Yavuz Altınel Türkiye'nin en varlıklı ailesinin en büyük oğludur. Ailesinin beklentileri ile tüm hayatını şekillendiren Yavuz, yine ailesinin belirlediği Selen Arısoy ile evlenmek zorundadır. Onlar için hayat; balolar, fısıltılar ve yazılmamış kurallardan ibaretti. Ama kalp, hiçbir soyluluk yasasına boyun eğmez. Aşk; bazen bir bakışta, bazen kaçınılan bir dokunuşta başlar. Kumar masalarda değil, kalbin en derin yerinde oynanır. ©Tüm Hakları Saklıdır.

Yetiştirme yurdundan çıktıktan sonra ailesi hakkında hiçbir bilgi edinemeyen Yazgı Günce, bir gün kapısına gelen fotoğraf ve bebeklik battaniyesi ile geçmişi hakkında ilk kez bir şey bulur. Yazgı bulduğu bilginin peşinden giderken Akifle tanışır. Hayat onlara yeni yeni yollar açarken, bu ikili için beklenmedik şeyler olacaktır. Aralarındaki bağın küçük bir tesadüften fazlası olduğunu anlayan ikili için zor günler, mutlu günler kadar yakındır. "Ortak acılar, bu acıyı ortak yaşayan insanları bir araya getirir Yazgı." Tüm hakları saklıdır.

Masumiyet #1 : 08.12.2021 Masumiyet #1 : 22.09.2021 Masumiyet #2 : 08.12.2020 Yalnizlik #1 : 13.09.2020 Genelkurgu #18 : 07.08.2020 Genelkurgu #19 : 03.08.2020 Yalnizlik #3 : 01.08.2020 Yalnizlik #4 : 04.07.2020 Aşk, hiç olmayacak bir anda çıkardı insanın karşısına; ne acı dinlerdi ne de bir feryat! Ve kalp bir kere hissettiğinde o duyguyu Aşk-a Emanet alırdı yolunu... Herkes kendi hayatının başrolüdür! Zara Balcan, Zara Eroğlu olana kadar bunun farkında bile değildi. Figüranlıktan başrollüğe terfi eden bir genç kadının ve zaten başrol olan, aşktan sabıkalı bir adamın hikayesi... Masumiyet kokan bir kadın, Gerçeklerle yüzleşmek istemeyen bir adam, Hayatın onlara hazırladığı sürprizler ve daha fazlası... "Zara... Benim bu dünyadaki en büyük sınavım sensin!" AKİF MİRZA EROĞLU *Aşka Emanet isimli ilk ve tek hikayedir. İlk yayımlanma tarihi: 19.01.2016

İki eksik bir tam etmez meftun. Yine de gel sol yanını sağ yanıma bastır. Denemezsen yaşamanın ne anlamı var? Benim yaram senin yaranı yenemez. Ama yaralı yarasından tanır bir diğerini. Ben seni tanıdım meftun. Gel kanadığım yerden öp beni! Yaram derin, yarana bastır ki karışalım. Bir durak seç meftun! Dönmek için. Asıl gidiş dönmektir. Al aklımı kaçır! Çünkü ikimiz birden delirebiliriz. Çünkü bu mümkün. Çünkü kimse bizim deliliğimize karışamaz. * Kimsesiz, yaralı, terk edilmiş bir kadın. Sera Gece LEVİ Kimsesiz, yaralı, terk eden bir adam. Ateş Mete BENDER Birbirlerinin hem yarası hem ilacı olmak için doğmuşlar. Kanaya kanaya iyileşenlerin hikayesi...

