden süzüldüğü her an,o gözyaşları yanaklarında kurur,benliğinin arkasına sığınıp bir daha çıkmayacağına söz verirmiş. Fakat tuhaf olan,kızın her sözü bir süre sonra çürümeye başlar,benliği çatlayıp gözyaşlarını ruhundan akıtırmış. Benliğinin kavurduğu sıcak ateş içinde gizlenen o ışığı da söndürmüş,genç kızı karanlığa teslim etmiş. Bulutlar gözlerine inmiş. Yıldızlar ellerine çizik atmış. Ay,güneş olmuş,geç kıza sarılarak bedenine ateşini değdirmiş. Küçük kız... Boğulmuş. Gözyaşlarının içinde boğulurken,ateş bedenini kavurmuş. Ruhu ve bedeni,ateşin halleriyle alevlenmiş. <><><><> ESKİ İSMİ: RUH İnstagram || aaslihan_ Snapchat || aslihan_7 İlk yayımlama: 23 Haziran 2017 Kapak yapımı: _NightWish_ 👇🏼👇🏼👇🏼

Öğretmen öğrenci ilişkisiyle yeniden külerinden doğan sıra dışı bir aşk hikayesi... Aşk sayesinde beyin tümörü ile zorlu bir mücadele.. Lise son sınıf öğrencisi olan güzel ve gizemli bir genç kız,Hazal bir gün okul bahçesindeki siyah bankta tek başına otururken yanına gelen yakışıklı adamla bütün hayatı değişir. Peki ya o adam yeni beden eğitimi öğretmeniyse? Bir tarafta Hazalın erkek arkadaşı Ulaş bir tarafta ona terapi gibi iyi gelen Toprak. Zorlu bir ikilemede kalan Hazal için zorlu bir mücadele. Ikilemelerle dolu bir hayat. Ancak bir mucize Hazalı düştüğü durumdan kurtarabilir. Bakalım Hazal bu zor günleri atlatabilecek mi? Unutmayın!"Hayat Mucizelerle Doludur..." Hayatımın Terapisti; Daha önce sırf beyin tümörü yüzünden yoğun bakıma gireceğin aklımın ucuca bile gelmezdi ama şu an tam 1 ay oldu ve ben hala o lanet olası hastanede seni bekliyorum ve sen hala yoğun bakımdasin Sinan ,Bora ve Salih seni bana göstermiyorlar hadi kalk gel yoruldum ben uyan artık...

Arkadaşlar ilk kitabımdır.Umarım içimden dökülen kelimeleri beğenirsiniz.Ayrıca destek olun.Sizleri seviyorum,iyi okumalar...

"Derler ki," dedim. "Nisan yağmurları yılanın ağzına düşerse zehir..." Sözümü kesti. "Midyenin içine düşerse inci olurmuş." Dakikalardır ilk defa konuşmuştu. Gözlerimi balkonun loş ışığından görünen yüzüne çevirdim. Bakışlarını karşıya dikmişti, derin bir nefes aldı ve şemsiyesinden bir yağmur damlası süzüldü. Hafifçe gülümsedim. Şimdi başka bir damla dünyanın başka bir yerinde bir yılanın ağzına mı düşmüştü? Yoksa bir midyeye mi? Günler, aylar, yıllar sonra bu ufacık damla bir zehre mi dönüşecekti yoksa inciye mi? → Bu, iki çocuğun hikayesi.