niluferalkan
- Reads 453
- Votes 28
- Parts 10
Karanlığın aydınlığın içinde acıyla karıştığı, o masmavi denizlerin ve göz alabildiğince sessizliğin...
"Sevgili Amelisxa,
Son kez anlatacağım bu hikayeyi sana, ancak vaktim kalmadı ve zamanın sessizce tükendiğini görebiliyorum. Savaştığım ve senin istemediğin, kabullenmediğin, kızdığın her şey de haklıydın. Her zaman "gerçek" olmuştu... Gökkuşağı'nın rüyanda gördüğün çiçeklerle donattığı o uzak diyarları şu an görebiliyorum. Hep başkaları olmuştu karanlık zindanlarda acı çeken. Gözlerinden akan yaşlar, kan olup, sen acıdan kıvrandığında ben yine yanında olamayacağım. Truchovalon'dan gelen rahiplerin ellerindeki yazıtlara yazdım Xaebia'e ya olanları. Bundan sonrası için ruhumu Qrykx'e teslim ediyorum. "