\\DİKKAT ETMEYİN, BAĞIMLILIK YAPMAZ// [TEXTİNG] Kim olduğumu bilmeden benimle konuşan kıza sonsuza dek minnettar kalacaktım. Bana iyi geliyordu. Ona mesaj attığımda asla geri çevirmiyordu mesela. Bütün sorunlarıma deva oluyordu. En azından olmaya çalışıyordu. Bu huyundan hoşlanıyordum. Ona aklıma gelen ilk konudan mesaj yazdım: "Müzik dinlemeyi severim. Rap özellikle." "Şanışer'e bayılırım mesela." "Bir de nakaratları yok mu? Mükemmel!" 3 mesaj peş peşe yazdıktan sonra; heyecanlıydım. 'Yazıyor...' "Sen nakaratlara bayılıyorsun,bende sana. Bunu ne yapacağız?"

Her şey bir kurşunun değil de, bir çift kara gözün kurbanı olmakla başladı. Bedenimde ki değil, ruhumdaki ölü tohumların yeşermesiyle attı nabzım. Ve o günden sonra üzerimdeki çiğ toprağı atıp yaşamaya başladım. "Çünkü burası Veda Caddesi," dedi kara gözlerini, gözlerimin içine mıhlayarak. "Çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."