Chyba każdy z nas zastanawiał się kiedyś, jak pisać, żeby było dobrze. Spoiler: tu nie znajdziecie odpowiedzi. Jeszcze większy spoiler: nie znajdziecie jej w żadnym poradniku, bo dla każdego będzie inna i musicie znaleźć własną - nikt Wam jej nie poda, bo nie jest w stanie. Co oczywiście nie znaczy, że nie należy korzystać z takich prac. Ja szukam swojej od jakichś osiemnastu lat. Jeśli chcecie podejrzeć, w jaki sposób to robię i być może nauczyć się czegoś na moich błędach, żeby nie tracić czasu na samodzielne ich popełnianie - wpadajcie śmiało. Jeśli szukacie jakiejś ciekawej dyskusji na tematy okołopisarskie i okołowattpadowe, również zapraszam, bo tu takich nie brakuje. Jeśli sami chcecie podzielić się własną wiedzą i dotrzeć z nią do szerszej publiki - piszcie w komentarzu lub na priv, ponieważ prowadzę również wpisy współtworzone. Jeśli chcecie po prostu poczytać, jak ktoś, kto udaje, że się na czymś zna, chrzani od rzeczy (lub czasem do rzeczy), to także miejsce dla Was, bo na pewno mi się to nierzadko zdarza. Niezależnie od celu, w jakim tu przyszliście - wpadajcie, a na pewno znajdzie się tu coś dla Was. Serdecznie zapraszam również do pozostałych prac z serii „Oczami Azie". Krótkie info: zamierzam przeredagować około setki wpisów tutaj, żeby ujednolicić styl i pozbyć się różnych głupot, które po nich latają. Nie wiem, kiedy się za to wezmę, bo to masa roboty, ale chodzi mi to po głowie, a kiedy to ogarnę, na pewno dam znać. 07.09.2017 - #1 w literatura faktu [wygrałam Wattpady O.o] Okładka i tytuł pomysłu NikelaineLainie.

Coś co zostało spłodzone pewnej bezsennej nocy, dało upust emocjom, kiedy irytacja wzięła górę i miało mieć zalewie parę części; przerodziło się w coś więcej. Półżartem-półserio. Bardzo chciałabym, i o to się staram, by Zirytowana, mimo nazwy, była ciepłym miejscem. Lubię z Wami dyskutować, obserwować dyskusję między Wami, uwielbiam aktywność w komentarzach. Jedak bardzo proszę zaglądających na Zirytowaną o kulturę. Uważam, że potrafię naprawdę na wiele rzeczy przymknąć oko i wiele znieś, jeśli chodzi o treść komentarzy, proszę jedynie o to, aby nie rzucać bezmyślnie mięsem i o nieubliżanie innym użytkowników. Dziękuję. ^ ^ Tak, na okładce jest kosmos i arbuz. Bo tak. I nie mam pojęcia dlaczego adventure time ...

"Kiedy czarny pan przyjdzie tu, to krzywdę zrobi ci. Powyrywa ręce! Nogi utnie w mig! Twoje ciało rzuci na pożarcie bestii. Tak się skończy marny żywot twój... Czarny pan kroczy gdzieś w ciemności. Zna każdy twój ruch. Przed nim nie schowasz się. Zgniecie, zmiażdży i rozłupie. Czaszkę, szczękę. Co się tylko da! Czarny pan skrada się. Krok w krok podąża za tobą. Słyszy twój oddech i widzi w mroku twój cień. Nie uciekniesz mu! On jest już tu! Jest tu..." Strach. Krew. Groza. Miłość. To wszystko znajdziesz w książce "Ukryj się...". Pełna napięcia atmosfera sprawi, że z każdym słowem zatopisz się w akcji zapominając o czyhającym niebezpieczeństwie. Niepozorny spokój uśpi twoją czujność, mimo wszystko serce przyśpieszy swój rytm. Trójka przyjaciół otrzymuje zaproszenia na obóz przetrwania od anonimowego nadawcy. Niby nic nadzwyczajnego ale nie mają pojęcia, że tam będą musieli naprawdę stoczyć walkę o życie. Tajemniczy morderca nie zna granic, a zabijanie sprawia mu przyjemność. Bolesne tortury będą gorsze niż śmierć, o którą jego ofiary błagają los. A Ty? Przeżyłbyś? Uwaga: Nie czytać po zmroku ... Opowiadanie zostało ukończone na wattpadzie ale nie wszystkie rozdziały zostały udostępnione do końca.

Ciało Ester pokryte jest licznymi bliznami będącymi pamiątkami po koszmarze, z którego już nigdy się nie wybudzi. Zmuszona służyć Alfię, który zniszczył jej życie każdego dnia modli się, aby trafił na przeciwnika potężniejszego od siebie. Pewnego dnia jej prośby zostaną wysłuchane, lecz co zrobi gdy wybawca okażę się gorszym oprawcą? Czy ktoś dostrzeże poza jej okaleczoną powierzchownością piękno płynące z jej wnętrza? W opowiadaniu będzie pojawiać się wulgarny język, sceny przemocy i seksu. ,, Wszelkie prawa autorskie do opisywanej historii są zastrzeżone. Nie wyrażam zgody na plagiat, kontynuowanie opowieści, powielanie pomysłu.''

#1 w kategorii paranormalne Jestem Annabell - popularną nastolatką w gimnazjum. Miałam brata, który, niestety, popełnił samobójstwo. Mówił, że widzi duchy, ale nikt mu nie wierzył. Po jego śmierci ja uwierzyłam. Zaczęłam widzieć dziwne rzeczy, istoty... duchy. Nie powiedziałam tego mamie, bo pewnie wysłałaby mnie do psychiatryka, tak jak zrobiła to z Davidem. Ojciec uciekł od nas, gdy dowiedział się, że mama jest ze mną w ciąży. Podła świnia! Jednak wszystko wskazuje na to, że jest kimś więcej. Kimś innym. Kimś nadprzyrodzonym. I ja także...