Arkadaşlar bu benim wattpad daki ilk hikayem umarım beğenirsiniz. Ilk bölüm sıkıcı gelebilir ama inanın ilerki bölümler çok güzel. :) Hikayedeki kız aids hastası bunun için sevgilisiyle yakın bir ilişki yaşamamıyor ama bu onlar için önemli bir şey değil çünkü birbirlerini delice seviyorlar Umarım beğenirsiniz beğenir ve okursanız beni takip etmeyi unutmayın Sizi seviyorum

KENDİNE İYİ BAK.ÇÜNKÜ BEN BECEREMEDİM...

Limon kokusu... Anne özlemi... Kapalı sandıktan yükselen 'sessiz' çığlıklar... Düşünceler... Müzik... Duvarlar... Güven... Muhafızlar... Zenginlik içerisindeki fakirlik... Kayıplar... Birincilikler... Sevgi... Yalnızlık... Kurak çöldeki kar tanesi... Güneş tanrıçası... Hissetmek... Bilinmeyen... Bilinen tek gerçek ise onun kendi dünyasına hiçbir misafiri kabul etmediği... Peki ya bir gün davetsiz bir misafir ansızın çıkıp gelir ve bütün dengeleri yok ederse?

Hayat bir rüzgardır. Öyle bir rüzgardır ki, estiğinde hiçbir şey yerinde kalmaz, hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Sizin o rüzgarı durdurmaya gücünüz yetmez. O rüzgarda savrulan bir yaprak olur, konacağınız veya düşeceğiniz yeri beklersiniz. Hayat size güzel bir süpriz yapar, konarsınız. Hayat size acı bir oyun oynar, düşersiniz. Ben düştüm. * Aşık olan insanlar ne yaparlardı? Alacakları karşılıktan bihaber, gidip sevdikleri kişiye duygularını açmazlar mıydı? Duyguları onlara deli bir cesaret verir, korkmadan geçerlerdi sevdiklerinin karşısına. Anlatırlardı her şeyi. Olumsuz bir karşılık alma ihtimali onları caydırmazdı. Korkusuzlardı, korkmazlardı. Ben korkaktım. Serinin ilk kitabı yoğun istek üzerine tekrar sizlerle. Keyifli okumalar :)