Ona hiç sarılamamıştım mesela. Hiç elini tutamamıştım. Hiç öpememiştim. Hiç koklayamamıştım. Hiç sevdiğimi söyleyememiştim. Hiç dokunamamıştım. Hiç beraber uyuyamamıştık. Hiç saçlarıyla oynayamamıştım. Hiç dizlerine yatamamıştım. Hiç özlediğimi söyleyememiştim. Hiç, hiç bu kadar değersiz hissetmediğimi anlatamamıştım. Bu kadar hiçin arasında, her şeyim olmayı nasıl beceriyordu? Çünkü bir gülüşü yetiyordu bana. Sayılı sayıda görsem de, yetiyordu. Kıvrılan dudakları hiçliğe meydan okuyup, her şey hâlâ benim elimde, diyordu adeta. 'İstersem bütün hiçliği, çivileri ile beraber tabanından söküp, yerine istediklerimi dikebilirim. Hiçi hep, zerreyi zirve yapabilirim. Her şey hâlâ benim elimde.' Umut var, sadece biraz naza çekiyor kendini. Tutarsam bırakmayacağımı, benim onu dibine kadar harcayacağımı ve ortalığın tozunu attıracağımızı biliyor. Hâliyle gelmiyor. Çünkü küçücük bir umut ile bütün dünyayı karşıma alacağımı bilen herkes gibi, o da korkması gerektiğini biliyor.

Bir kız ve habersiz olan güçleri bunların hepsini gideceği okulda öğrenecek. Bir ilk olan kurtkadın kızı nasıl yönetecek ve nasıl onunla iletişime geçicek? *** Sevdiği adam onun için neler yapıcacak. Kız bunları öğrendiğin de sevdiği adama napıcak? Hisleri yeniden eski sevdiğine dönebilecek mi? **** "İyi ki kurt olup bu okuldasın." Dedi ve dudağıma bir öpücük kondurdu. "Öpme beni deli oluyorum" dedim ve ona bakarak gülümsedim. ***** Cinsel içerik olacaktır. Sevmeyenler lütfen okumasın.