Her fısıltının anlatmak istediği bir şey vardır. Fakat bazılarımız anlamaz çünkü korkunun gerçek yüzünü görmemişlerdir. Belki de ihanet gibi bir şeydir ha? Ne dersiniz. -Okumak için ta Doncaster' dan gelen kız. Amerika Washington üniversitesi için en yakın arkadaşı ile buraya gelmişti. -Becky doğru zamanı bekliyordu. Kendine yapılan ihanet için Isabella' nın yanına geldi. Peki neydi bu ihanet? Becky ne için intikam alacaktı? -Bol ruhlu, korkulu hikayeme hoş geldiniz. Ruh sizi de izliyor olacak... ''Tam arkanda!''

"O sesi sen de duydun mu?" Karanlık koridorda yönümü bulmak için duvarlardan yardım alırken korkuyla sormuştum bu soruyu. "Burası otel" demekle yetindi ,benim aksime fazla rahat davranıyordu "burada sesler olması fazlasıyla normal." Cevabı üzerine durdum "Bu otelin tek ziyaretçileri biziz Deamon, hatırlasana!?" Karanlık koridorda durmamla birlikte tüm ses kesilmişti. Bana sonsuz gibi gelen birkaç saniyeden sonra Deamon rahatsız edici bir gülümsemeyle cevap verdi "Görmüyor musun?" etrafı gösterdiği eli hiç durmadan titriyordu "herkes burada" gülmeye devam ediyordu "hepsi bizim için burada" gelip suratımı tuttu ve kafamı etrafa bakmam için yukarı kaldırdı, sonra büyük gülüşü aniden soldu "sadece biz yokuz." Usulca suratımı bıraktı ve koridorda uzaklaşırken defalarca kez tekrarladı "Sadece biz yokuz."

Sonu ölüm olan tek şey. İLLUMİNATİ.