HER EYLÜL YENİ BİR BAŞLANGIÇ... Birine aşık olmak güzel.. Ya birinde "aşk" olmak? Sahi.. Aşk nedir sevgili? Aşk ölümdür. Aşk her saniye yavaş yavaş ölmektir. Gözünü bile kırpmadan gireceğin bir savaştır AŞK... kadın çok sevdalandı. adam da sevdi, belki. lâkin bilirsiniz, okyanus ile göl hiçbir zaman denk değildir. kadının tükenişi bu yüzden. Kadın ciğerlerine kadar mahvoldu, adamın saçının kılına zarar gelmesin diye. O gün ağlıyordu adam, sesi titredi. Kadının içi acıdı. Ama affedemedi canından çok sevdiği adamı. Tükendi kadın.. Yine de sessizce sevmeye devam etti adamı. "Sen de benim en sevdiğim şiirsin. Sen başlı başına bir şiirsin Zeynep.. Gözlerin, bakışların.. Saçların. Kirpiklerinin her bir tanesine ayrı ayrı şiir yazmak isterdim." "Yerde taşların arasından çıkan papatyaya baktı genç adam. Daha sonra tekrar çevirdi gözlerini.Hiçbir zaman umursamamıştı o papatyayı. Gözünün önündeki güzelliği görmezden gelmişti, oraya her gittiğinde. O sırada dank etti. Gülümsedi. O papatyayı tutup kopardı yerinden. Ona baktı. Onu sevdi.Ama bilmiyordu ki o papatyayı kopardığında bir daha asla eskisi gibi olmayacağını, onun büyüyemeyeceğini, solup, kararıp öleceğini.. Adamın bunlardan haberi yoktu. Daha sonra o papatyayı sevdiği kadına benzetti. O'nuda umursamamıştı. O'nu sevmeye çalışırken, o'nu öldürdüğünü hatırladı." Yapayalnız, hırçın, kendinden başka kimseyi sevmeyen bir adam.. Sevmeyi ve sevilmeyi bekleyen, sevdiği insana kalbinin kapılarını sonuna kadar açmaya hazır, güçlü bir kadın.. Aşkından yanıp kül olduğu halde kadını görmeyen bir adam.. "İntikam senin gözünü kör etmiş."

BİRCE; Modern zamanın romantik klişeleri içine sıkışmış bir kadın. ARAS; Kendi doğrularıyla yaşayan, farklı bir adam. Yüksek Ökçeler yenilenmiş haliyle sizlerle!

Bildiğin her şeyin, sevdiğin adam dahil yalan olduğunu öğrendiğin bir dünyaya gözlerini açtığında ne yapardın? Kaçar mıydın? Yoksa o gerçeğin seni ezmesine mi izin verirdin? Ben kaçtım.. Leyla titreyen ellerini metal masanın üzerinde duran su bardağına uzandı. Elleri zangır zangır titrerken karanlık camdan onu seyrettiklerine emin olduğu için oraya bakamadı. Masaya doğru düşen sarı ışık karanlık odayı yarım aydınlatıyor bu durum stres seviyesini arttırmıştı. "Leyla hanım, Çeto yani Çetin Çakır ile en son ne zaman görüştünüz?" dedi polis memuru. Leyla başı eğik bir şekilde önünde duran dosyaya baktı. Sevdiği adamın elinde rakamların bulunduğu bir resim, bir suçlunun resmi.. "Geçen hafta, cuma günü. Kocamı neden arıyorsunuz?" dedi Leyla korkarak. Polis memuru tam karşısına oturdu ona ağır ağır bir bakış attı. "Leyla hanım siz Çetin Çakır'la evli değilsiniz" "Ne?"

O gün yaptığı tek hata; espresso'yu cool lime refresha ile aldatmaktı. Fakat hiç ummadığı, görmek istemediği kişi de o gün karşısına çıkmıştı. Dışarıdan bakılınca ne kadar şans işi gibi görünse de, bu tam anlamıyla bir fiyaskoydu. Onunla yüz yüze olmak hayatının kıyameti, azap defterinin gün yüzüne çıkmasıydı. Liseden sonra öğrendiği gerçeklere rağmen kalbini yarı aralık bırakmış ve hep darbelere maruz kalmıştı. Kaderin kendisini sürekli lisede Kaya Yelkenci'ye verdiği büyük dersle sınadığından şüpheleniyordu. Tam hayatını yeniden rayına sokmuşken ve mükemmel bir ilişkisi varken, Kaya Yelkenci'yle bir kafede karşılaşmak tüm sinir sistemini çökertmişti ve hazmedemediği gerçeklerle yüzleşmesine sebep olmuştu. Özge'nin tek yapması gereken onu görmezden gelmekti. Ama bu fikir onun yeni patronu olduğunu öğrenmeden önce geçerliydi. Şimdi onun dayısının şirketinde çalışıyorken, adam başına yarı patron olmuşken ve kendinden nefret ediyorken tek düşündüğü şey; espressonun lanetine uğradığıydı. Fakat gerçekte olan; Özge Güney ayva bahçesine düşmüştü ve oranın en has meyvesini yemeye başlamıştı. ➡ 2012