#1 w kategorii Poezja Będę pisać tutaj peeełnooo cytatów i moich przemyśleń. Mam nadzieję, że wam się spodoba :)

Warszawa 44' Wojna wyzwala Powstanie, Powstanie jest coraz bliżej... a w wśród nich oni. Młodzi, piękni, silni. Wojna zabiera im to wszystko. Trefni. Poznajcie Cichą, Sarę, Komara, Pająka, Zośkę, Jennnę, Sienkiewicza i Argo, których wspólne losy splatają się zaledwie kilka dni przed wybuchem powstania Warszawskiego. Bagnet w dłoń i do boju! * Solimkowo 48' To tam żyją i działają Karol i Hania. A także Feliks Habrysch, znany bardziej pod przybraną maską wiecznie roześmianego funkcjonariusza UB, Antoniego Habrycha, Jędruś i Marusia Domańscy, angielska agentka Łucja Oleszczak... a wśród nich oni. Dla nich wojna już się skończyła, ale walka trwać będzie nadal. Nie rozpoczną nowego życia, nie pójdą już na studia, nie wyjadą na wczasy- staną do boju. Dla siebie, dla kraju, dla was, dla nas wszystkich. Bo dla nich śmierć to dopiero początek. Początek nowego życia, wypisanego krwią na kartach historii Trefnych. * #1 Historical Fiction in May, 2015 #1 Historical Fiction in June, 2015 #3 Historical Fiction in January, 2016 #1 Historical Fiction in June, 2016 #1 Historical Fiction in July, 2016

W roku 2020 zaczęła się islamizacja. Wszystkie osoby płci żeńskiej zostały zniewolone. Zaczął się handel kobietami. Mężczyźni którzy nie przeszli na religie muzułmańska zostali skazani na śmierć, lub brali udział w igrzyskach, gdzie musieli walczyć o życie ze zmutowanymi zwierzętami. W roku 2025 przyszła na świat Amina, której udało się uciec w wieku szesnastu lat z niewoli. Jednak życie kobiety w islamizowanym świecie nie jest łatwe. Podobało się? Zostaw gwiazdkę :) Jeśli nie napisz w komentarzu co bym mogła poprawić. Wszelka krytyka dozwolona ^^

Rozdział 1 Mam na imię Suzy. Mając 17 lat straciłam sens życia. A zaczęło się to w Nowym Jorku... . Dzień przebiegał całkiem zwyczajnie jak zwykle, rano wybrałam do pracy. Nie wiecie jak źle mieszka się w miejscu gdzie nikogo nie znasz i wszyscy parzą na ciebie z góry tylko dla tego, że masz niebieskie włosy i bliznę na policzku. W pracy było tak jak zawsze spotkałam tych samych ludzi, przynosiłam te same dania do stolików co zawsze. A myślami byłam zupełnie gdzie indziej. W jednej chwil jedna rzecz zmieniła mój dzień na weselszy. Wracając do domu spotkałam swojego starego przyjaciela Chrisa, w dzieciństwie byliśmy bardzo zżyci ale niestety musiałam się wyprowadzić. Wybraliśmy się na kawę, rozmawialiśmy tak jak byśmy nigdy się nie rozstali. Gdy wróciłam do domu mama powiedziała, że jedziemy na weekend w góry więc mam się spakować bo jutro wyjeżdżamy. Bez wahania spakowałam ubrania, notes, ulubioną książkę i mp3. I położyłam się spać następnego dnia mama obudziła mnie zapachem gofrów z masłem i stropem klonowym. Szybko się ubrałam, uczesałam włosy w nieudolny kok i zeszłam na śniadanie. Gdy schodziłam po schodach usłyszałam jak rodzice się kłócą stwierdziłam, że nie będę się wtrącać. Gdy byłam na dole ich kłótnia od razu się zakończyła. Pomyślałam,że to dziwne ale usiadłam przy stole i szybko zjadłam w pól zimne gofry. Po obfitym śniadaniu rodzice wzięli moje torby spakowali do samochody i wyjechaliśmy. Gdy wygodnie usiadłam na tylnym siedzeniu i włączyłam piosenkę Imagine Dragons-Radioactive i zaczęłam czytać książkę. Po godzinie jazdy skończyłam czytać książkę i wyłączyłam muzykę wtedy usłyszałam, że rodzice się kłócą chodziło chyba o to, że ojciec chce mnie wysłać do szkoły z internatem. Gdy zdjęłam słuchawki rodzice znowu zamilkli tak samo jak przy śn

Będę tu umieszczała różne cytaty związane ze smutkiem, bólem, depresją, chorobą, cięciem się, śmiercią i innymi podobnymi rzeczami. 1 dzień = 1 cytat UWAGA: Nie odpowiadam za zniszczenie Twojej psychiki, wprawienie Ciebie w złe samopoczucie, spowodowanie uszczerbku na zdrowiu i życiu, pocięcia nadgarstków itp. itd. etc. Czytasz na własną odpowiedzialność❢ P.S. Jeśli nie lubisz tego typu rzeczy, po których masz ochotę "hejtować" - nie czytaj. Proste? Proste. 8.10.2015 - #15 in Dla Nastolatków (zmiana kategorii: Poezja). 9.10.2015 - #1 in Poezja 21.10.2015 - #1 in #cytaty © Copyright Fobaye 2015

Drogi czytelniku. Ta historia przydarzyła mi się naprawdę. Proszę nie nazywać mnie wariatką, ponieważ to nie wariactwo. To był żywy duch. /Wszystkie błędy ortograficzne zostały poprawione/

#1 w kategorii paranormalne Jestem Annabell - popularną nastolatką w gimnazjum. Miałam brata, który, niestety, popełnił samobójstwo. Mówił, że widzi duchy, ale nikt mu nie wierzył. Po jego śmierci ja uwierzyłam. Zaczęłam widzieć dziwne rzeczy, istoty... duchy. Nie powiedziałam tego mamie, bo pewnie wysłałaby mnie do psychiatryka, tak jak zrobiła to z Davidem. Ojciec uciekł od nas, gdy dowiedział się, że mama jest ze mną w ciąży. Podła świnia! Jednak wszystko wskazuje na to, że jest kimś więcej. Kimś innym. Kimś nadprzyrodzonym. I ja także...