Fantastik #3 Yazılarımın ve kurgumun kopyalanması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na göre suçtur. Aksi takdirde yasal işlem başlatılacaktır.

Burası Voya gezegeni. Yıllardan 4080. Sanılanın aksine uçan araba ya da uzaylı yok. Onun yerine aşağıdaki maddeler var. Element kullanımı➡ Hava, su, toprak ve ateş kontrol edilebilir. Her insan sadece bir tanesini kontrol edebilir. İki farklı elementten insan evlenirse artık kadın kocasının elementini kullanır. Büyü kullanımı➡ Magich şehrine giden ve Magich sınırından çıkmayan herkes büyü yapabilir. Somut his➡ Cesur, zeki ve yardımsever özelliklerinden hangisi baskınsa o geliştirilir. Hepsini kullanabilen yoktur. Dinozor bağı➡ Somut hissi cesur olan herkesin dinozoru vardır. Periler➡ Dört farklı elementten prenseslerin neye ya da kime göre belli olmadığı bir şekilde seçilir. Voya➡ Dört elementi birden kullanabilen öldürmek istediği kisilerin rüyasına girip öleceğini söyleyip öldüren seçilmiş kişidir. © Tüm hakları saklıdır.

Öğrendiğim önemli bir şey vardı. Ne kadar hızlı uçarsan o kadar sert çarparsın ve ne kadar dibe batarsan o kadar yükseğe çıkarsın. Hızlıydım. Sert çarptım. En dibe battım. Şimdi sırada yükseliş vardı.

Eğlence amacıyla yapılan tatil ne kadar tehlikeli olabilir ki? -Hayatta kalma mücadelesinde ufak bir uyarı En Yakınındakine Bile Güvenme *5 Şubat Yayınları tarafından basılı eser haline getirilmiştir. *20 Ocak'tan itibaren tüm D&R mağazalarından temin edebilirsiniz

Gölgemin beni terk etmesinden korkuyordum. Asıl planlarının beni bu hale getirmek olduğunu öğrendikten sonra kendini göstermişti bu korkum. Gölgem farklıydı. Ben farklıydım. Daha hiç yükselemeden düşmüştüm.

Bundan daha kötüye gidemez dedim her seferinde. Gitti. Ama yine de... Tan vaktiydi. Yeni bir gün geliyordu. ''Sen onun yansımasısın. Bir yankısın. Onun hissettiklerini hissedecek, onun verdiği tepkileri verecek, onunla aynı hataları yapacak, onunla aynı yolu çizeceksin. İçinde iki farklı ses olabilir ama iki farklı ruh yok.'' Haklıydı. Dünyanın yanışını izlemek isteyen adam, haklıydı. Bu yüzden bu savaşa girdim. Yaptığım en akıllıca ve aynı zamanda da en aptalca şeydi. ''Güçsüz olmak istemiyorum!'' diye bağırdım. ''Güçlü olmak istiyorum.'' ''Korkmuyorum!'' diye bağırdım. ''Korkmuyorum!'' Ben bağırıyordum, onlar sırıtıyorlardı ''Korkmak istemiyorum!'' Bu, belki sonu olmayan bir savaş, ama uğrunda savaşmaya değer.