Atehere kur mendon se cdo gje eshte ne rrugen e duhur, atehere merr goditjen me te madhe mbas shpine nga personi qe ti jep jeten.. Nje histori dashurie ndryshe E cila filloi e paster si kristal dhe me kalimin e kohes u ndot nga te papriturat e jetes... Ajo Anhela Novikov vajza e bosit me te madh te mafias ruse,nje studente e shkelqyer ne Spanje teper lozonjare dhe i pelqente te shijonte jeten, por mbi te gjitha vlerat qe karakterizonin ishin te medha nje njeri me zemer te madhe dhe e ndjeshme sa po ta prekje dukej si kristal qe thyhej edhe pse ajo nuk e tregonte kete pjese por me teper ate te bishes.. Jeta kishte rezervuar per te dashurine me te bukur ama do te jete po ajo dashuri e cila do ta shkateroje ne nje menyre qe ajo vet nuk do e kishte imagjinuar asnjehere... Ndersa ai Ace Fernandes nje nga biznesmenet me te suksesshem ne Spanje ama me nje te kaluar te dhimbshme,pabesisht jeta do e fuste ne nje rruge ku shihje vetem terrr dhe drita ne fund te erresires ishte e padukshme... Nje ngjarje Nje e kaluar do e beje ata pjese te dickaje qe nuk e kishte imagjinuar asnjehere... Dy njerez me drejtime te ndryshme,dy kokeforte te cilet nuk mendonin per azgje tjeter vec familjes pa e ditur do te behen pika e dobet e njeri tjetrit... Nje dashuri e cila do te zgjase vetem per pak pasi nje propozim do te permbyse gjithcka... A do te mjaftoje vetem dashuria per ta perballuar kete sfide kur mungon besimi???

Të gjitha të drejtat e rezervuara. Ndalohet kopjimi, riprodhimi, shpërndarja, publikimi ose përdorimi i këtij materiali, në tërësi apo pjesërisht, pa autorizimin paraprak me shkrim të autorit.

Në një botë të mbushur me rrezik. Ajo ishte rreziku i vetëm që ai merrte me dëshirë Pas vdekjes së nënës të saj, ajo detyrohet nga vëllai i saj të martohet me Azrael Lyon. Azraeli nuk është si çdo mashkull që ajo ka takuar ndonjëherë, ai është i keq dhe kërkues. Ai është mizor dhe i frikshëm. Azraeli dihej se i linte njerëzit në frikë duke i parë thjesht. Ajo që Alamea nuk di për të është se ai është Mafia Don më i frikshëm në botë. Me Alamean që është e frikësuar dhe e pashpresë, a do të mësojë ajo ta lërë burrin e saj në zemrën e saj? ***** -Dua të të ndot, të të shkatërroj, të të korruptoj në mënyrën më të bukur. Të të thyej derisa të bëhesh tërësisht e imja-i pëshpëriti mbi qafë duke bërë që koka e Alameas të sillej rrotull -Dhe pastaj?-pyeti me pëshpërimë ajo. -Atëherë do t'ju bashkoj përsëri, sigurisht-ai i vendosi dorën brenda trikos së saj duke hasur në lëkurën e saj të butë. -Dashuria mund të jetë e shenjtë- vazhdoi ai por zëri i tij nuk premtonte ndonjë gjë-Mund të jetë i sjellshëm dhe i butë. Mund të jetë rrahja brenda gjoksit tuaj kur ndjeni se dikush ju prek, skuqja që njolloset në faqet tuaja kur dikush i ndan gishtat mbi to. Megjithatë, dashuria mund të jetë gjithashtu e poshtër. E errët dhe gjithëpërfshirëse. Lloji i dashurisë që ju bën të dëshironi të bini në gjunjë dhe ta lini të të shkatërrojë -Kjo është gjithçka që mund t'ju ofroj. Një dashuri të errët. 🔞🔞🔞🔞 ~17.12.2023

"Qe kur buzet e mia butesisht takuan te tuat...cdo moment gri u ndricua me gezim, fale rrezeve te dashurise nga zemra jote per mua." Kokfortesia e tyre krijoi Dashurine nje volum ne fjale, nje oqean ne nje pike loti, nje turbullire ne nje qeshje, nje mijevjecar ne nje sekonde. Nje romance /komedi / drame

Dhe syte e tij permbanin shkelqimin me te erret qe kisha pare ndonjehere.Zjarri i erret qe digjej brenda tyre ,me gjuhet e tij te zeza pak e nga pak pushtuan syte e tij dhe shkelqimi u zhduk.Ishte kaq afer meje dhe syte e tij tanime nuk i njihja.Isha e mpire perpara tij ndersa ai kishte anuar paksa koken dhe kishte mbyllur syte Ishte kaq afer! U zgjat perpara dhe mbushi mushkrite me aromen time. "Adionis!" Psheretiva ndersa trupin e kisha akoma te ngrire. "Vux keefum hefoc guavysvern."(Ti ke aromen e parajses) Zeri i tij i trashe dhe gjuha e huaj qe ai po fliste me beri me djerse te ftohta ndersa mbeshteta duart ne kraharorin e tij te mireformuar per te qendruar ne kembe. Duart e tij gjarperuan ne belin tim dhe me shtrengoi pas vetes duke ngjeshur gjoksin tim me te tijen. Syte e zinj,tashme te hapur, po me shikonin me kujdes.U hafrua afer veshit dhe peshperiti perseri duke bere qe kembet e mija te dridheshin. "Shar si mi naushindtor mobi."(Dhe une jam i ndaluar aty.) Nuk e di se ku e kishte mesuar kete gjuhe,por e dija qe me pelqente...

