Burada olacaksın, istediğim her zaman. Biliyorum. Ve seni buradan da çıkarıp omzuma konduracağım.

Karanlıklarda kaybolurken ruhun Gözlerin dalarken boş duvarlara Sessizliğe gömülürken bedenin Beni özleyeceksin Bir ses gelir ansızın kulağına Bedenin ürperirken bir anda Gecenin karanlığı çökerken üstüne Beni özleyeceksin Bir yanın susarken Kendini kaybettiğinde bu şehirde Zaman geçmek bilmezken Beni özleyeceksin

I will be fine. If you come back to my dreams.

Zıtlıklar her zaman uyumsuzluk getirirdi. Mesafeli, idealist ve kalbi buz gibi bir kız, onun aksine sıcacık kalbi ve çocuk ruhuyla gülümseyen bir erkeğe sadece yadırgayarak bakardı. Birbiriyle alakasız iki insan, el ele olamazdı. Soğuk eller, ellerini tutana kadar böyle düşünüyordu. Onu bekleyen kimse yok sanıyordu, deli olduğunu düşündüğü çocukla, bir sabah karşılaşana kadar. Zıtlıklar uyumsuzluk getirirdi ama aşkın gözü kördü. Kız, bunu kalbi çocuk tarafından kör edildiğinde anlamıştı. Kim Taehyung

Yaşıyorum çünkü ölemiyorum.

Kurtar beni. Acı bana ve kurtar iğrenç vücudumu bu denizden.

Bana kalpsiz diyorlar, seni hiç tanımadılar.

"Bu koku sana ait olacak güzelim." diye fısıldadı turuncu saçlı. Yoongi'nin ılık bir su gibi onu sardığını hayal etti kireçli suyun içinde. Siyah saçlı, ceketini kokladı ve sarıldı . "Hoseok gibi kokuyor. Yanımdaymış gibi hissettiriyor." diye fısıldadı. Hoseok'un uzun elleriyle yüzünü kavradığını hayal etti kireçli suyun içinde. Ve şimdi o koku, Yoongi'ye aitti. Hoseok Yoongi'nin yanındaydı. °°° "Beraber gülmeliydik Taehyung. " diye fısıldadı turuncu saçlı. "Beraber büyümeliydik dostum" dedi siyah saçlı olan mezara eğilip. Toprağın üzerinde yaralı elleri birbirine değdi iki sevgilinin. Belki Yoongi'nin nemli öpüşlerine sahip olamadı ama, nemli toprağın altından yine de onlara gülümsedi Taehyung.

'Seni anlamsız özlüyorum Milena; Korkunç, derinden ve sonsuz.'

En güzel çiçeğime...