Gökyüzü ağlar, beyaz ışık kırılır ve gökkuşağı oluşur. Bir kalp kırılır. Göz yaşı döker ve gökkuşağı oluşur. Ben gökkuşağıyım. Renklerim etrafa saçıldı. Şimdi ise toplamaya çalışıyorum.

Sıradan bir gecenin karanlık bir köründe sen beni çoktan unutmuşken yazıyorum.....

Yalnızlık , sadece 9 harfli bir kelime değildir. İçinde bir ömrü , bir insanı barındırabilir bazen. O , bir insanı tanımlayabilecek bir sıfat , o insanın her eyleminden önce kullanılan bir edat ve cümlelerini birleştiren bağlaç olabilir. O , bir insanın sahip olduğu tek şey olabilir. O , bir insan olabilir. Tek bir insan... İnsan yalnızca tek başına kaldığında değil kalabalıklar arasında da yalnız olabilir. Yalnızlık ; zihindedir, benliğin içindedir. Etrafınızda onlarca insan olması, sizinle ilgilenmeleri, sizinle konuşmaları sizi ondan kurtaramaz. Çünkü kafanızın içinde bir yerlerde O 'Yalnızlık' biliyordur gerçekleri. Aslında etrafınızdakilerle aynı olmadığınızı, rol yaptığınızı. Bazen siz bile bilmezken Yalnızlık biliyordur hepsini ,tüm gerçeklerinizi... Ve o Adam tanımadığı topraklarda , tanımadığı insanlar arasında yalnızlığın esiriydi. Ancak o her şeyin sahibi olduğunu düşündüğü parlak dünyasında aslında bir esir olduğunu , kimsesiz ve yalnız olduğunu hatta yalnızlığın ta kendisi olduğunu bile bilmeyen bir adamdı. Hiç yalnızlıktan kurtulamamıştı ki. Daha önce bilmediği bir şey hakkında nasıl yorum yapabilirdi ? Bir Hilal-Leon hikayesidir. #hileon Devam edilmektedir!

'' Aynı sayfalarda bakıştığımızı kim bilebilirdi ki? Aynı notalarda buluştuğumuzu...''