"A thua do të ta lejoj ndërgjegjia të më shohësh në sy pas gjithë atyre gënjeshtave që më ke thënë?"-e pyeti ajo e prekur,duke e parë në sy,ngjyra e të cilëve ishte errur shumë dhe mbanin shumë emocion brenda. "Përse mendon se unë do të vazhdoj të të shoh në sy akoma? Kur tashmë ti nuk më hyn më në punë!"-ju përgjigj ftohtë ai duke mbuluar ç'do emocion që mund ta bënte të dobët para saj. "E kam kuptuar me kohë që nuk të hyja më në punë. Thjesht po shpresoja të kuptoje sado pak,se kam filluar të ndiej për ty. Por mesa duket paskam krijuar ndjenja për dikë pa zemër. Sa turp për mua!"-i tha ajo serioze dhe ai u gëlltit-"Shpresoj mos të shihemi më kurrë. Mirupafshim!"-vazhdoi ajo dhe doli me nxitim nga zyra e tij,duke e lënë pas atë,të futur në 1000 mendime.

Najla ishte e bindur se kishte rikthyer gjithë memorien që kishte humbur vite më parë, ndaj më në fund vendos të fokusohet plotësisht në krijimin e një fillimi të ri. Gjithçka dukej mirë. Fillimi i universitetit nuk ishte aq i tmerrshëm sa kishte menduar, mikja që kishte njohur e bënte të ndihej vetvetja, një djalë simpatik në grupin tjetër ia kish tërhequr vëmendjen, dhe përveç vëllait të saj të papërgjegjshëm që ftonte pothuajse çdo mbrëmje shokët e tij në shtëpinë me qera që kishin marrë të dy, çdo gjë dukej se shkonte vaj. Kjo derisa në një ditë të zakonshme si gjithë të tjerat, vëllai fton një tjetër shok në apartamentin e tyre. Dhe Najla s'kish nga ta dinte se dy sytë e gjelbër të tijtë do i ngjallnin kujtime që mendonte se nuk i kishte kurrë. Një dashuri e harruar, një premtim zemërthyes dhe një pëshpërimë e dobët që luan dhimbshëm në mendjen e saj. "𝘛𝘦 𝘭𝘶𝘵𝘦𝘮, 𝘮𝘰𝘴 𝘮𝘦 𝘩𝘢𝘳𝘳𝘰..." Filluar më 17 nëntor 2022 Përfunduar më 17 gusht 2024

Ata ishin si nje planet, ne te cilin nuk kishte jete pa njerin apo tjetrin. Ishin gjysma e njeri-tjetrit. Dy shpirtra binjake te vuajtur ne te shkuaren e te destinuar per te jetuar bashke te ardhmen...

"Një vajzë këmbëngulëse si Iva, nuk e mendonte si opsion vizitën te një psikolog. Luftonte me ëndrrat e saj që c'do natë i premtonin ngjarje të reja të një cifti te cilin ajo as nuk ia kishte idenë kush ishte. Por, për fat të mirë të saj, doli dikush në pah që ndjente të njëjtën barrë si ajo. Xhulio, nje mashkull jo shumë i duruar, nuk i pëlqeu të kuptonte se zhdukja e atyre ëndrrave varej në duart e tij dhe Ivës. Ajo i gjuante me bukë, ndërsa ai me gurë. Në vend që të luftonin ëndrrat, luftonin me njëri-tjetrin." (Ne perpunim)-Në këtë libër, në disa vende është përdorur gjuhë vulgare, jo-letrare, dhe mund të ketë përshkrime vulgare po ashtu. Lexoni në përgjegjësinë tuaj. Sqarim : Fakti se ky libër mund të ketë fjalor apo përshkrime të forta, nuk e bën librin aspak të pistë, apo autoren një person të ulët. Ky libër bazohet në realitetin dhe gjuhën e përditshme shqiptare. -05.06.2017 -Të drejtat e autorit. © Ky libër nuk lejohet të kopjohet, printohet apo edhe të përkthehet,pa lejen e autorit (Erisa Lila). -Vleresimi me i larte : #1 in General Fiction #1 in Albanian

Ajo jep puthjen e parë në një club me një të panjohur, në gjendje të dehur. E vetmja gjë që kujtonte ishte ndjesia që i kishte lënë ajo puthje por jo personin. Dhe bën një betim, që kushdo që do i japë të njëjtat ndjesi, do i jepte atij një shans për më shumë në lidhjen që do të kishin. Por çfarë do të ndodhë kur ajo përjeton të njëjtat ndjesi me djalin e njerkës së saj, vëllanë e saj, Dante Drago? Dante Drago, i pamëshirshmi, siç ndryshe njihet dhe me emrat "Lordi i ferrit", boksieri më i mirë në ndjeshjet e rrugëve Londër, nuk mund të imagjinonte dot më lidhjen me një femër deri kur e takon vajzën e njerkut të tij. Nuk e priste të ishte ajo motra e tij e re,vajza që i dha ndjesi të çuditshme në kraharor vetëm me një puthje në një club nate dhe e kërkoi gjithë Tiranën vetëm e vetëm që ta puthte për të fundit herë. Jo pikërisht ajo. A do mundet ai ti qëndroj larg? Ndoshta, por se ta shohi si motrën e tij, ishte i sigurtë që nuk do munde kurrë ta bënte