Hoşçakal & İki Kişilik Yalnızlık Hikayesi Aşkı, yalnızlıktan geçenlerin hikâyesi! Hoşçakal, iki kişilik bir yalnızlık hikâyesi. Bu hikâye geride kalandan gidene bir ağıt. Buradan öteye göçen bir yüreğe yazılan yalnızlık nöbetleri. Henüz silinmedi hiçbirinin yarası benden. Aşk gitti ama acısını bıraktı, izi kaldı. Güz aşkları mevsimine dönünce dönence, pencereye sinmiş insanlar gelir gözümün önüne. Ve yavaş yavaş görünürler etrafta. Kimi yaza girerken terk ettiği aşkını, kimi yaz aşkını düşünür. Kimi ayrılık planlar ama hala yüreği yanar. Kimi terk edilmişliği sindirmeye çalışır. Lakin çok azdır taze aşkı yakalayan. Unutmak; Öldürmek değil mi diğerini! Hani ölüme terk etmek bir yokluğun girdabında! Unutmak; Adını duymamak ve yaşanmış ne varsa Yok saymak... (Tanıtım Bülteninden) Türkçe 224 s. -- 2. Hamur-- Ciltsiz -- 14 x 21 cm İstanbul, 2015 ISBN : 9786051291482 Kategorilere Göz Atın Edebiyat (Roman - Öykü) Yerli / Roman

Biliyor musunuz bir zamanlar küçük bir kız varmış dünyadaki tüm kötü seylerden habersiz mutlu mesut yaşarmış çizgi film izlermiş sürekli cok mutluymus. Hep büyümek istermiş ablası gibi olmak makyaj yapmak suslenmek istermiş çünkü yapısında varmis cunki o bir kizmis. Abisi gibi özgür olmak istediği saatte uyumak istedigi zaman disari cikabilmek hesap vermemek istermiş bu kız. Artık büyümüş bu kız ablası gibi makyaj yapabiliyomus artik, istedigi saatte uyuyormusta annesi artık karismiyormus disari tek başına cikabiliyormus artik buyumus bu kiz ama neden mutsuz, neden kucuklugunu ozluyormus, neden dunyadaki insanlar ona çok kotu geliyor yoksa hayal ettigi hep buyumek istedigi bu dunyada yalan gerceklerin farkina mi variyor... Farkindayim artik... Çok uzattim biliyorum. Ben sıradan bir insanim dusuncelerimi hayatimi anlatacagim günlük gibi bir şey olucak sanirim ama farklı olucak. Biliyorum celiskili konustum.

Peki ya Hilal PARANORMAL şeyler görseydi ve artık delirmek üzere olsaydı. Leon da onun psikoloğu yani son çaresi. Acaba neler yaşayacaklardı. Leon Hilal i iyleştirip bir olabilicekler miydi?

En yetenekli öğrencileri toplayarak onlara en güzel geleceği vermekle ünlü okula davet aldım ve yatılı olarak bu okula geldim.Bir anda bütün hayatın değişebilir diyorlar. Bu okula geldim ama bu okuldan sadece bir şekilde çıkabilirim. ÖL YA DA ÖLDÜR. Benim gibi her şeyden habersiz 16 çocukla birlikte hayat mücadelesi vereceğim. Fakat en büyük sorun ise, sadece bir kazanan olacak. Gerçekten öyle mi? Eğer bu hikayeyi okursanız emin olun ki bırakamayacaksınız. En sonda kimin kazandığını görmek istiyor musunuz? O zaman kitabı okumaya hemen başlayın! ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Merhaba bu hikaye benim ilk hikayem. Ben bu hikayeyi, DANGANRONPA adındaki bir animeden bakarak yazıyorum ama tabiki bazı değişiklikler yapacağım. Eğer bu animeyi izlediyseniz bu hikayeyi begenmeyebilirsiniz. Çünkü değişiklikleri kimse sevmez. Remix gibi oldu bu hikaye. Fakat Danganronpa yı izlemediyseniz gerçekten hoşunuza gidebilecek bir hikaye oldu. 》

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...

Sana demlenen şiirler var

Kendisini kaçıran adama bağlanan mal bir kız, ve kaçırdığı kıza aşık olan bir gerizekalının hikayesi.

Bizim hikâyemizde isimler yok; sadece o ve ben varız. O, dünyadaki bütün kitapları okumak istiyordu. Ben ise sadece onu istiyordum... (Obur Okumalar kategorisinde bir Watty ödülü: Kancalarını takıp çıkarmayan o hikayeleri biliyorsun değil mi? Cümlenin ortasında uykuya dalsan bile okumayı bırakamadığın o hikayeleri? Bu ödül en çok bağımlılık yapan Watty yarışmacısına gidiyor.) Ekler: BÜH 1.1 (özel) bölümler. Diğer çalışmalarım için profilimi incelemeyi unutmayın.

... " Eger insan unutmak istemezse bir gunu bile hatirlar on yil sonra. Ve unutmak isteyen bir gunde unutur on yili.. VE SEN BAYİM.. DUYGULARİMİ FAZLASİYLA YİKTİN..