"KOKUNDAN ÖPÜYORUM SENİ BELKİ BİR GÜN GELİRSİN DİYE..." 23 Nisan # 95

In a dark forest, a tale of fearful escape begins... Rose flees her cruel father, seeking refuge in the mysterious Lucien Armand Blackthorn's mansion. But is this home a trap ruled by vampires and werewolves... or a gift of eternal love? Heart thieves. Betrayals. A deadly virus. Rose melts Lucien's petrified heart-at the cost of her own soul. Resurrection... or eternal separation? Are you ready to discover the Rose of Darkness? 🌹 The story continues on Amazon. 🖤 Read the full story now, available in English on Amazon.

Sebebini bilmedikleri bir intikam oyununun içinde birbirlerinden başka güvenecek kimseleri yok. -- Sessiz çığlıklarım gecenin göğünü delerken kollarının arasında küçücük kalmıştım.Ne kaçacak yerimiz ne birbirimizden başka sığınacak bir limanımız vardı. Koskoca bir karanlığın ortasında celladımızın gelip işi bitirmesini bekliyorduk şimdi. Bedenimin titremesiyle beraber kollarını bana daha sıkı saran Rüzgar'ın geceyle kararmış yangın mavilerine gözlerimi diktim. 'Rüzgar korkuyorum' dedim gözyaşlarım teninde yol çizerken 'Sen korkmuyor musun ?' Dudağında hareketlenen buruk bir tebessümle beraber 'Hayır' dedi 'Her şey tam burada sen benim kollarımdayken bitecekse eğer, ben bundan daha güzel bir sonu hayal bile edemezdim.' ****** 'Seninle birlikte gelecekse karanlık , hoşgelsin'

"Arkanı dön." dedi, döndüm ve gözleri gözlerime saplandı. Hayallerimde bile birlikte olamadığım o vardı, ben vardım, birbirine kilitlenmiş göz bebekleri vardı. Ve o müzik, bitmesin diye hemen başa sardığım... Akrebin ağır, yelkovanın ise işinin acele olduğu o anın hiç bitmemesini istedim. Zaman bizim için durmalıydı ve zaman bizim için limana zincir vurmuştu. Kendisinin bile kıramayacağı bir zincirdi bu. Ve işte o müzik.., Gözlerinde, aklında aşkı resmedebilirsin. Birbirimizden ayrı düşmüş olsak bile, gizleniyor olsak bile aşk sensin. "Sen nasıl...geldin buraya?" sesim titriyordu. Gözyaşlarımı tutan tek şey ise adhezyon kuvvetiydi. Rüzgârın alıp götürdüğü bu özlem, umarım hislerimide alıp sana götürür. Aşk "an" dır... Gittiğin o gün, o an...Unutamıyorum. Sürekli aklıma geliyor. '' "Kalbimdeki tozlar" diye bir Çin deyişi vardır, bilir misin? Seni o kadar özlüyorum ki kalbimi tozlar kapladı manasına geliyor. Gece... Yoksa, ben seni özledim mi?'' Ve akreple yelkovana dolanıp onların hareket etmemesini sağlayan o şarkı, Aşk "an" dır. Gittiğin o gün, o an...