Bu kitap, "Hiçbir üzüntü, mutsuzluk ve acı olmadan bir hayat sürülemez ve böyle bir kitap bile yazılamaz." diyen edebiyat hocama tepki olarak yazılmıştır. Trabzon Kurgusu olup, herkesin okuyabileceği ful mutlu, mutsuzluğa dair tek cümle bile barındırmayan bir kitaptır... Bu kitapta ne üzüntü ne mutsuzluk ne acı, ne sıkıntı, ne dert, ne de keder hiçbiri yok. Bu kitapta ölüm bile yok. Kötü kız ve ya kötü çocuk da onların çevirdiği dolaplar da yok. Bu kitapta mutluluk, kahkaha, sevinç ve tüm olumlu duygular var. Bu kitaptaki esas kız o kadar zeki ki diğer kitaplardaki klişe şekilde gözünün önündeki görmeyen kızların aksine her şeye bir fikri olan en olmadık şeyi bile tahmin edip bölümler hakkında spoiyi kendisi veren bir kız. İlk bölümden son bölüme kadar mutsuzluğa dair tek bir cümle dahi yok bu kitapta. Bunun garantisini verebilirim. Ve tüm ömür garantili. Böyle iki yıl garantili falan da değil. Memnun kalmazsanız anında iade edilir. Böyle sürekli mutluluk dedim diye vıcık değil. Okuyun ve test edin. Konusuna gelecek olursak, Açın ve tanıtımın tamamını okuyup fikir sahibi olun ♥ 》Tüm hakları bu hırçın yazarın masum ruhunda saklıdır. İsminde Trabzon geçen ve ful mutlu kurgu olarak yazılmaya başlanmış ilk kitaptır. Alıntı, "ESİNLENME" ve ya çalma durumlarında gerekli hassasiyeti o kişilere göstereceğim Trabzon'un hırçın bir kızı olarak... (Ve şahsen noterden kendi adıma tasdik edilmiştir)

(Okumak için benim kitabımı secenlere teşekkür ederim sizlere minnetarım bol şanslı ömürler sizin olsun sevgilerimle YAZARDAN) ölümün zincirleri kaderin elinde, kader zincirleri ister gevşek isterse sıkı tutar. Ölümün ise kadere itaat etmekten başka çaresi yoktur çünkü zincirler kimin elinde ise sahip odur. Köle daima sahibine hizmet eder. 'İNTİKAM ATEŞİ TEK DAMLA GÖZYAŞI İLE SÖNMEMELİ İNTİKAM ATEŞİNİN KÖZLERİ SÖNMEZ ALEVLERE DÖNMELİ' #Bu ateşe dokunan ateş ile bütünleşir peki sen bu ateşin sönmez alevi olmaya hazır mısın? Hayatın bir anlamı olsun istiyorsan hayatına anlam katan birilerinin olması lazım. Ama ben zaten anlamsız olan hayatın içindeyim. Dünya evren başlı başına anlamsız. Benim hayatıma anlam katan birilerine ihtiyacım yok çünkü beni dizginleyebilecek hiç bir güç yok! Nasıl mı hissediyorum? Sizce nefret mi ediyorum? HAYIR. Nefret sevginin yarısıdır. Benim hislerim o vahşi gecede nötürlendi. Vahşi kelimesinin bile yetersiz kaldığı o gecede. O gece her şeyi bütün çıplaklığıyla öğretti. O zaman yaşım her ne kadar bazı şeyleri anlamak için küçük olsa da yeni yürüyen bir bebek gibi adım adım anlamıştım her şeyi.