mógłbym powtarzać ci milion razy nie a w twojej głowie echo wołałoby tak za każdym razem

9/10/16 #471 w fanfiction Owdupechybafajnie

2:21 AM xfrnk: podobno jeśli codziennie pisze się do kogoś o konkretnej godzinie ta osoba się w tobie zakocha xfrnk: a ta godzina jest dla mnie ważna xfrnk: so c'mon xfrnk: zakochaj się we mnie ~ frerard texting ✉ book I zakończone 11/04/16 30/06/16 03/09/16 - #775 in fanfiction ily oznaczam jako "dla dorosłych" bo boję się, że mi usuną ©niepodobna 2016

❝Czy nosisz coś innego oprócz tych cholernych kurtek, Way?❞ ❝Bielizna się liczy?❞ ➸ Historia opowiada o nastoletnim emo bałaganie - Gerardzie, który ma małą obsesję na punkcie Tumblra, kotów, kurtek i kawy. Jest w szkole znany z tego, że świetnie maluje, prowadzi bloga, na którym wszystkich obraża oraz nienawidzi 99% społeczeństwa. W przeciwieństwie do swojego brata posiada jedynie jednego przyjaciela, a jego frekwencja stanowi poważny dylemat, czy chłopak powinien wyleć ze szkoły, czy nie. O dziwo, Gerard się komuś podoba, a tą niezwykle głupią osobą jest Frank Iero we własnej osobie. Buntowniczy, punk rockowy szesnastolatek, który umrze na raka płuc i spotyka się z Alexem. Frank jest w stanie zrobić wszystko, aby nie usychać z miłości do siedemnastoletniego hejtera, lecz pomimo tego, życie bywa nieprzewidywalne. Istnieją problemy, istnieją niedomówienia oraz myśli, które kształtują ich drogi. A Brendon często pije mleko w tej opowieści. ➸ liczba słów: 118 849 ©pajpyr2016

Czułem, że żyję. liczba słów: 22173

Był tego pewien jak nigdy, przygotowywał się na to latami. Tym razem nie stchórzy, wiedział to. Zrobi to i pierwszy raz będzie prawdziwie szczęśliwy. Najlepsze urodziny w życiu.

Jak bardzo tęsknota i pozornie błahe słowa i czyny mogą zrujnować człowieka?

Gerard draws dicks for a living. Frank takes them. Gerard Way moves into a new apartment in a dodgy complex where he's bound to get beaten to a pulp after his old place is set on fire by those damned 'youths', and by a certain turn of events, his neighbour, the equally provocative, yet entirely in a different way, Frank Iero, ends up in his bed, and then, everything just really goes to shit.

Do not read this unless you have read the main fic first! Everything will make more sense that way. Also, make sure you read this before you read the epilogue. Trust me, everything will make more sense if you read these in that order. Zero reflects on their life and memories before that fateful day.