A:Hadi ama yine mi klasik bir wattpad hikayesi? B:Öyle sanıyorum. Ama eğlenceli olduklarını kim reddede bilir ki? C:Sanırım ben B:oo siz kitap okur muydunuz? C: Sanırım en son ilk okulda. D: Ya az sessiz!!! uyuyorum burda.

Zıtlıklarla dolu bir ikiz kardeş ilişkisinde kavgalar ne kadar ileriye gidebilir dersiniz? Yada bu doğru olmadı. Tüm zıtlıklara ve onca kavgaya rağmen nasıl birbirlerine bu kadar bağlı kalabilirler?Sanırım bu hikayeyi okuduktan sonra kardeşinize gidip kocaman sarılmak isteyebilirsiniz yada kardeşiniz yoksa bir yastığa. Ama dersenizki yok ben öyle biri değilim iyi o zaman sadece okursunuz. Umarım... "Erin ve Erica anlaşmakta zorluk çeken kızlar. Bu yaşları gereği olabilir, bu tür kavgalar bu yaştaki çocuklarda sık karşılaştığımız bir şey." dedi Alex sesini cirtlatarak. "Sırf bu salak açıklama için onca para verdik!" "Salak kadın." diye ona katıldı Mia. "Bu iş piskolokla falan olmaz." dedi Mia düşünceli bir şekilde. "Onlara yardım edecek başka bir yol bulmalıyız." "Bence vaz geç onlar çözülemeyecek bir problem." dedi Alex omuz silkerek. Bu ilişkinin içine bir de bir erkek düşerse ne olur? Hayır, hayır. Bu o kadar klasik bir hikaye değil. Bizim ikizler farklı kişileri seviyor ama bu ortaya farklı problemlerin çıkmayacağı anlamına gelmez.

"Ben öbürleri gibi değilim," dedi Joce ona doğru tehditkar adamlarla yaklaşırken, Jane titriyordu ama bu soğuktan değildi, çocuk ürkütücü görünüyordu sadece. "Sorgusuz sualsiz hiç tanımadığım birine yardım etmem." "O zaman etme," dedi Jane ifadesiz bir sesle. Çocuk, kızın sesini ikinci defa duyduğunda tepkisiz kalmıştı. Joce, birden kızın havlusunu çektiğinde Jane engel olamadı ve ıslak elbisesiyle kaldı. Elbisesi vücuduna yapışmıştı, ince beyaz kumaşından dolayı teni bile görünüyor olabilirdi. "Kimse burada böyle bir elbise giymez. Çok pahalı olduğu her halinden belli," sonra gözlerini kıstı, "sen nereden geldin?" "Cennetten," dedi Jane çocukla dalga geçercesine, "ben bir meleğim." Ama dalga geçme fikri iyi bir fikir olmayabilirdi. Joce kızmış gibi kızın dirseğinden tuttu ve kendine çekti. "O zaman kanatların nerede küçük melek?" Jane, her an korkudan bayılabilirmiş gibi hissediyordu. Karşısındaki çocuğun ölümcül bir güzelliği vardı. Kızarken, sinirlenirken bile tapılasıydı. "Düşerken kırıldılar," dedi Jane titrek bir sesle.