Görünmezlik iksirini içip, Belen'in hayatına dalmaya var mısın?

Acı, haksızlığa uğrayan bir kızın somut bağırışlarıydı. Bağırış, çocuğu ölen bir annenin çaresizliğidi. Çaresizlik, dört duvar arasında kalmaktı. Kalmak ise senin canlı ölümündü. Ruhunun bedeninden çıkması oluyordu. Ruh sonsuzluğa teslim olmuştu, beden ise acıya mahkum bırakılmıştı. Ruh gitmişti, beden ölmüştü. Beden yanmıştı, ruh kül olmuştu. Acılar kavrulmuştu, bağırışlar söndürülmüştü. Çaresizlik yok etmişti, kalmak süründürmüştü. O gün ruh teslim olmuştu beden yerlerde sürüklenmişti. İşte o gün genç bir kızın ruhu semaya yükselmiş bedeni ise karanlığa hapsolmuştu.. -- Tekrar/sıfırdan yayınlama: 15/09/2025 Yayımlama tarihi: 16 / 11 / 2016 Bu isimle ilk wattpad hikayesidir!

Karanlık ruhlarını bilinmezliğe adayan, geçmiş gibi geleceklerinin de kaybolduğu odalarda yaşamını devam ettiren iki yaralı ruh.

Lacivert ve gri... Farklı kalemlere ait, birbirlerinin zıttı iki mürekkebin rengi. Bu renkler kader adı verilen defterde çakışıp birbirlerine karışmışlardı, ansızın ve habersizce. Artık ikisi de bir olup farklı iki hayatı değil, aynı hayatın satırlarında dans etmeye; kelimeleri ilmek ilmek işlemeye başlamışlardı. Baskınlıkları akrebin ilerleyişine göre değişen iki rengin hikâyesini okumaya hazır mısınız? Onlar ara renklerdi. Onlar arafın rengiydi. Onlar birdi. Onlar hiçti. Ve hiçliğe karışıp sayfalarda yok olma yolculuğunda birbirlerinin kader ortaklarıydılar. Haydi, sayfaları çevirin ve kelimelerin birbirleriyle valsını izlemeye başlayın. K&K

Bu bir kız olamaz dimi siktir valla da kız lan bu saatte ne işin vardı kızım senin ormanda ahada yavru ceylan gibi vurduk ya kızı hay a...... Koyim böyle işin Volkan kızı kucağına alıp Savaşa döndü. - Siktir Savaş kız vurulmuş. Allah kahretsin. Arabaya bindi öne Savaş geçti. Kapıyı kapatmadan Hamza yanında belirdi. - Abi - Abini sik.... Ne var lan - Biz ne yapalım şimdi peşinden gidelim mi? - Hee git zaten seni bekliyor. Sorduğu soruya bak ya hiç mi aklınız yok. Hamza yakalayın bulun o adamı bana. - Abi hadi bin arabaya doktoru da arayalım... kapıyı kapatıp telefonunu çıkardı hemen Özgürü aradı. Bir iki çalışta telefon açıldı ve Savaş a verdi - Özgür hemen bizim eve geç. - Sakın vuruldum demeyin - Hayır ben değil bir kız şimdi anlatamam evde konuşuruz. - Kız mı? Ne kızı? Naptınız lan manyaklar. -Napalım adam vurmaktan sıkıldık biraz da karı kız vuralım dedik... - Sadist mi oldunuz lan siz benim başıma ciddi değilsin dimi... -Özgür Oğlum eve geç orda konuşalım hadi biz yoldayız. - Tamam tamam çıktım siktiğimin malları... - Ulan Savaş senin yapacağın işe de başlarını koyduğun adama da sürdüğün şu arabaya da bassana lan gaza. - Ben ne yaptım ya şimdi onlar salaksa ben napıyım abicim Allah Allah ya hem altımdaki araba uçak değil. Kız nasıl yaşıyor mu? Sen onu söyle. Volkan hemen kucağında yatan kıza baktı göğsü inip kalkıyordu bu iyiydi yaşıyordu. - Evet yaşıyor ama üstü başı çamur ve kan nerden vuruldu bilmiyorum. Savaşa cevap verdikten sonra kıza döndü ve yüzüne baktı. O kadar güzeldi ki bu çamuru hak etmiyordu. Ne yaşadığını bilmesede zavallı kızın bunu hak etmediği çok açıktı. Çamurdan seçildiği kadar bembeyaz yüzü masumluğunu savunuyordu. Yırtılmış elbisesinden neredeyse bütün vücudu seçiliyordu kıza zarar vermemeye çalışarak ceketini çıkardı ve