"KOKUNDAN ÖPÜYORUM SENİ BELKİ BİR GÜN GELİRSİN DİYE..." 23 Nisan # 95

"Aslında kalbimi attıranın Ilgın olduğunu düşünüyordum" "Artık atmıyor" dedim başımı gene tavana dikerek. "Sana bakınca değişiyor" diye bir anda üzerimde belirince şaşkınca ona baktım. "Bir deneme yapmak istiyorum" dedi ben robot gibi duruyordum tabi. Şaşkınlığım tavan yapmıştı. Yaklaştı yaklaştı Dudakları dudaklarıma değdiği anda şimşek çarpmış gibi geri çekildi. Nefesimi zor alıyordum hava yetmiyordu. "Devam etmek istiyorum" dedi gene yaklaştı yaklaştı. "Yağız" demeden dudakları dudaklarımı buldu. Benim aklımdakiler sanki onun aklına gidiyor gibiydi. Yavaşça nazikçe öperken. Ben altında öylece duruyordum. Öptükçe anıları tazeleniyor gibiydi... Geri çekilince derin bir nefes aldım. "Hatırladım seni" dedi elimi aldı kalbine koydu. "Atıyor" dedi tekrardan doğrulup bir anda sarılınca O da bana sarıldı.

Sebebini bilmedikleri bir intikam oyununun içinde birbirlerinden başka güvenecek kimseleri yok. -- Sessiz çığlıklarım gecenin göğünü delerken kollarının arasında küçücük kalmıştım.Ne kaçacak yerimiz ne birbirimizden başka sığınacak bir limanımız vardı. Koskoca bir karanlığın ortasında celladımızın gelip işi bitirmesini bekliyorduk şimdi. Bedenimin titremesiyle beraber kollarını bana daha sıkı saran Rüzgar'ın geceyle kararmış yangın mavilerine gözlerimi diktim. 'Rüzgar korkuyorum' dedim gözyaşlarım teninde yol çizerken 'Sen korkmuyor musun ?' Dudağında hareketlenen buruk bir tebessümle beraber 'Hayır' dedi 'Her şey tam burada sen benim kollarımdayken bitecekse eğer, ben bundan daha güzel bir sonu hayal bile edemezdim.' ****** 'Seninle birlikte gelecekse karanlık , hoşgelsin'

"Arkanı dön." dedi, döndüm ve gözleri gözlerime saplandı. Hayallerimde bile birlikte olamadığım o vardı, ben vardım, birbirine kilitlenmiş göz bebekleri vardı. Ve o müzik, bitmesin diye hemen başa sardığım... Akrebin ağır, yelkovanın ise işinin acele olduğu o anın hiç bitmemesini istedim. Zaman bizim için durmalıydı ve zaman bizim için limana zincir vurmuştu. Kendisinin bile kıramayacağı bir zincirdi bu. Ve işte o müzik.., Gözlerinde, aklında aşkı resmedebilirsin. Birbirimizden ayrı düşmüş olsak bile, gizleniyor olsak bile aşk sensin. "Sen nasıl...geldin buraya?" sesim titriyordu. Gözyaşlarımı tutan tek şey ise adhezyon kuvvetiydi. Rüzgârın alıp götürdüğü bu özlem, umarım hislerimide alıp sana götürür. Aşk "an" dır... Gittiğin o gün, o an...Unutamıyorum. Sürekli aklıma geliyor. '' "Kalbimdeki tozlar" diye bir Çin deyişi vardır, bilir misin? Seni o kadar özlüyorum ki kalbimi tozlar kapladı manasına geliyor. Gece... Yoksa, ben seni özledim mi?'' Ve akreple yelkovana dolanıp onların hareket etmemesini sağlayan o şarkı, Aşk "an" dır. Gittiğin o gün, o an...