Bir vazgeçme hikayesi . Boğazımda biriken acı izin vermedi daha fazla konuşmama önce sustum ,sarıldım tabutuna öptüm tıpkı senin beni öptüğün gibi içten ve uzun ... Gözlerimden akan yaşlar ıslatıyordu üzerindeki yeşil örtüyü . ellerimi gezdirdim ıslanan yerlerin üzerinde . Dudaklarımı sıktım isyan etmemek için , ağlamamak için ama boğazımda biriken o acı şey izin vermedi susmama o an koptu içimde birşeyler tek tek dökülen yaşların yerini hıçkırıklar aldı ... Teyzemin elleri bir an olsun bırakmazken beni bende senin tabutunu bırakmıyordum , içimde yarım kalan cümleleri tutamadım daha fazla "Hoşçakal anne, hoşçakal baba "