"Ateşin etrafında dolaşıyorsun , Luhan. Ateş seni yakar. Kül eder... Ben bulaşmak isteyebileceğin biri değilim."

***TEHLİKEDESİN!**

Sehun, kağıt yığınlarının arasındaki kutuyu aldı ve üzerindeki tozları sildi. Üzerinde siyah mürekkeple yazılan yazıyı okumaya çalıştı. Silik olan harfleri zorlukla birleştirdi. Güzel bir yazıyla isim yazıyordu.... Xiao Luhan. Kutuyu açtı ve içinde bir sürü kağıt parçası ve kasetler vardı. Kasetlerin üzerinde tarihler vardı. En son atılan tarihin üzerinden bir yıl geçmişti. Laboratuvarda duran oynatıcıya ilk tarihi yerleştirdi ve oynattı. Gelip gidip ekranda bir yüz belirdi... Hayatında gördüğü en güzel yüz. Çocuk kameraya bakıp gülümsedi ve konuşmaya başladı. "Merhaba ben, Xiao Luhan... "