Mahalleler insanı büyütmez. Saklar. Bazı çocuklar babalarının soyadını taşır. Alev ise babasının günahlarını... On yedi yaşında, geceleri mahallenin eski meyhanesinde şarkı söyleyen, gündüzleri küçük kardeşine annelik yapan bir kız. Hayatı boyunca kimseye güvenmemeyi öğrenmişti. Murathan ise mahallenin değişmeyen kuralıydı. Sertti. İnatçıydı. Ve çocukluğundan beri Alev'e tahammül edemediğine inanıyordu. En azından öyle sanıyordu. Çünkü bazı insanlar aşık olduklarını anlamaz. Sadece o kişi gülmeyince huzursuz olur, geç kalınca öfkelenir, başına bir şey gelirse dünyayı yakacak kadar deliye döner. Mahallenin eski hesapları kapanmadan... Hapishanenin kapıları açılmadan... Ve herkesin hayatını değiştirecek o gece gelmeden önce... Kimse ateşin kimi yakacağını bilmiyordu.