Tatil hayalleri hayal olarak kalan bir genç kız. Liseyi bitirdikten sonra tatil için çıktıkları yolda gerçekleşen bir kaza. Yeni bir hayat. O anı hiçbir zaman unutamadım. Çünkü o an benim Cora olmadığımın kanıtıydı, yeni hayatıma açılan bir kapıydı ve hayalini kurduğum dünyanın gerçek olduğunun ispatıydı. İşte o an cehenneme girdiğimi sanarken, cehennemden çıkış biletimdi. Bir kaza beni değiştir. Artık basit bir kız değildim. HAYAT SENİ DÜŞÜRDÜKÇE TEKRAR KALKMAYA VAR MISIN?

"4 dakika." "3 dakika." "2 dakika." "1 dakika." "Hayır lanet olsun!" dedim kendi kendime. Pes etmemişti bu zamana kadar. Onu öpmem şart artık. Ne yapsam? Ölü taklidi? Hayır. Hastanlanma numarası? Bu da olmaz. Peki ya, "Sarımsak yedim öpüşemem." desem. Gerçi ertesi gün illaki öpmem gerekir. Okuldan kaçsam? Oldu Melis babam ağzıma etsin! Mert girdi sınıfa. Bana sırıtıyordu. "Biraz daha bekle. Herkes sınıfa girmedi." dedi. Oflamaya başladım. Sınıfta doluyordu. Lanet olsun ben bunu nasıl yapacağım?! Hiç sevgilimi dahi öpmedim ki dudaktan. Sınıf tamamen dolunca bana baktı. Gözlerimi kapattım. Buna mecburdum. Hadi Melis, ne olabilir ki? Yavaş yavaş ona yaklaştım. Hayır, bunu yapamam, yapmamalıyım. Ama yapmazsam korkak der bana. Biraz daha yaklaştım. Gözlerimi açtım. Derin bir nefes aldım ve dudağına yapıştım. O an hissetiğim şey çok değişikti. Sıcaktı, huzurluydu. Ama biraz da rahatsız olmamı sağlıyordu. Çünkü ben ilk defa birisini dudaktan öpüyordum. 'Lanet olsun!' Diye çığlık attı iç sesim. "En büyük aşklar nefretle başlar." Misali bir aşk hikayesi...