Ανολοκλήρωτο συνήθως αφήνω ό,τι κι αν κάνω, πλην πολύ λίγων εξαιρέσεων. Και η ποίηση για εμένα αποτελεί την εξαίρεση. Απο δυό στίχους, δυό λέξεις, δυό αράδες μέχρι ολόκληρες σελίδες. Αυθαδιάζει, συνεπαίρνει, γοητεύει, πονάει· ακόμη και άμετρη, χωρίς συνοχή, χωρίς αρχή· ή όχι και τόσο επαγγελματική. Αγαπώ την ποίηση γιατί μου έμαθε να αγαπώ τον ολοκληρωμένο μου εαυτό -ή έστω να μην τον μισώ όσο τον μισούσα.

Τα ποιήματα μου. Άλλοτε αισιόδοξα και ενθαρρυντικά, άλλοτε μεθυσμένα, οργισμένα και χτισμένα από αντιφάσεις και αλλεπάλληλους ψυχικούς οργασμούς. Τα ποιήματα μου παλεύουν να υπερασπιστούν ή να κρύψουν τον μικρό εαυτό μου. Το ταξίδι της μικρής, που ταλανίζεται από ανάξιους και θηρία, ψάχνοντας τον Εκείνο. Ή την Εκείνη: τον εαυτό της. (Όπου υπάρχει η ένδειξη "☆", σημαίνει ότι το ποίημα είναι δημιούργημα μεθυσιού).

Η πεζογραφία μου. Κείμενα βγαλμένα από τα όνειρα, τα μεθύσια ή την αυτοπαρατήρηση μου. Γράμματα αυτοκτονίας, γράμματα μεθυσμένα, γράμματα για το μικρό εαυτό μου, γράμματα για τον Εκείνο που δεν εμφανίζεται παρά μόνο στα χαρτιά μου. Σιωπηλές διαμαρτυρίες. Ενοχλητικές λέξεις. Ακατάλληλη φρασεολογία. Πληγωμένη επανάσταση. Μα πάνω απ' όλα, η μαγεία της ανθρώπινης ψυχής. (Όπου υπάρχει η ένδειξη "☆", σημαίνει ότι το κείμενο είναι δημιούργημα μεθυσιού).

έμμετρη καλοκαιρινή θολούρα παρούσα στην μισάνοιχτη κάμαρη των σκέψεων και στο σκοτεινό νοητό τούνελ των θλίψεων σάμπως θυμίζει ταξίδι η μισάνοιχτη ζωή μου καθώς γεμίζει από παραισθηση και ζωντανά φαντάζουν τα φαντάσματα σε μια στιγμή απούσα φαντασίας έμμετρη καλοκαιρινή θολούρα που τέχνη ομοιάζεις και δεν είσαι μονάχα μια δειλή αντανάκλαση που πλαγιαζει με την ιδέα της στα σκοτεινά μονάχα διότι τα φωτεινά συνθλίβουν, μαραίνουν και πλέον περιπλανομενη αναπολείς ταυτότητες ΠΟΙΗΤΙΚΉ ΣΥΛΛΟΓΉ 2018- Athena all rights reserved

Θεσσαλονίκη, 1972 Αγαπημένε μου θείε, Νιώθω πως όλες οι λέξεις είναι τόσο μικρές, τόσο ασήμαντες για να περιγράψουν τη θλίψη και τη συντριβή που έχει φωλιάσει στη καρδιά μου. Ναι φίλε μου Χάρη, πονάω. Έχει χαθεί πλέον η αισιοδοξία από τα μάτια μου. Πονάω όταν σε θυμάμαι, όταν σκέφτομαι το γέλιο που κοσμούσε τα δυο σου χείλη. Τώρα πλέον είναι νεκρά, αδύναμα να ανοιγοκλείσουν και να φωνάξουν: "Ελευθερία". Αδελφέ μου, επέτρεψε μου να σε αποκαλώ έτσι γιατί αυτό ήσουν για μένα, ο αδελφός που ποτέ δεν απέκτησα. Φοβάμαι. Αισθάνομαι το οξυγόνο να λιγοστεύει, το καράβι της δικαιοσύνης να βουλιάζει κι εγώ να βρίσκομαι μέσα του και να πνίγομαι μες στην άβυσσο των σκιών. Γράμμα με προορισμό το παράδεισο λοιπόν. Θείε μου, αν διαβάζεις αυτές τις γραμμές, στείλε ένα επαναστάτη, ένα Ρομπέν των Δασών να μας σώσει από τις θύελλες οδύνης. Θείε, βάστα γερά! Θα δούμε ξανά την ειρήνη! Μα για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή... Θα σε θυμάμαι, Λαίδη Μάριον °Θα καταφέρει η Λαίδη Μάριον να βρει το Ρομπέν των Δασών που τόσο πολύ ποθεί ή ο τρομερός δράκος-κοινωνία θα τον κατασπαράξει; 📖 by lefkothea- Cover: @-shzedd

