Bazı mektuplar okunmak için yazılmaz, bazıları unutulmuş bir cehennemin kapısını açar. Lily ölmedi. Ölüm, ardından gidilebilecek bir yer bırakırdı. O, evrenden silindi. Onu seven Ölüm Sürgünü, asırlardır ilk kez yokluk karşısında çaresiz kalır. Cehenneme inemez, hiçbir kudretle pazarlık edemez, bir mezarın başında bekleyemez. Çünkü Lily'nin yaşadığına dair ondan başka hiçbir tanık kalmamıştır. Bir gün o da unutursa, Lily hiç yaşamamış olacaktır. Bu yüzden yüzyıllık suskunluğunu bozar ve mektuplar bırakır. Bu mektuplar bir aşkın kaydı, kendi suçlarının itirafı ve Lily'nin var olduğuna dair yokluğun karşısına koyduğu son delildir. Fakat mektupların ardından uyanık dünya da çözülmeye başlar. Simya ve ölümün kıyısındaki uykular, ona yalnızca Lily'yi değil, birlikte yaşayamadıkları bütün hayatları geri verir. Her uyanışında onu yeniden kaybeder. Sevdiğine kavuşmak için yalan olduğunu bildiğin bir hayatın içinde kalmayı seçersen, bu hâlâ aşk mıdır? Yoksa onu kendi arzularına göre yeniden yaratarak ikinci kez mi yok edersin?

WattpadScifiTr okuma listesinde!🌟 "Peki şu an gelecekten geldiğime emin misin, ben de sana bunu sorardım. Zodyak kuşağında geçmiş, gelecektir." "Peki, hangi geçmişten geleceğe gelip bu kadar bilgece konuşabiliyorsun?" "Peki sen ne kadar geçmişi biliyorsun?" "Ben kumsalda çakıl taşlarıyla oynarken gerçeğin engin okyanusu önümde uzanıyordu." "Hayat bir uykudur. Ölünce uyanır insan. Sen erken davran, ölmeden önce uyan." Kitabın ve senaryo halinin noter onayı bulunmaktadır. Telif hakları ihlali durumunda tüm yasal işlemler başlatılacaktır.

Bilim kurgu ve onun şahane alt türlerinin tozunu attıracak türde yönergeler, kaleminizi daha da yüksek sesle duyurmanız için muhteşem bir fırsat olan yarışmalar ve bu yarışmaların gururla sunduğumuz kazananları... Hepsi, her ay bu çalışmamızda sizlerle buluşmak için can atıyor. Girişler serbest, millet! Çıkışlar için ise söz veremiyoruz...

Karanlığın aydınlığın içinde acıyla karıştığı, o masmavi denizlerin ve göz alabildiğince sessizliğin... "Sevgili Amelisxa, Son kez anlatacağım bu hikayeyi sana, ancak vaktim kalmadı ve zamanın sessizce tükendiğini görebiliyorum. Savaştığım ve senin istemediğin, kabullenmediğin, kızdığın her şey de haklıydın. Her zaman "gerçek" olmuştu... Gökkuşağı'nın rüyanda gördüğün çiçeklerle donattığı o uzak diyarları şu an görebiliyorum. Hep başkaları olmuştu karanlık zindanlarda acı çeken. Gözlerinden akan yaşlar, kan olup, sen acıdan kıvrandığında ben yine yanında olamayacağım. Truchovalon'dan gelen rahiplerin ellerindeki yazıtlara yazdım Xaebia'e ya olanları. Bundan sonrası için ruhumu Qrykx'e teslim ediyorum. "