(00:31) Myślisz, że celowo podała mi zły numer? (00:31) Czy raczej po prostu się pomyliła? (00:32) A może pisze w dziwny sposób i coś źle odczytałem? (00:32) Niektóre z cyfr faktycznie wyglądają nieco zwodniczo... (00:33) No bo wiesz, jej trójki mogłyby być niedokładnie napisanymi ósemkami? I może jej siódemki to jedynki? (00:45) Co (00:46) Do (00:46) Chuja??? (00:47) Jak dobrze, że jesteś na nogach!

Naucz mnie znów kochać... Keith... II / III

Wróciłem tam. Nasz stolik zajmowała jakaś para. Wyglądali tak jak my kiedyś. Szczęśliwi, nieśmiali, zakochani. A ja przeglądałem się im, pijąc czarną kawę. Twoją ulubioną.

- Zapraszam moją księżniczkę. Jednak zamiast śmiechu usłyszał głuchą ciszę. Podniósł wzrok i w miejscu, gdzie powinna znajdować się piękna białowłosa, zobaczył Keitha gapiącego się na niego jak na jeszcze większego idiotę, którym już i tak był w jego oczach. - Kościsty tyłek? - spytał raczej samego siebie niż osobę naprzeciwko. - Nie kurwa, Batman - mruknął. - Mogę wejść? Czy jeszcze czekamy na mojego lokaja, Alfreda? ⭐ ZAKOŃCZONE ⭐

Tutaj znajdziecie tłumaczenie komiksu kaokki_art na Instagramie! Mam nadzieję, że się spodoba 😁 Uwaga! Mogą występować przekleństwa (naprawdę bardzo rzadko) oraz radzę nie czytać jeśli nie lubisz/nie tolerujesz tego shipu! *#2 w "keithxlance" - 29.01.2019 *#1 w "fujoshi" - 19.11.2020

Zwykła impreza na planecie pełnej dziwnych roślin i zwierząt. Jedno ukąszenie małego owada, którego ofiarą padł Keith. Nagła zmiana nastawienia czerwonego paladyna do jego "rywala". Skrywane już od jakiegoś czasu uczucie latynosa może wyjść na jaw... Au z miłosnym owadem (love bug au) Pairing: Klance Fanfiction Voltron

Nie od dziś wiadomo, że Lance to podrywacz

Dowiedział się co się stało. Dowiedział się, że jest sam. Dowiedział się czym jest depresja. To co się stało, zostanie na wieki w jego umyślę ... Nikt nie wie, jak go pocieszyć ... Jedyny Keith wie, czego potrzebuje w tej chwili. Zapraszam na opowieść o dwóch sercach, jedno kruche jak lód drugie rozpalone jak słońce. * 2 historia, która przyszła mi do głowa tak o xd * Zapraszam :)

Keith był jak ogień. Nieobliczalny, niepowstrzymany; niszczył wszystko co stawało mu na drodze nawet wbrew własnej woli. Lance był jak woda. Czasem spokojny, czasem burzliwy, przeważnie dziecinny; nie do końca zdawał sobie sprawę, że kto igra z ogniem, ten się poparzy.

- Straciłeś kiedyś przyjaciela? - zapytał z nosem czerwonym od płaczu. Starszy chłopak zastanowił się i pokiwał głową. - Pamiętasz, jak Matt uciekł z domu? Nie znałem wtedy twojego brata, więc bardzo odczułem jego zniknięcie. Zostałem całkiem sam. Ale nie na długo. Z Veronicą szybko nawiazaliśmy nić porozumienia. A pózniej poznałem Shiro. Ludzie to nie marmurowe posągi, Keith, nie bedą wciąż stać w tej samej pozie, bezmyślnie wpatrywać się w jeden punkt. Jeśli zobaczą, że jesteś sam, przyjdą zapełnić pustkę, która cię teraz ogarnia. Czy to, co mowię, trafia do ciebie? - Ale ja nie chcę innych, Adam. Chcę Lance'a - burknął, wydymając usta. Założył ręce na piersi i wpatrywał się w terminal, jakby czekał, aż jego najlepszy przyjaciel do niego wróci. Historia inspirowana komiksem „Come home". <3 polecam(!!!) ~ukończone~