Kiedy życie schodzi na psy. „- Więc, panie Wilku, co pan robił wczoraj kwadrans po dwudziestej? - Ubrany na niebiesko facet spogląda na mnie spode łba, odpalając kolejnego papierosa, po czym podsuwa mi pod nos paczkę Cameli. Zaciągam się przypadkowo przy zbyt głębokim wdechu i czuję jak dym wiruje mi w płucach. Krztuszę się. Zakrywam pysk włochatą łapą, drugą odganiając kłęby szarego dymu i klnę pod nosem. Cholerny psi węch."

Głupi poeci. Ich głupie kwiaty, Ich głupie, kamienne niby-kwiaty, Ich głupie, kwieciste wiersze. Tyle podduszającego zapachu kwiatów. Obrzydliwe i obrzydliwie głupie. Ale za to jakie piękne. ~ One Shot namalowany niechlujnie na kamieniu ~ Zwycięzca konkursy "Splątane Nici" [Zima 2017/2018] w kategorii opowiadanie Zwycięska praca w konkursie "Deliberacja" [2018/19] w kategorii powiew wiatru Opis napisała i zrobiła betę, moja cudowna przyjaciółka @rurzanopalca- Serdecznie Zapraszam♡ #212 w opowiadaniu 3.10.17.r ~ Nie wiem jak w ciągu 2 dni przeskoczyłam o 500 miejsc, ale naprawdę dziękuję *pisze dalej niewierząc* Śliczna okładka wykonana przez @RosesAndCorpse

Aza kochała kwiaty, a Daff po prostu pracowała w kwiaciarni nieopodal.

Ethan's nights smell like cigarettes and memories. Nowell's days taste like alkohol and wrong decisions. For ten years, they've been trying to forget each other.

O zwyczajnym chłopcu, który był wyjątkowy.

Zanim zaczniemy, chcę jedną sprawę wyjaśnić: opowiadanie napisałem z przymusu. Przysięgam, że mam lepsze rzeczy do roboty. Są jednak takie historie, których nie należy dusić w sobie i trzeba je siłą wyciągnąć na zewnątrz, bo zajmują wśród wspomnień zbyt dużo miejsca. Oto jedna z nich.

[Zostaje wydane w 3 tomach, pierwsze dwa już dostępne!] Kojarzycie ten moment, kiedy wasza bliźniaczka okazuje się zmiennokształtna, po czym znika, więc musicie podszywać się pod nią w nieludzkiej szkole? Nie? Erin Lanford chciałaby móc powiedzieć to samo. Jadąc do Mallaroy spodziewała się wszystkiego, nawet własnej śmierci. To znaczy, wszystkiego poza palącym pragnieniem, by pociąć lidera wampirzej elity piłą mechaniczną. Alea Lanford za to nigdy nie myślała, że na jej barki spadnie obowiązek ratowania całej rasy. Ale hej, wszystko będzie w porządku, prawda...? Spoiler: nieprawda.

(o dziewczynce, chłopcu i końcu wszystkiego) Narcyza Szafrańska mieszka w mieście bez nazwy; codziennie rwie sobie rajstopy o kolce róży, które okalają wejście do jej szkoły. No i, przede wszystkim, jest kolekcjonerką: całe swoje życie szuka ludzi osobliwych, by później uczynić z nich swoich przyjaciół. Ma ich już trójkę: Wilgę, Alberta i Oriona. A oprócz nich: arcy-nemezis, Balladynę, która uparcie przeszkadza jej w spokoju skończyć obiad. Opowieść o dziewczynce, która kochała wszystko to, co dziwne, którą absorbowały wszystkie zagadki wszechświata i o tym, że pech nigdy nie ma liczby pojedynczej.

Byli jak dwa kryształy wtopione w różne metale i choć tak odmienni barwą duszy, razem stanowili piękne, zachwycające połączenie. Ale żeby coś połączyć, najpierw trzeba to roztopić aż do ostatniego twardego elementu, a ta rola przypadła ich wspólnemu złotnikowi. W tej historii żaden z bohaterów nie ucierpi przez zdradę partnera ani nikt nie zarumieni się przy niestosownym żarcie. To po prostu zdania połączone czymś, czego nie dostrzeżesz, żyjąc wciąż tymi samymi przekonaniami. *Piękną okładkę zawdzięczam @Kanapkazpomidorem *Praca zdobyła I miejsce w kategorii General Fiction w edycji zimowej 2017/2018 konkursu „Splątane Nici" organizowanego przez @glnozyce *Krótkie, łączna długość: 4 rozdziały (ok. 2500 słów) *Ukończona w październiku 2017 roku *Inspiracja: "Falling" Jamestown Story

❝Niektóre skarpetki są samotnikami. Nie potrafią żyć w parach❞ - Wendy Cope