DamlaBiricik0
- Reads 820
- Votes 355
- Parts 10
Hayatın resmi bir çiçek bir böcek değildi.
Hayatın resmi kan kırmızısı şeytanın siyah kanatıydı benim için. Şeytan bendim. Kan kırmızısı ise insanların acı çığlığının simgesiydi.
---
"Geceydi seni bana taşıyan
Sen geceye yakındın ben de sana...
Ağır aksak işleyen zamanın
Düşürdüğü tuzaklardan kurtulup
Geldin, hoşgeldin...
Korkularınla, sırlarınla, çocukluğunla
Ve sadece gözlerine derin bakabilenlerin
Görebileceği acılarınla geldin...
Îyi ki geldin...!!"
"Hani geceden sonra doğar ya güneş,
Aklıma ilk sen gelirsin
Sonra bir çiğ tanesi olup yüreğime düşersin.
Gün geçer herşey biter ama
Sen bendeki tek BİTMEYENSİN...!!"
Kolarımı yanımda duran kadınıma sarıp huzurlu kokosunun içime çektim. İşte hayat buydu. Kadınım ve gece.