Εκείνος ήταν συγγραφέας, έγραφε για αυτά που του τραβούσαν το ενδιαφέρον. Αυτή ήταν το πιο υπέροχο πράγμα που είχε δει. Το μόνο πρόβλημα ήταν πως την είχε δει μόνο στα όνειρα του. WATTPAD STORY 2016 - 2017 BY: ARTBLUED 1η θέση στα vilvasawards 2017 Διάκριση στα Royal Awards #1 in spiritual

εκείνη είναι νέα, όμορφη και μορφωμένη. ζούσε ωστόσο πάντα στη σκιά της μητέρας της που είχε κατακτήσει κάποτε τον κόσμο ολόκληρο. Τη λάτρευε ωστόσο και είχε βάλει πια για μόνο της στόχο να καταστρέψει εκείνον που της την πήρε τόσο νωρίς κι άδικα... Εκείνος, είναι λίγο μεγαλύτερος, καταξιωμένος επαγγελματικά αλλά με τους δικούς του αιώνιους δαίμονες να τον κρατάνε ξάγρυπνο τις νύχτες. Κάποτε, έκανε δυο μοιραία λάθη, το ένα στην επαγγελματική και το άλλο στην οικογενειακή του ζωή, και τα δυο με φρικτές συνέπειες για αυτόν. Θα έρθουν κοντά, μόνο για να συγκρουστούν πολλές φορές με αβάσταχτη σφοδρότητα κι ένταση... Κάθε φορά θα απομακρύνονται βιαστικά για να γλιτώσουν από τις γλώσσες της φωτιάς μα και ενός επίσης ολοπόρφυρου πάθους που θα αρχίσει να τους στοιχειώνει γοργά. Κάθε βήμα και μια πληγή, κάθε ανάσα και μια λεπίδα... Και οι ζωές τους σφιχτοδεμένες μα και παράλληλες θα κυλήσουν μια για πάντα σε έναν αρμονικό χορό έρωτα, μίσους ,λύτρωσης μα και θανάτου.

«Άριστη δημοκρατία είναι εκείνη που δεν έχει ούτε πάρα πολύ πλούσιους ούτε πάρα πολύ φτωχούς πολίτες.» Θαλής ο Μιλήσιος, 643-548 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος «Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να καταστήσεις ακίνδυνους τους φτωχούς είναι να τους εκπαιδεύσεις να θέλουν να μιμούνται τους πλούσιους.» Carlos Ruiz Zafón, 1964 -, Ισπανός συγγραφέας Έτος 2230. Ο κόσμος έπειτα από έναν παγκόσμιο πόλεμο έχει καταστραφεί. Οι κοινωνικές κάστες κάνουν την εμφάνιση τους και ξαφνικά οι άνθρωποι χωρίζονται σε εργάτες και Γαλαζοαίματους. Δύο νέοι γνωρίζονται σε αυτή την ταραγμένη περίοδο και κόντρα σε όλους και σε όλα ερωτεύονται. Και έπειτα η πραγματικότητα τους χτυπά αλύπητα. Ο καθένας θα παλέψει με διαφορετικό τρόπο για να ακολουθήσει τα πιστεύω και τα αισθήματα του... Για πόσο όμως αυτά θα παραμείνουν κοινά και για τους δύο όταν όλα έχουν βαλθεί να τους κρατήσουν χώρια; Ένας αγώνας για επιβίωση, η φλόγα μιας επανάστασης, ο απόλυτος έρωτας και η μοίρα θα είναι η λύτρωση ή η καταστροφή τους... Θα τα καταφέρουν; Καλύτερη Θέση: #1 Επιστημονικής Φαντασίας (2Μαϊου- 7 Ιουνίου 2017)

*Η συνέχεια του βιβλίου Ένας Αναρχικός *περίληψη στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου. |Το δεύτερο μέρος θα είναι ακόμα πιο ανατρεπτικό, απολαυστικό και πλούσιο σε συναισθήματα από το πρώτο. Η συγγραφέας υπόσχεται πως θα κάνει τις καρδιές σας να χτυπαν πιο δυνατά καθώς διαβάζετε το κάθε κεφάλαιο| ©Copyright 2016 |ΜΗΝ ΑΝΤΙΓΡΆΨΕΤΕ| By: Demy

Μικρές ιστοριούλες για τους αγαπημένους μας ολιγαρχικούς. Απολαύστε.