Ruhuma uzanır düşlerim.

Parmak uçlarıma kadar uzanmıştım, belki ellerimden uçup giden balonumu yakalayabilmek için... Sadece anlamı balon değildi benim için o benim kalan umut kırıntılarımdı. Biliyorum, bu kez de kayacak ellerimden... Biliyorum, yakalayamayacağım... Ama işte umuttu dilendiğimiz... Bu isimde yazılan ilk eser... #1 yarınlar•••••18.04.2020 #1 sister •••••19.07.2020 #1 dilenci •••••20.08.2020

~ Wattys 2018 Son Liste ~ Deniz 11. sınıfa geçtiğinde okuldaki en popüler öğrenci olabilirdi. Bunun sebebi kuşkusuz son derece sosyal olmasıydı. Dersleri iyi değildi ama öğrencilerle arası kesinlikle iyiydi. Okul başkanlığı için adaylığını koymuştu bile. Ki muhtemelen yenecekti de. Aslında her şey normal gidiyordu, eskisi gibi: ne eksik, ne fazla. Dolayısıyla dolabında o ilk notu bulduğunda bile bunu garipsememişti. Herkesçe tanındığı için arada ona bulaşmak isteyenler hep olurdu çünkü. Fakat aslında başına gelecek olan her şeyin başlangıcının 18 Eylül 2017'de aldığı o not olduğunu o zaman bilmiyordu. Çığın bir afet oluşturmadan önce, tepedeki masum kar topu haliydi çünkü o. Devamı olacağını bilmiyordu. Beklentiniz buysa yıkmak istemem: Ancak bu hikayenin başkarakterleri güzel, masum, saf, aşık, boyun eğen kadınla; yakışıklı, gizemli, umursamaz, ukala, egemen adam değil. Yeri gelmişken söyleyeyim: hikayenin konusu da bu ikisinin anlamsız bir şekilde aşık olurken birbirlerinin olup tüm dünyaya kafa tutmaları da değil Herkesin ultra güzel/yakışıklı olmadığı, hata yaptığı, çok yakışıklı/güzel olmak ve harika bir fiziğe sahip olmaktan başka vasıflarının olduğu; hiçbir şeyin nedensiz yere yaşanmadığı Kısacası hiçbir şeyin ve hiç kimsenin mükemmel olmadığı bu kurguya hoş geldiniz

***Arkadaşlar bu benim ilk kitabım hatalarım olabilir bunlar için üzgünüm ama kitabımı okursanız sevinirim.***

Henüz 10 yaşındaydım "namus" kelimesini ilk işittigimde..

Şimdi içinden bir dilek tut ve onu karanlık kalbinin paslı zincirlerine bağla. Sessiz ol. Nefesini tut ve 1'den 3'e kadar say. Gözlerini sıkıca yumarak dileğin gerçek olana kadar onu içinde yaşat. ♚ ♚ ♚ Miray annesiyle beraber yaşayan yalnız bir kızdır. Asosyaldir ve insanlara karşı umursamaz bir tavırla yaklaşır. Ancak bir gün annesinin evlendiğini öğrendiğinde bütün hayatı kökünden değişir. Miray ve annesi yeni evlerine yerleşirken onları karşılayan ilk şey Zenginliğin duygusuz sesi oldu. Ünlü işadamı ve onun oğlu Aras ile yeni yaşamlarında herşey kusursuz giderken oyunun seneryosunu bozan ve tüm kuralları alt-üst eden iki nankör duygu su yüzüne çıkar. Kıskançlık ve Aşk! Bu iki duygu karmaşasına girerken, diğer yandan da Arasın en yakın arkadaşı Burak olayda kendisine yer eder. Başlangıç tarihi: 30.06.2017

*Bu bir anket kitabıdır. *Wattpad'deki ilk Piç Aşkım adlı kitaptır. Kapağı yapan cansuyy_ a mavi galplerimi gönderiyorum. Başlama tarihi: 24.08.2017

#fantasy #1 09.05.2018 Fantastik #2 20.12.2017 Şimdi, kitabın kapağını kaldırıyorum. "Anne, bunun gerçek olduğuna inanmıyorsun değil mi?" Gülümsüyorum. "Gerçek hayat, bu kitabın bir cümlesini bile yansıtmıyor. Okul, böyle şeylere izin vermiyor." "Gerçekten hikayeyi duymak istemiyor musun?" Üzgünce yüzüme bakıyor. "Derin Soykan. O gerçekse neden dünyaya bir ders vermiyor? Etraf çok tehlikeli." "Belki, çok uzak bir yerde sesini duymuştur. Belki, yarın yatağının üstünde bir ok ve yay bulursun." Bu onu gülümsetiyor. "Belki kurtadamlar bu dolunayda benim için savaşırlar." "Vampirler senin için bir şişe kan bile saklayabilirler." "Avcılar, bir gün benim ismimi de duvarlarına yazacaklar ve..." "Hey, devamında ne olacağını bilmiyorsun." "Peki, sen onun hikayesini nereden biliyorsun?" Oğlumun merakla bakan gözlerine baktım. "Çünkü, Tanrı korkuyla kaplıyken, Derin'in nasıl gülümsediğini, o zaman var olan her canlı hissetti. Kalplerinin en karanlık yerlerinde." "Yani, tüm bunlar gerçek mi? "Neden okuyup sen karar vermiyorsun?" Sayfayı çevirdim ve bir insanı daha bu büyülü gerçekliğe sürükledim. Bitirdiğinde o da anlayacaktı ki, bu hikaye tamamen gerçek. Ve o hala dışarıda. Dünyası için dolunayda koşuyor, savaşıyor ve hükmediyor.

Her şey olup biterken ağır çekimde olan bizdik.Akışına bırakma gibi bir lüksümüz en başından beri hiç olmamıştı.İkimizinde yaralı geçmişi bizi amansız geleceğe götüren engellerle dolu yoldu.Belki de savaşmadan,silahlanmış sözlerimiz olmadan,kırmadan,dökmeden aynı yolda birlikte gidebilirdik.Onda adını koyamadığım,tehlikeli sayılabilecek tutku varken ben o ateşte harmanlanmaya hazırdım. Peki ya o... 29.06.2016