"O eve girip en değerli şeyi çalmanı istiyorum." "Tamam Robbie ama bir düşünsene yani ev kocaman çalışanlar dolu. Biraz dikkat çekmez miyim?" "Napıp ne edip o kıvırcık çocukla arkadaş ol. Eve girmek kolay."

"Adı Mükemmel,Soyadı Kıvırcık Çocuk."...

"Büyüyünce ne olacaksın?" sorusuna kimse "Seherbaz" dememiştir, herhâlde. Mine de öyle planlamamıştı. Tâ ki Avon paketinin altındaki mektubu görene kadar: "Bayan Mine Evliyaoğlu Koridorun Sonundaki Oda Yenimahalle, Ankara" ─────────────────── ϟ Kapak Tasarım: dobbysonsuz

Annem fazla akıllı olduğumdan bahseder beni dışarı salmazdı. Ama bilmiyordu ki aslında pencereden izlediğim, hep bisikletleriyle dolaşan gençler gibi olmak istediğimi. Belki bu sene başlayabilirdim. Hawkins Lisesinde ki ilk seneme.

"Sana karşı dürüst olmak zorundayım Yanılıyorsam söyle, ve bu delilik Ama sana bu gülü aldım Ve bilmeye ihtiyacım var Ölmesine mi izin vereceksin yoksa büyümesine mi?"

Bu hikaye Bade ve Çağla için yazılmıştır. Okursanız anlarsınız.

"Yalan söyledim." kaşları çatıldı. "Neden! " ani tepkisiyle benim de kaşlarım çatıldı "Çünkü sen onu seviyordun! Aranıza taş koymak aptallık olurdu çünkü sen onu seviyordun Finn! Beni değil, onu! Ve ben, belki seni unuturum düşüncesiyle aranızı yaptım. Sen mutluydun, ben neden olmayacaktım ki değil mi? Sonuçta sen üzülsen,benim başıma gelmiş gibi ağlayan;sen sevinsen mutluluktan havalara uçan bir kızım. Ama yanıldım. Bu sefer işler değişti çünkü söz konusu senin değil, sizin mutluluğunuzdu. Ve sizin mutluluğunuzda ben boğuldum. Öyle ya da böyle seni unutmalıydım. Sonunda, 'miş' gibi yapmaya karar verdim. Mutluymuş gibi, sevinmiş gibi... Biliyor musun? O gün de, mutluluktan ağlıyormuş gibi davrandım. Bilmiyorum, ya sen çok saftın ya da ben çok iyi bir oyuncuydum ama her ağladığımda sen sunduğum sebeplere inandın. Sen inandıkça ben de devam ettim. Sonuçta işe yarıyordu, yarı yolda bırakmak olmazdı. Ama sen, Finn... Bana umut veriyordun. Bir an kendimi seni tekrar severken buluyordum ve o da ne? Evet, kendime kızıyordum. Sonra, her insanda bulunan bir şey olduğunu unuttuğumu farkettim dün. Sabır noktası. Ben kendi kendime iç tartışmalarımla boğuşuyordum. Dün ise son noktayı koydun Finn. Otobüste... " ******* ALINTI YAPMAYINIZ!

İlk Sophia ve Finn'in ship kitabıdır.