Ne yazık... Seninle uzun bir ömür birlikte olmak uğruna çirkin bir kaktüs olmayı yeğlerdim.

Ben karanlıktan çıkıp geldim. Sana karanlığı öğretmeye... Aslında bu korkutucu renk tonunun ne kadar samimi olduğunu... Aslında korkulması gerekenin insanlar olduğunu... Bu renk tonuyla başbaşa kaldığın anın verdiği huzuru... Erişemem dediğin bu renk tonunun aslında erişilebilir olduğunu... Onu avucunun içine almayı... Onunla bütünleşmeyi... ''Karanlık sen olduğun zaman, korkan sen olmayacaksın'' diyebilmeyi... Öğretmeye geldim. Adım MaroonDark. Sen, bana kısaca Karanlık diyebilirsin. Umarım beni seversin. O zaman bu renk tonuna aşık olacaksın. Bana eşlik etmeye ne dersin ?

Bilinmeyen bir şehre ait yıkık dökük evlerden birinde, eskimiş bir karyolanın altında, siyah kaplı bir defter yaşar...Üzerine yazılan bütün dilekleri gerçekleştirdiği halde, her defasında uğursuz bir nesne gibi fırlatılıp yalnızlığa mahkum edilen bir defterdir bu. Bir gün öylesine biri çıkar gelir uzaklardaki bir şehirden, siyah kaplı defteri sahiplenir ve üzerine şöyle yazar: "Bana hikayeler anlat, içinde mutluluklarım ve mutsuzluklarım, ümitlerim ve ümitsizliklerim olsun..." Ve böylelikle dilek defteri ömründe ilk kez dile gelir... ✽ Keşfedilmemiş Cevherler '15 En İyi Kısa Hikaye