Derin bir soluk aldıktan sonra, kalktım mezarın başından. Buruk bir tebessüm belirdi dudaklarımda. Belki, tanısaydım onu, bilseydim neleri sevdiğini, o zaman onun yerine yaşardım. Onun hayallerini gerçekleştirirdim. Ama kaderin ona bile müsadesi yoktu. Başıma gelenler kimbilir hangi kapıları açacak beni kimlerle karşılaştıracaktı. *-*-* Anonim: heyy Naz: kimsin!? Neden gizliden yazıyorsun! anlatsana biraz? Anonim :.... Naz :şaka kaldıracak halim yok inan bana Anonim : şaka yapan yok Naz : e zahmet olmazsa neden yazdığını öğrensek Anonim : mesaj da bile söylenmezken yüzüne karşı hiç söyleyemezmişim Naz :neyi? Anonim :seni sevdiğimi Naz : hamileyim Anonim : oha